A food-blogger's resolutions

Ναι ξέρω, είναι εντελώς ''αμερικανιά'' ο τίτλος αλλά αυτά τα resolutions έχουν την πλάκα τους. Προσωπικά τα εφαρμόζω κάθε χρόνο , περισσότερο ως ένα είδους ελέγχου του πόσο ρεαλιστικοί είναι οι στόχοι που θέτω και πόσο πειθαρχημένα επιδιώκω την πραγματοποίηση τους. Στο τέλος της χρονιάς κάνω τον απολογισμό...και βγάζω τα ανάλογα συμπεράσματα!!!
Λοιπόν , φέτος είπα να καταρτίσω μια λίστα από resolutions ως foodie και κατ'επέκταση ως food blogger κι έτσι προέκυψαν οι εξής ''βαρυσήμαντες'' αποφάσεις:

1. Θα βάλω επιτέλους σε τάξη το χαοτικό σύμπαν των συνταγών που τόσα χρόνια επιμελώς συλλέγω πλην όμως -κι εδώ είναι τα δύσκολα- ατάκτως αποθηκεύω! Η συλλογή των συνταγών μου είναι όντως όπως το σύμπαν , το οποίο επεκτείνεται αέναα , στο οποίο όμως συγκεκριμένο σύμπαν ισχύει η ''θεωρία του χάους''. Όποιο βιβλίο κι αν ανοίξω , όποιο συρτάρι κι αν ανοίξω , όποιο κουτί , κουτάκι , φάκελο , ντοσιέ , τσέπη κλπ , όπου κι αν ψάξω στο σπίτι θα βρω μια συνταγή! Αλλά ποτέ την συνταγή που ψάχνω εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή! Προφανώς ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να μπει μια τάξη μπας και βγάλουμε μια άκρη ...και καμιά ανάρτηση !

2. Αποφάσισα να είμαι λιγότερο αδέξια. Το 2010 είχε ξεκινήσει με ένα ακούσιο σερί σπασίματος πιάτων και κυρίως ποτηριών που -ντρέπομαι που το ομολογώ- συνεχίστηκε ακάθεκτα μέχρι το τέλος του έτους. Εν έτι 2011 υπόσχομαι ότι θα αποφύγω τα μοιραία εντός της κουζίνας, τουτέστιν τη...διάτρηση των σετ ποτηριών...κυρίως των κρασιών - έχω φτάσει στο σημείο να έχω 10 διαφορετικά ποτήρια κρασιού από 10 διαφορετικά σετ!!

3. Έχω μια μανία να αγοράζω περιοδικά γαστρονομικού ενδιαφέροντος. Πολλές φορές τα αγοράζω και δεν τα αξιοποιώ! Έτσι αποφάσισα ότι από κάθε τέτοιο περιοδικό που θα αγοράσω το έτος 2011 θα φτιάχνω τουλάχιστον μία συνταγή!

4. Το blog τούτο χρειάζεται συμμάζεμα - κι η κυρά του θέλει συμμάζεμα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!! Τουτέστιν , θα υποστεί αλλαγές αλλά το κυριότερο θα προσπαθήσουμε να διορθώσουμε το φωτογραφικό υλικό- ακόμα και παλιότερες αναρτήσεις θα ρετουσαριστούν!

5. Η Crispy , η Κρίση κι η Κουζίνα της Crispy. Παίδες το ομολογώ, η οικονομική κρίση δεν πρόκειται να επηρεάσει τις γαστρονομικές μου ανάγκες. Από τους γονείς μου έχω διδαχθεί τα εξής καλά: Από τη μητέρα μου να μαγειρεύω απίθανα (αν δεν παινέψεις το σπίτι σου....!!!!). Από τον πατέρα μου την εμμονή στην ύψιστη ποιότητα των πρώτων υλών. Θυμάμαι , υπήρξε κάποια εποχή που η οικογένεια τα έφερνε δύσκολα βόλτα , κι ο πατέρας μου έκανε μέχρι και τρεις δουλειές για να μπορέσει να ταΐσει πέντε στόματα. Εν τούτοις αγόραζε με επιμονή τα καλύτερα , όσο κι αν κόστιζαν, για το καθημερινό τραπέζι. Ήταν - κι είναι ακόμη-  ο φόβος κι ο τρόμος των κρεοπωλών , ιχθυοπωλών και λοιπών της περιοχής. Για εκείνον πάντα μετρά η ποιότητα κι όχι η ποσότητα. Κι έτσι έχω μάθει , κι έτσι θα συνεχίσω. Προτιμώ το λίγο και καλό ...όσο κι αν κοστίζει αυτό!


6. Βαρέθηκα την κακή συμπεριφορά! Γενικά απεχθάνομαι την φιλοσοφία του ''αγροίκου'' αλλά στα εστιατόρια βγαίνω από τα ρούχα μου - μεταφορικά εννοώ,  μην εξάπτεστε!- όταν το savoir vivre δεν εφαρμόζεται όπως θα έπρεπε. Προσοχή , προσοχή , εστιάτορες , σερβιτόροι και θαμώνες: Αν σας πιάσω να συμπεριφέρεστε ως Νεάντερταλ θα σας καταγγείλω επωνύμως! Φοβού την Crispy κι ουαί κι αλίμονο σας!

7. Αποφάσισα να κηρύξω το 2011 ως Έτος Οσπρίων! Τα λατρεύω τα όσπρια και προσπαθώ να τα τρώω τουλάχιστον 1-2 φορές την εβδομάδα. Φέτος αποφάσισα κάθε μήνα να φτιάχνω μια νέα συνταγή με όσπρια που δεν έχω ξαναδοκιμάσει!  Και καλώς εχόντων των πραγμάτων -διότι ποτέ δεν ξέρεις- θα αρχίσουμε από την επόμενη ανάρτηση!