Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Καλοκαιρινές έξοδοι

Πάνε κι έρχονται καταιγίδες, καύσωνες, lake-effect φαινόμενα (το ζήσαμε κι αυτό), χώρες φεύγουν, υστερία κυριεύει το σύμπαν, η Μέγαιρα δείχνει τα δόντια της, εν τω μεταξύ εδώ, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, κοτσάνες εκτοξεύονται με ιλαρή διάθεση και το σύμπαν ξεχνά για λίγο την υστερία και ξεσπά σε γέλια. Τι Ιούνιος κι αυτός!

Μετά από αυτόν τον μονόλογο-εισαγωγή ας πάμε στα θέματα που μας ενδιαφέρουν άμεσα.

Πριν λίγες μέρες διάβαζα σε ένα ιταλικό περιοδικό για την Anna Del Conte. Η εν λόγω κυρία μέσω του έργου της, μια σειρά κλασικών πια βιβλίων μαγειρικής, είναι εκείνη που γνώρισε στους Βρετανούς την Ιταλική Κουζίνα. Η περίφημη Nigella Lawson πίνει νερό στο όνομα της. Δεν την γνώριζα την κα. Del Conte, για να είμαι ειλικρινής, αλλά εντάξει, μου φτάνει ο ενθουσιασμός της Nigella.
Κάτω από την παρουσίαση της κας. Del Conte υπήρχε μια συνταγή της που μου τράβηξε την προσοχή. Σπαγγέτι με πράσα, κάρυ, κρέμα γάλακτος και παρμεζάνα. Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα αλλά ελάχιστα "ιταλική" και περισσότερο βρετανικών προθέσεων. Εν τω μεταξύ, στο μυαλό μου δεν καθόταν καλά η παρουσία της κρέμας γάλακτος. Μα ούτε της παρμεζάνας. Κάτι μου έλεγε να αντικαταστήσω τα δύο αυτά υλικά με γιαούρτι. Το δοκίμασα. Και ναι, πέτυχα διάνα! Βγήκε μια σούπερ σπαγγετάδα που τρώγεται άνετα και το καλοκαίρι (γιατί τέθηκε τέτοιο θέμα). Την λάτρεψα! Τα τρία βασικά υλικά, πράσο, κάρυ, γιαούρτι ταίριαξαν θαυμάσια!


Σπαγγέτι με πράσο, κάρυ και γιαούρτι




Υλικά για 4 πιάτα

400 γρ σπαγγέτι
3 μεγάλα πράσα ψιλοκομμένα
2 κουταλάκια κάρυ (λίγο περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα τα γούστα μας)
2 κεσέδες γιαούρτι (προσωπικά προτιμώ να χρησιμοποιώ στο φαγητό στραγγιστό 2%) τα οποία θα έχουμε αφήσει εκτός ψυγείου για μισή ωρίτσα
1 ποτήρι ζωμό της αρεσκείας (λαχανικών, κότας, βοδινού)
ελαιόλαδο
αλάτι


Σε ένα μεγάλο τηγάνι με παχύ πάτο ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο. Τη φωτιά την έχουμε σε μέτρια ένταση. Μόλις ζεσταθεί το λάδι ρίχνουμε τα πράσο και σοτάρουμε για 5-10 λεπτά μέχρι να μαλακώσει. Ρίχνουμε στο τηγάνι το κάρυ, 2/3 του ζωμού, αλάτι, ανακατώνουμε, σκεπάζουμε κι αφήνουμε το πράσο να σιγομαγειρευτεί για 20 λεπτά τουλάχιστον χαμηλώνοντας ένα βαθμό τη φωτιά. Πότε πότε ρίχνουμε μια ματιά να σιγουρευτούμε ότι υπάρχει ακόμα ζωμός. Αν όχι συμπληρώνουμε με το υπόλοιπο. Καλό είναι στο τέλος, να έχουν βράσει καλά τα υλικά και να έχει μείνει λίγος ζωμός.

Βράζουμε αλατισμένο νερό στο οποίο ρίχνουμε τα σπαγγέτι και βράζουμε al dente.

Εν τω μεταξύ, σε ένα μπολ ρίχνουμε τα δύο γιαούρτια κια ανακατεύουμε ζωηρά έτσι ώστε να γίνει κρεμώδες και να ζεσταθεί λίγο.

Στραγγίζουμε τα ζυμαρικά και τα ρίχνουμε στο τηγάνι με τα πράσα, Ανακατώνουμε. Ρίχνουμε από πάνω το γιαούρτι κι ανακατώνουμε πάλι.

Σερβίρουμε αμέσως.




Συνοδέψαμε την συγκεκριμένη σπαγγετάδα με μια Ionian Pilsener της κερκυραϊκής Royal Ionian, μια πολύ ενδιαφέρουσα μπύρα της οποίας τα αρώματα κι η γεύση ταίριαξαν εξαιρετικά με το συγκεκριμένο πιάτο.

Οι φόροι που έχουν επιβληθεί στην μπύρα (και το κρασί) έχουν ανεβάσει, δυστυχώς, τις τιμές. Οι  Έλληνες μικροζυθοποιοί, των οποίων οι μπύρες είναι εκ των πραγμάτων πιο ακριβές από εκείνες των κολοσσών, αναγκάζονται να αυξήσουν τις τιμές. Ας τους υποστηρίξουμε όσο μπορούμε. Αρκετοί από αυτούς παράγουν διαμαντάκια κι είναι κρίμα να σταματήσει η παραγωγή αυτών των μπυρών εξαιτίας της παρανοϊκής οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Βασιλικό καλοκαίρι

Δεν ξέρω αν σας αρέσει η πασίγνωστη σάλτσα pesto genovese, αυτή που μοσχοβολάει βασιλικό κι είναι ιδανική για καλοκαιρινές σπαγγετάδες- κι όχι μόνο! Προσωπικά την λατρεύω και δεν χάνω ευκαιρία να την φτιάχνω όσο πιο συχνά μπορώ. Το καλοκαίρι εννοείται, όταν οι βασιλικοί είναι...οι βασιλιάδες των αρωματικών φυτών! Φέτος το καλοκαίρι την έχω φτιάξει ήδη τρεις φορές κι αυτό χάρη στους ζωηρούς βασιλικούς μου οι οποίοι έχουν τρελά κέφια κι εγώ δεν έχω παρά να εκμεταλλευτώ την αλλέγκρα διάθεση τους.

Δοκίμασα προ ημερών μια σπαγγετάδα με βάση την pesto genovese προσθέτοντας δυο-τρία υλικά ακόμα και προέκυψε μια κομψότατο πιάτο καλοκαιρινών προδιαγραφών βεβαίως, βεβαίως, μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι οσονούπω μας επισκέπτεται ο Σκιπίωνας  (αν αρχίσαμε να δίνουμε ονόματα και σε κύματα καύσωνα, τότε...καήκαμε!), που σημαίνει ότι είναι ιδανικό για πολύ ζεστές βραδιές που ζητούν ελαφρύ φαγητό!

Λινγκουίνι σε σάλτσα πέστο τζενοβέζε, ρικότα & ελιές Καλαμών





Υλικά για 4 άτομα

400 γρ λινγκουίνι ή σπαγγέτι
σάλτσα pesto genovese (συνταγή εδώ)
4 κουταλιές ρικότα
μερικές (~10) σφιχτές ελιές Καλαμών
2-3 κουταλιές φρεσκοκομμένο βασιλικό
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο

Φτιάχνουμε την pesto όπως έχει δοθεί σε προηγούμενη συνταγή (δες link πιο πάνω)

Ψιλοκόβουμε τις ελιές.

Σε μια κατσαρόλα βράζουμε αλατισμένο νερό. Ρίχνουμε τα λινγκουίνι και τα μαγειρεύουμε αυστηρώς al dente.

Εν τω μεταξύ ανακατεύουμε την pesto (1 φλιτζάνι περίπου) και την ρικότα καλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα και να αποκτήσει κρεμώδη υφή. Ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο αν μας φαίνεται σφιχτό. Προσοχή, όχι πολύ ελαιόλαδο, έχει ήδη η pesto. Προσθέτουμε τις ελιές και τον μαϊντανό και λίγο πιπέρι αν θέλουμε.

Στραγγίζουμε τα ζυμαρικά, τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ, προσθέτουμε τη σάλτσα, ανακατεύουμε και σερβίρουμε με ένα ελληνικό λευκό κρασί στη σωστή θερμοκρασία. Εμείς το συνοδέψαμε με το εξαιρετικό ΚΑΛΛΙΣΤΩ του Κτήματος Μερκούρη κι οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο συνδυασμός προέκυψε απολαυστικός!




Προσοχή στον κο. Σκιπίωνα λοιπόν, ο οποίος μας επισκέπτεται με καυτές διαθέσεις! Κι όταν με το καλό φύγει θα επιστρέψουμε με άλλη, εξίσου ενδιαφέρουσα σπαγγετάδα!