Η ετοιμασία ενός φαγητού κρύβει συναισθήματα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Κι αυτά τα συναισθήματα αποκαλύπτονται στη γεύση, στο άρωμα, την υφή του φαγητού- εδώ κι αν δεν υπάρχει αμφιβολία! Προσοχή, όσοι μαγειρεύετε. Διότι όσοι γευτούν το φαγητό που ετοιμάσατε θα καταλάβουν με την πρώτη μπουκιά αν είστε ευτυχισμένοι, δυστυχισμένοι, βαριεστημένοι, εξιταρισμένοι, νευριασμένοι, ήρεμοι, κεφάτοι, κατηφείς... ή ερωτευμένοι!
Που μας φέρνει στη σημερινή μας ταινία, η οποία κρύβει πολύ συναίσθημα, πολύ έρωτα και ...πολύ φαγητό! Η μεξικάνικη ταινία ''Σαν νερό για ζεστή σοκολάτα'' γυρίστηκε το 1992 από τον γνωστό Μεξικανό σκηνοθέτη Αλφόνσο Αράου και βασίζεται στο best seller της επίσης Μεξικάνας συγγραφέως Λάουρα Εσκιβέλ.
Πρόκειται για μια ρομαντική ιστορία απαγορευμένου έρωτα που βρίσκει διέξοδο στην κουζίνα- κυριολεκτικά και μεταφορικά! Η Τίτα είναι η μικρότερη από τρεις αδερφές. Για το λόγο αυτό -κι από μια παράλογη παράδοση- αναγκάζεται να μείνει ανύπαντρη για να προσέχει την χήρα μητέρα της. Η Τίτα όμως είναι παιδιόθεν τρελά ερωτευμένη με τον Πέδρο, το ίδιο κι αυτός. Όταν εκείνος πάει στη μητέρα της Τίτα για να ζητήσει το χέρι της αγαπημένης του, η μητέρα αρνείται σθεναρά αλλά αντιπροτείνει ως νύφη τη μεγαλύτερη κόρη της, τη Ροσάουρα. Ο Πέδρο βλέποντας ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να βρίσκεται κοντά στην αγαπημένη του Τίτα δέχεται, και φυσικά αυτή του η απόφαση θα επηρεάσει τις ζωές ολονών. Η Τίτα απελπίζεται και τη μέρα του γάμου, ενώ ετοιμάζει με τη γριά υπηρέτρια τη γαμήλια τούρτα, χύνει δάκρυα δυστυχίας στη ζύμη. Η δυστυχία της διαπερνά το αφράτο κέικ και με το πρώτο δάγκωμα οι καλεσμένοι ''αισθάνονται'' τη δυστυχίας της και ξεκινά ένα ομαδικό γοερό κλάμα, όπου ο κάθε παρευρισκόμενος θυμάται με λύπη παλιούς καταδικασμένους έρωτες. Είναι μια από τις πιο όμορφες σκηνές της ταινίας, μια γιορτή χαράς, ένας γάμος, να μετατρέπεται σε θρήνο νεκρών ερώτων.
Έτσι η Τίτα έχοντας χάσει για πάντα -όπως πιστεύει- τον μεγάλο της έρωτα, ξεσπά στην μαγειρική. Όταν ο Πέδρο τους επισκέπτεται δεν διστάζει να εκδηλώσει τα συναισθήματα της μαγειρεύοντας με ερωτικό πάθος. Τα φαγητά της είναι αριστουργήματα που ευφραίνουν όχι μόνον τον ουρανίσκο αλλά και την καρδιά -ιδιαίτερα του Πέδρο-, την ψυχή, τις κλεφτές ματιές.
Στο τέλος βέβαια ο έρωτας θα θριαμβεύσει -με στενάχωρο τρόπο είναι η αλήθεια, εκεί μας έφυγε ένα δάκρυ και το μόνο που θα μείνει από όλη τούτη την ιστορία είναι το βιβλίο μαγειρικής της Τίτα.
Όμορφη ταινία, που έχει αρκετά στοιχεία μαγικού ρεαλισμού, με πανέμορφες σκηνές στην κουζίνα, σχεδόν ερωτικές είναι η αλήθεια. Θα την εκτιμήσετε δεόντως, ιδιαίτερα όσοι αγαπάτε την μεξικάνικη κουζίνα, την λατινοαμερικανική λογοτεχνία ή υποφέρετε από έρωντα κρυφό και πονεμένο!
Εδώ βρήκα μια πολύ όμορφη ανάρτηση όπου έχουν φτιάξει την μεξικάνικη γαμήλια τούρτα της ταινίας.
Εδώ μπορείτε να δείτε το trailer της ταινίας:
Που μας φέρνει στη σημερινή μας ταινία, η οποία κρύβει πολύ συναίσθημα, πολύ έρωτα και ...πολύ φαγητό! Η μεξικάνικη ταινία ''Σαν νερό για ζεστή σοκολάτα'' γυρίστηκε το 1992 από τον γνωστό Μεξικανό σκηνοθέτη Αλφόνσο Αράου και βασίζεται στο best seller της επίσης Μεξικάνας συγγραφέως Λάουρα Εσκιβέλ.
Πρόκειται για μια ρομαντική ιστορία απαγορευμένου έρωτα που βρίσκει διέξοδο στην κουζίνα- κυριολεκτικά και μεταφορικά! Η Τίτα είναι η μικρότερη από τρεις αδερφές. Για το λόγο αυτό -κι από μια παράλογη παράδοση- αναγκάζεται να μείνει ανύπαντρη για να προσέχει την χήρα μητέρα της. Η Τίτα όμως είναι παιδιόθεν τρελά ερωτευμένη με τον Πέδρο, το ίδιο κι αυτός. Όταν εκείνος πάει στη μητέρα της Τίτα για να ζητήσει το χέρι της αγαπημένης του, η μητέρα αρνείται σθεναρά αλλά αντιπροτείνει ως νύφη τη μεγαλύτερη κόρη της, τη Ροσάουρα. Ο Πέδρο βλέποντας ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να βρίσκεται κοντά στην αγαπημένη του Τίτα δέχεται, και φυσικά αυτή του η απόφαση θα επηρεάσει τις ζωές ολονών. Η Τίτα απελπίζεται και τη μέρα του γάμου, ενώ ετοιμάζει με τη γριά υπηρέτρια τη γαμήλια τούρτα, χύνει δάκρυα δυστυχίας στη ζύμη. Η δυστυχία της διαπερνά το αφράτο κέικ και με το πρώτο δάγκωμα οι καλεσμένοι ''αισθάνονται'' τη δυστυχίας της και ξεκινά ένα ομαδικό γοερό κλάμα, όπου ο κάθε παρευρισκόμενος θυμάται με λύπη παλιούς καταδικασμένους έρωτες. Είναι μια από τις πιο όμορφες σκηνές της ταινίας, μια γιορτή χαράς, ένας γάμος, να μετατρέπεται σε θρήνο νεκρών ερώτων.
Έτσι η Τίτα έχοντας χάσει για πάντα -όπως πιστεύει- τον μεγάλο της έρωτα, ξεσπά στην μαγειρική. Όταν ο Πέδρο τους επισκέπτεται δεν διστάζει να εκδηλώσει τα συναισθήματα της μαγειρεύοντας με ερωτικό πάθος. Τα φαγητά της είναι αριστουργήματα που ευφραίνουν όχι μόνον τον ουρανίσκο αλλά και την καρδιά -ιδιαίτερα του Πέδρο-, την ψυχή, τις κλεφτές ματιές.
Στο τέλος βέβαια ο έρωτας θα θριαμβεύσει -με στενάχωρο τρόπο είναι η αλήθεια, εκεί μας έφυγε ένα δάκρυ και το μόνο που θα μείνει από όλη τούτη την ιστορία είναι το βιβλίο μαγειρικής της Τίτα.
Όμορφη ταινία, που έχει αρκετά στοιχεία μαγικού ρεαλισμού, με πανέμορφες σκηνές στην κουζίνα, σχεδόν ερωτικές είναι η αλήθεια. Θα την εκτιμήσετε δεόντως, ιδιαίτερα όσοι αγαπάτε την μεξικάνικη κουζίνα, την λατινοαμερικανική λογοτεχνία ή υποφέρετε από έρωντα κρυφό και πονεμένο!
Εδώ βρήκα μια πολύ όμορφη ανάρτηση όπου έχουν φτιάξει την μεξικάνικη γαμήλια τούρτα της ταινίας.
Εδώ μπορείτε να δείτε το trailer της ταινίας:
Και τέλος να αναφέρω ότι θα γίνει προβολή της ταινίας στο Ινστιτούτο Θερβάντες στις 14 Ιουνίου κι ώρα 8 το βράδυ. Η προβολή γίνεται στα πλαίσια του 5ου φεστιβάλ ΛΕΑ (Λογοτεχνία εν Αθήναις) που αρχίζει σε λίγες μέρες. Αναλυτικό πρόγραμμα εδώ .







