Happy 2009 !

Have the best of fun and... never mind the recession (από Δευτέρα βλέπουμε...)

Shortbreads

Τα shortbreads είναι τα αγαπημένα μου μπισκότα. Πληθωρικά με το άρωμα του βουτύρου να ξεχωρίζει είναι ιδανικά για το 4 o'clock tea. Είχα την τύχη να μου δώσει τη συνταγή μια γνήσια Αγγλιδα η Mrs. Mary. Επειδή τα μελομακάρονα τελείωσαν σχετικά νωρίς - συνήθως προλάβαιναν την αλλαγή του χρόνου- σκέφτηκα να συμπληρώσω γλυκά τις μέρες με λίγα shortbreads.

Shortbreads

Υλικά

1 φλυτζάνι ζάχαρη άχνη , λίγο γάλα ( παρίπου 1 φλιτζάνι για καφέ ελληνικό) , 1/2 κιλό αλεύρι , βανίλια , 250 γρ. βούτυρο αγελάδος ( να είναι εξαιρετικής ποιότητας )

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160 βαθμούς

Δουλεύουμε το βούτυρο με ξύλινη κουτάλα μέχρι να μαλακώσει. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και δουλεύουμε το μίγμα μέχρι να γίνει κρέμα. Προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι ενώ συνεχίζουμε να δουλεύουμε το μίγμα . Προσθέτουμε τη βανίλια και τέλος το γάλα. Ζυμώνουμε το μίγμα για αρκετή ώρα και εντατικά. Απλώνουμε τη ζύμη σε πάχος 0,8 εκ. περίπου ( δε χρειάζεται να πάρετε χάρακα ) και κόβετε σε ορθογώνια που είναι το κλασσικό σχήμα των shortbreads. Από εκεί και πέρα μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε, εγώ σήμερα προτίμησα μια χριστουγεννιάτικη εκδοχή. Τα τρυπάτε με ένα πηρούνι - κάτι που μονίμως ξεχνάω να κάνω- και τα ψήνετε  για 15- 20 λεπτά περίπου μέχρι αποκτήσουν ωραίο χρώμα.

Υ.Γ. : Αν θέλετε, μπορείτε να βουτήξετε ορισμένα μπισκότα σε σοκολάτα ή να βάλετε στο μίγμα λίγο από τον αγαπημένο σας ξηρό καρπό ή ακόμα ξύσμα λεμονιού.

Happy hangover !

Μετά από αρκετό booze που έρεε άφθονο το τελευταίο 48ωρο , είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι τα Χριστούγεννα πέρασαν. Παρα ταύτα...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !

Keep it simple

Θυμάμαι πριν από χρόνια είχα βρει σ'ένα περιοδικό μια συνταγή από διάσημη - ελληνίδα βέβαια - τηλεοπτική μαγείρισσα , γαρίδες με ζυμαρικά. Η συνταγή είχε ένα απίστευτο αριθμό υλικών , ετερόκλητων και στο τέλος βέβαια η βασική πρωταγωνίστρια- η γαρίδα- είχε εξαφανιστεί κάτω από στρώματα κρέμας γάλακτος και δεν θυμάμαι κι εγώ τι άλλο. Με τα χρόνια ανακάλυψα ότι τα οστρακοειδή δεν θέλουν και πολλά πολλά. Ετσι κατέληξα σε μια σάλτσα απλή μεν αλλά γευστικά φανταστική με το οστρακοειδές να ''κεντά''.

Λινγκουίνι με γαρίδες

Υλικά (για 4 άτομα)

20 μεγάλες γαρίδες , 4 σκελίδες σκόρδο , 1 ποτηράκι τσίπουρο , 1/2 φλυτζάνι μαϊντανό ψιλοκομμένο , 1 κουτί ντοματοχυμό , λάδι , αλάτι , πιπέρι , ζυμαρικά (σπαγγέτι ή λινγκουίνι)

Καθαρίζουμε τις γαρίδες (αφήνουμε μόνο την ουρίτσα) . Ξεπλένουμε τα τσόφλια και τα κεφαλάκια και τα βράζουμε σε άφθονο νερό. Σωτάρουμε τις γαρίδες με το σκόρδο και σβήνουμε με το τσίπουρο. Αφού εξατμιστεί όλο το αλκοόλ ρίχνουμε τον ντοματοχυμό , αλάτι και πιπέρι. Λίγο πριν το τέλος - δηλαδή όταν η σάλτσα έχει πιεί τα νερά της- ρίχνουμε το μαϊντανό. Εν τω μεταξύ στο νερό όπου εχουμε βράσει τα τσόφλια κι έχουμε περάσει από σίτα βράζουμε τα ζυμαρικά al dente. Ανακατώνουμε με τη σάλτσα και σερβίρουμε αμέσως.

Maltempo μεν αλλά... μανιτάρια στην καρμπονάρα;

Η Ρώμη -σχεδόν- πνίγεται , η Αθήνα -παρ'ολίγο- καίγεται κι εγώ αποφάσισα να βάλω μανιτάρια στην καρμπονάρα. Η καρμπονάρα είναι κατα βάση απλή πάστα , που όμως έχει κακοπάθει στην ελληνική εκδοχή της , αρχή γενομένης από την εμμονή να χρησιμοποιείται κρέμα γάλακτος. 1-2 κουταλιές κρέμας ενίοτε νομιμοποιούνται, αλλά προσωπικά δεν τη χρησιμοποιώ. Την αυθεντική συνταγή της καρμπονάρα μου την έχει δώσει ο Gaetano γνήσιος Ναπολιτάνος και μάγειρας. Σύμφωνα λοιπόν με τον Gaetano χρειαζόμαστε πολύ καλής ποιότητας μπέικον- καλό είναι να παίρνουμε ολόκληρο κομμάτι και να το κόβουμε οι ίδιοι σε κύβους παρά να προτιμάμε τις γνωστές φέτες μπέικον. Όσον αφορά τ'αυγά χρησιμοποιούμε τόσα όσα τα πιάτα μείον ένα. Δηλαδή αν ετοιμάσουμε 4 πιάτα θα χρησιμοποιήσουμε 3 αυγά. Τώρα πόσο ψημένο θέλουμε το αυγό εξαρτάται από τα προσωπικά μας γούστα κι ανάλογα αφήνουμε την κατσαρόλα στο μάτι λίγο ή πολύ. Θα σας δώσω τη χθεσινή εκδοχή την οποία θα οννμάσω καρμπονάρα κακοκαιρίας. Η αυθεντική είναι χωρίς τα μανιτάρια.

Κλασική pasta carbonara με μανιτάρια

Υλικά (για 4 άτομα)

200 γρ. μπέικον (ολόκληρο κομμάτι το οποίο θα κόψετε σε κύβους)
200 γρ. μανιτάρια φρέσκα κομμένα σε λεπτές φέτες , 
1 πακέτο ζυμαρικά (μπουκατίνι ή πέννες ή ό,τι άλλο σας κάνει κέφι-εγώ διάλεξα τα gnocchi της Barilla)
1 φλυτζάνι φρεσκοτριμμένη παρμεζάνα  
3 αυγά 
λίγο λάδι , 
φρεσκοτριμμένο πιπέρι, αλάτι.

Σωτάρουμε το μπέικον και τα μανιτάρια σε λίγο λάδι. Εν τω μεταξύ βράζουμε al dente τα ζυμαρικά. Σουρώνουμε τα ζυμαρικά κι ανακατώνουμε με το σωταρισμένο μπέικον και μανιτάρια. Φτιάχνουμε τη σάλτσα χτυπώντας γρήγορα γρήγορα τ'αυγά με την παρμεζάνα και τη ρίχνουμε αμέσως στα ζυμαρικά. Ανακατώνουμε ζωηρά κι αν θέλουμε να ψηθεί ακόμα περισσότερο το αυγό αφήνουμε για λίγο την κατσαρόλα πάνω στο ζεστό μάτι. Σερβίρουμε αμέσως με μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

Μια μουστάρδα μα ποια μουστάρδα;

Λατρεύω τη μουστάρδα. Τη θεωρώ ως μια τσαχπίνα πριγκίπισσα στο βασίλειο της κουζίνας. Τη χρησιμοποιώ για να φτάξω μαγιονέζα - the Jamie Oliver way- , για να ετοιμάσω ντρέσσινγκ για τις σαλάτες , να μαρινάρω ψάρι ή κρέας και τώρα τελευταία να ψήνω πατάτες με μουστάρδα. Το συγκεκριμένο πιάτο είναι υπερνόστιμο κι απολαυστικότατο! Το πώς μοσχοβολά το σπίτι την ώρα που ψήνονται οι πατάτες είναι απίστευτο! Τη συνταγή την ανακάλυψα σ'ένα από τα ωραιότερα και πιο χαριτωμένα foodblogs το Smittenkitchen.com. Επισκεφτείτε το και θα με θυμηθείτε. Εν τω μεταξύ το μόνο που θα χρειαστείτε είναι μια εξαιρετική μουστάρδα - αλλά προσέξτε , με ολόκληρους τους σπόρους του σιναπιού-, το χυμό και το ξύσμα ενός λεμονιού, 1 ή 2 σκελίδες σκόρδο τριμμένο , ρίγανη, αλάτι χοντρό, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, λάδι και τέλος λίγο βούτυρο. Θα ανακατέψετε τα υλικά εκτός από το βούτυρο σ'ένα μεγάλο μπολ και θα ρίξετε τις πατάτες. Θα ανακατώσετε γερά έτσι ώστε κάθε πατάτα να αλειφθεί με το μίγμα. Θα τις απλώσετε σ'ένα ταψί με λίγο νερό κι από πάνω θα βάλετε λίγο βούτυρο. Κατόπιν ψήνετε και μετά... απολαμβάνετε. Προσέξτε όμως και μην ξεχάσετε : η μουστάρδα να είναι με ολόκληρους σπόρους. Έτσι θα δημιουργηθεί μια λαχταριστή κρούστα γύρω από τις πατάτες που θα τις κάνει ακαταμάχητες.

Για επίλογο θα σας δώσω μια συμβουλή. Διαλέγετε φίνες , εκλεκτές μουστάρδες μικρής παραγωγής. Υπάρχουν ντελικατέσσεν στο κέντρο της πόλης που φέρνουν κάποιες που είναι άπαιχτες, γαλλικής και κυρίως αγγλικής προέλευσης.

Παραλλαγές σ'ένα θέμα

Όπου το θέμα μας είναι το κέικ.

ΚΕΙΚ ΜΕ ΚΑΡΥΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΦΙΔΕΣ

Υλικά

250 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη, 1 1/2 φλυτζάνια ζάχαρη, 4 μεγάλα αυγά , ξύσμα από τη φλούδα ενός πορτοκαλιού, 500 γρ. αλεύρι ( 550 ή για όλες τις χρήσεις) , 1 φακελλάκι baking powder (το οποίο θα ανακατώσουμε καλά στο αλεύρι), την ψίχα 10 καρυδιών( που μόλις έχουμε σπάσει) , 3 κουταλιές λαμπερές ξανθές σταφίδες , 3 κουταλάκια κακάο.

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο*. Χτυπάμε καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι το μίγμα να αποκτήσει κρεμώδη υφή. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά. Πριν προσθέσουμε το επόμενο, το προηγούμενο αυγό πρέπει να έχει αναμιχθεί καλά στη ζύμη. Αφού τελειώσουμε με τα αυγά, ρίχνουμε το ξύσμα του πορτοκαλιού. Εδώ αρχίζει η διαδικασία όπου θα ρίχνουμε λίγο αλεύρι θα ανακατεύουμε , λίγο γάλα θα ανακατεύουμε και θα συνεχίσουμε έτσι μέχρι να τελειώσουν και τα 2 υλικά. Ρίχνουμε στη ζύμη τα καρύδια και τις σταφίδες. Ρίχνουμε τη μισή ζύμη σε βουτυρωμένη φόρμα για κέικ. Στην υπόλοιπη ζύμη ρίχνουμε το κακάο κι ανακατεύουμε καλά. Ρίχνουμε στη φόρμα τη ζύμη με το κακάο και ''χτυπάμε'' ελαφρά τη φόρμα για να δέσουν μεταξύ τους οι 2 ζύμες. Ψήνουμε για 50 λεπτά στους 170 βαθμούς.

*Κρατάμε από το βούτυρο ένα κουτάλι. Βάζουμε τη φόρμα με το βούτυρο στο φούρνο που προθερμαίνεται για λίγα λεπτά ίσαμε να λιώσει το βούτυρο. Όταν βγάλουμε τη φόρμα , απλώνουμε το λιωμένο βούτυρο μ'ένα πινέλο.

Pasta e broccolo alla siciliana

Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο είναι ο λογοτεχνικός ήρωας των αστυνομικών μυθιστορημάτων του σικελού Αντρέα Καμιλέρι. Ο Μονταλμπάνο εκτός από ικανός εκπρόσωπος του νόμου τυγχάνει να είναι και γκουρμέ. Καταρχήν λατρεύει το φρέσκο ψάρι κι ιδιαίτερα τα μπαρμπούνια. Έχει όμως και αδυναμία στα τοπικά σικελικά εδέσματα ( χώρος δράσης των βιβλίων αλλά και της σειράς μια σικελική πόλη γέννημα της φαντασίας του συγγραφέα, η Βιγκάτα). Σ 'ένα επεισόδιο τον βλέπουμε να τρώει ένα πιάτο με μπρόκολο και ζυμαρικά τυπικό της ιταλικής κουζίνας. Το συγκεκριμένο πιάτο το μαγειρεύω χρόνια τώρα, έχοντας βρει τη συνταγή στην ιταλική βίβλο μαγειρικής ''Il talismano della felicit'a'' της Ada Boni. Tα υλικά απλά και λίγα αλλά το πιάτο είναι πολύ πολύ νόστιμο και βέβαια το μπρόκολο είναι στην εποχή του αυτόν τον καιρό. Allora , andiamo a cucinare

PASTA E BROCCOLO ALLA SICILIANA

Υλικά( για 4 άτομα)

2 κεφάλια μπρόκολο
1 πακέτο χοντρά μακαρόνια ή πέννες
λάδι ,
1 φλιτζάνι φρεσκοτριμμένη παρμεζάνα , 1/4 φλιτζάνι γραβιέρα
μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι , αλάτι.

Εκτέλεση

Κόβουμε το μπρόκολο σε τουφίτσες, το ξεπλένουμε και το βράζουμε ελαφρά σε αλατισμένο νερό. Εν τω μεταξύ βράζουμε τα ζυμαρικά al dente. Μόλις είναι έτοιμο το μπρόκολο το σωτάρουμε στο λάδι μαζί με το πιπέρι. Σ'ένα ταψί του οποίου έχουμε λαδώσει ελαφρά τον πάτο απλώνουμε τα ζυμαρικά. Ρίχνουμε από πάνω 1/4 παρμεζάνα κι από πάνω στρώνουμε το σωταρισμένο μπρόκολο. Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο τυρί και γκρατινάρουμε σε μέτρια προθερμασμένο φούρνο για 15-20 λεπτά περίπου. Τρώγεται ζεστό συνοδευόμενο μ'ένα ελαφρώς αρωματικό λευκό κρασί.

Pasta all' amatriciana

Στην ταινία ''Il divo'', υπάρχει μια σκηνή όπου ο Αντρεότι προσπαθεί να εξηγήσει στη γυναίκα του από που έχει πάρει την ονομασία της η σάλτσα amatriciana. Η γυναίκα του όμως τον αποπαίρνει , γιατί μάλλον έχει βαρεθεί να τον ακούει να επαναλαμβάνει την ίδια ιστορία. Είναι μια χαρακτηριστική σκηνή της ταινίας , όπου δίνεται το μεγαλείο της βαρετής προσωπικότητας του Αντρεότι..... Ή μήπως όχι; Τελοσπάντων , όσον αφορά την amatriciana η προέλευση της ονομασίας της είναι μάλλον απλή και κοινότυπη. Λοιπόν την ονομασία της την πήρε από μια μικρή ορεινή πόλη , όχι μακριά από τη Ρώμη! Κι ιδού η συνταγή της

PASTA ALL' AMATRICIANA

Yλικά (για 4 άτομα)

6 κουταλιές ελαιόλαδο

2 κουταλιές της σούπας ανάλατο βούτυρο

200 γρ. παντσέτα ή μπέικον σε κύβους

3 κρεμμύδια ψιλοκομμένα , 1 σκελίδα σκόρδο κομμένη στα δύο

1 ξερή κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη

1/2 κιλό φρέσκιες ντομάτες ψιλοκομμένες (ή κονσέρβα αν δεν είναι η εποχή τους)

αλάτι , ψιλοκομμένο μαϊντανό

1 πακέτο ζυμαρικά - να είναι με τρύπα, μπουκατίνι, πέννες, τορτιλιόνι κλπ

παρμεζάνα

Εκτέλεση

Βάζουμε το λάδι και το βούτυρο σ'ένα τηγάνι πάνω από μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε το σκόρδο, τα κρεμμύδια και την παντσέτα. Όταν τα κρεμμύδια αρχίσουν να ροδίζουν, προσθέτουμε την κόκκινη πιπεριά, τις ντομάτες , τον μαϊντανό κι αλάτι. Μαγειρεύουμε μέχρι να πήξει η σάλτσα και άνακατευτούν καλά οι γεύσεις. Στο μεταξύ, βράζουμε τα ζυμαρικά μέχρι να γίνουν al dente. Σουρώνουμε, ανακατεύουμε τα ζυμαρικά με τη σάλτσα και πασπαλίζουμε με άφθονη ΦΡΕΣΚΟΤΡΙΜΜΕΝΗ ( μη μάθω ότι κρατάτε τριμμένο -δεν θυμάστε κι εσεις από πότε- τυρί στο ψυγείο αλίμονό σας) παρμεζάνα και σερβίρουμε αμέσως.

Υ.Γ.: Η συνταγή είναι από το γεμάτο νοσταλγία βιβλίο της Σοφία Λόρεν ''Συνταγές κι αναμνήσεις'', με 2-3 παραλλαγές δικές μου. Κι οι φωνές που σας έβαλα για το τυρί δικές μου είναι. Παιδιά μου, να τρίβετε το τυρί την ώρα που το χρειάζεστε. Θα δείτε μεγάλη διαφορά στη γεύση.