Must be the season of the soup #4

 Προ καιρού έβλεπα την νέα εκπομπή της Nigella Lawson "Cook, eat, repeat", η οποία ήταν αφιερωμένη στις πιο αγαπημένες της συνταγές, τις οποίες μαγειρεύει συχνότερα και στις οποίες καταφεύγει όταν αναζητά λίγο comfort food. Σε κάποια εκπομπή έφτιαξε την περίφημη της fish stew, μια πηχτή ψαρόσουπα, η οποία ξενίζει εντελώς για τα υλικά της, ιδιαίτερα εμάς τους Έλληνες: μπαχαρικά, πορτοκάλι, μέλι (!), γλυκοπατάτα (;;;)! Θυμάμαι όταν την είχα δει να την φτιάχνει, απορούσα σε κάθε της βήμα, "μα πώς", "μα αν είναι δυνατόν!", "τι λες;". Συμπτωματικά είχα όλα τα υλικά στο σπίτι εκείνη την ημέρα, κι αν δεν είχα ακριβώς τα ίδια, είχα παρεμφερή, έτσι έκατσα και την έφτιαξα. Κι από τότε την έχω φτιάξει τουλάχιστον πέντε φορές ακόμα! Γιατί είναι απλά τέλεια (σιχαίνομαι εντελώς τη φράση "απλά τέλεια" όπως και την υπερβολική χρήση της λέξης "τέλεια", "είναι τέλεια", "περνάμε τέλεια", παραγγέλενεις και ο σερβιτόρος απαντά "τέλεια", όλα είναι τέλεια σε αυτήν τη χώρα , μα αυτή είναι μια άλλη ιστορία...) , είναι καταπληκτική, είναι υπέροχη κι είναι απίστευτο πόσο αρμονικά δένουν όλα τα -παράδοξα- υλικά με το ψάρι.

Η συνταγή είναι εδώ . Φυσικά έκανα κάποιες αλλαγές, όπως: Αντί για φρέσκο κορίανδρο χρησιμοποίησα μαϊντανό. Δεν έβαλα μοσχοκάρυδο γιατί το ξέχασα την πρώτη φορά κι έκτοτε δεν βάζω. Αντί για μία μεγάλη γλυκοπατάτα χρησιμοποίησα 1 μέτρια συν 1 μέτρια πατάτα. Και αντί για φρέσκο ψάρι χρησιμοποίησα παστό μπακαλιάρο τον οποίο, φυσικά, είχα ξαρμυρίσει κι είχα κόψει σε μεγάλες μπουκιές.

Πάμε να δούμε πώς: 

Εξωτική ψαρόσουπα της Nigella Lawson (Crispy διασκευή)

 

Για 3-4 πιάτα

Υλικά:

1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 σκόρδο ψιλοκομμένο

1/2 ματσάκι μαϊντανό. Πλένουμε και ψιλοκόβουμε χώρια τα κοτσανάκια και χώρια τα φύλλα.

ξύσμα ενός πορτοκαλιού + τον μισό χυμό του

1/2 κουταλάκι γλυκού πάπρικα

1/2 κουταλάκι γλυκού κανέλα

1/2 κουταλάκι γλυκού κύμινο

1/2 κουταλάκι γλυκού κουρκουμά

1/2 κουταλάκι γλυκού τζίντζερ (έχω δοκιμάσει και με φρέσκο και σκόνη)

1 κουταλάκι γλυκού μέλι

1 κουτί τριμμένη τομάτα 500 γρ

1 κουταλιά σούπας τοματοπελτέ

1 μέτρια γλυκοπατάτα κομμένη σε κύβους

1 μέτρια πατάτα κομμένη σε κύβους

ελαιόλαδο

600-700 γρ μπακαλιάρο παστό ξαρμυρισμένο καλά και κομμένο σε μεγάλες μπουκιές 

αλάτι (ίσως να μην χρειαστεί).

Σε μία κατσαρόλα και σε χαμηλή προς μέτρια  φωτιά ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο. Ρίχνουμε το κρεμμύδι κι αφήνουμε να σιγομαγειρευτεί. Μόλις μαλακώσει για τα καλά ρίχνουμε το σκόρδο, το ξύσμα πορτοκαλιού και τα κοτσάνια μαϊντανού και συνεχίζουμε το σοτάρισμα για λίγα λεπτά ακόμα. Προσθέτουμε όλα τα μπαχαρικά, ανακατώνουμε αφήνουμε για λίγο (ενώ απολαμβάνουμε τις εκπληκτικές μυρωδιές). Δυναμώνουμε λίγο τη φωτιά (μέτρια πια) και προσθέτουμε την τομάτα, τον τοματοπελτέ, τον χυμό και το μέλι, δύο ποτήρια ζεστό νερό κι ανακατεύουμε. Μόλις πάρει βράση ρίχνουμε την πατάτα και γλυκοπατάτα, σκεπάζουμε κι αφήνουμε να σιγοβράσει για 40 λεπτά περίπου. Πότε πότε ελέγχουμε τα υγρά, δεν θέλουμε να στεγνώσει τελείως. Μόλις μαλακώσουν η πατάτα με την γλυκοπατάτα, πιέζουμε με την κουτάλα προς τα τοιχώματα της κατσαρόλας έτσι ώστε να λιώσουν μερικά κομμάτια. Ρίχνουμε το ψάρι και μαγειρεύουμε για ένα τέταρτο ακόμα. Ελέγχουμε τα υγρά. Την θέλουμε πηχτή αλλά όχι τελείως. Στο τέλος ρίχνουμε και τον μαϊντανό, ανακατώνουμε, ελέγχουμε για αλάτι (που ίσως να μην χρειαστεί χάρη στα μπαχαρικά και το ψάρι και σερβίρουμε.

Συνοδεύεται ιδανικά με κόκκινο κρασί, πχ ένα blend αγιοργήτικο- ξινόμαυρο 

Σαν τη σούπα δεν έχει!

Έτυχε αυτόν τον χειμώνα που διανύουμε να έχω φτιάξει πολλές σούπες. Κάτι ο καιρός που είναι -ευτυχώς- αρκούντως κρύος και βαρύς, κάτι η ευκολία της ετοιμασίας μιας σούπας αλλά κυρίως γιατί έχει γίνει ένας καλός τρόπος να χρησιμοποιώ διάφορα λαχανικά που... εκλιπαρούν να μαγειρευτούν!
Το φθινόπωρο άρχισα να αγοράζω συστηματικά κάθε Τρίτη στη λαϊκή, κολοκύθα. Ξαφνικά κόλλησα με την κολοκύθα, δεν ήξερα γιατί αλλά το χειρότερο ήταν ότι δεν ήξερα και τι ήθελα να κάνω με δαύτη. Έτσι, τις περισσότερες φορές κατέληγα στη λύση της σούπας και κάπως έτσι, με διάφορες αλλαγές και προσθήκες έφτασα σε αυτήν την σούπα που παρουσιάζω σήμερα. Κι αποφάσισα να την παρουσιάσω κι επισήμως με post διότι αναρτώντας την στο instagram πριν από λίγες μέρες υπήρξαν πολλές κι ενθουσιώδεις αντιδράσεις, κάτι που με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι συμφωνείτε μαζί μου. Ότι το χειμώνα "σαν τη σούπα δεν έχει!"

Σούπα με πατάτα, κολοκύθα και γλυκοπατάτα.

Τη συγκεκριμένη την έχω ονομάσει η "σούπα 1:1:1", γιατί τα τρία βασικά υλικά της μπαίνουν σε ίσες αναλογίες.

Υλικά για 4 άτομα

1 μπολ (1/2 λίτρου) πατάτα κομμένη σε κύβους
1 μπολ (το ίδιο) κολοκύθα κομμένη σε κύβους
1 μπολ (ναι, το ίδιο) γλυκοπατάτα κομμένη σε κύβους
1 λευκό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 καρότο ψιλοκομμένο
1 κλωνάρι σέλερυ ψιλοκομμένο
1 κουταλάκι γλυκιά πάπρικα σε νιφάδες (αν δεν βρείτε, τότε σε σκόνη)
~1.8 λίτρα ζωμό της αρεσκείας σας (το οποίο θα έχετε ζεστό)
160 γρ σύγλινο κομμένο σε μικρά κομμάτια
ελαιόλαδο
αλάτι
λεμόνι

Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Ρίχνουμε το σοφρίτο, τουτέστιν την τριάδα κρεμμύδι, καρότο σέλερυ, όλα ψιλοκομμένα. Σοτάρουμε για λίγα λεπτά μέχρι το κρεμμύδι να αρχίσει να μαλακώνει. Ρίχνουμε την πατάτα, ανακατεύουμε και συνεχίζουμε έτσι για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε την κολοκύθα και την γλυκοπατάτα, ανακατώνουμε, ρίχνουμε την πάπρικα και τον ζωμό, σκεπάζουμε κι αφήνουμε το φαγητό να βράσει. Σε μισή ώρα περίπου τα λαχανικά θα έχουν βράσει. Βγάζουμε από το μάτι. Χρησιμοποιώντας ένα μπλέντερ χειρός λιώνουμε τα λαχανικά έτσι ώστε η σούπα μας να γίνει...potage. Βάζουμε πάλι στο μάτι κι αφήνουμε για λίγο μέχρι να πήξει αν και το πιθανότερο είναι να έχει ήδη πήξει.
Εν τω μεταξύ σε ένα τηγάνι με ελάχιστο λάδι τηγανίζουμε καλά τα κομμάτια σύγλινου.

Σερβίρουμε σε κάθε πιάτο από λίγη σούπα κι από πάνω μοιράζουμε το σύγλινο. Τελειώνουμε με λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού, το οποίο σας εκλιπαρώ να μην αγνοήσετε. Δίνει την τελική πινελιά που απογειώνει το πιάτο! 

Τι πρωινό, τι μεσημεριανό.

Τις προάλλες έψαχνα για μια εύκολη και γρήγορη συνταγή με γλυκοπατάτα για να φτιάξω ένα ελαφρύ μεσημεριανό πιάτο. Έπεσα πάνω σε μια συμπαθητική συνταγή η οποία ήθελε την γλυκοπατάτα ψιλοκομμένη (hash*) και σιγοτηγανισμένη με κόκκινη πιπεριά και κρεμμύδι. Στο τέλος πρόσθετε κι αυγά και τα τηγάνιζε ανάμεσα στα λαχανικά. Όχι κι άσχημα, σκέφτηκα. Βέβαια η συγγραφέας της συνταγής -δυστυχώς δεν θυμάμαι από ποιο μπλογκ, αμερικάνικο ήταν σίγουρα- επέμενε ότι το πιάτο ήταν καταπληκτικό για ...πρωινό! Ναι, δεν αντιλέγω κοπελιά μου και με συγχωρείς που δεν θυμάμαι ποιο είναι το μπλογκ σου, αλλά να σηκωθώ πουρνό πουρνό και να αρχίσω να ψιλοκόβω γλυκοπατάτες, κρεμμύδια και πιπεριές και να περιμένω τουλάχιστον μισή ώρα να ψηθούν, και μετά να ρίξω τα αυγά και να περιμένω κι αυτά να ετοιμαστούν, για να είμαι ειλικρινής δεν το βλέπω εφικτό. Κι είμαι του πρωινού αναμφίβολα, δεν ξεκινώ την μέρα χωρίς πρωινό, κι έχω φάει διάφορα και ποικίλα πρωινά κατά καιρούς αλλά sweet potato hash with red peppers, χρυσή μου όχι, δεν το βλέπω. Για μεσημεριανό πολύ ευχαρίστως γιατί είναι πάρα πολύ νόστιμο και σχετικά γρήγορο. 😋 Αλλά για μεσημεριανό είπαμε. Άντε και για brunch -που είναι της μοδός. Να εξηγούμαστε!

Ψιλοκομμένη γλυκοπατάτα τηγανισμένη με πιπεριά Φλωρίνης, κρεμμύδι κι αυγά.

Για 2 άτομα

2 μετρίου μεγέθους (ή 1 μεγάλη) γλυκοπατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε μικρά κυβάκια
1 μεγάλη πιπεριά Φλωρίνης κομμένη σε μικρά κομμάτια
1 μετρίου μεγέθους λευκό κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες
2 μεγάλα αυγά
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο

Σε ένα μεγάλο τηγάνι με χοντρό πάτο ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε σε αυτό τις γλυκοπατάτες, αλατοπιπερώνουμε, σκεπάζουμε και τις αφήνουμε να μαγειρευτούν για 15 λεπτά περίπου. Πότε πότε ανακατώνουμε ελαφρά. Στα 15 λεπτά ρίχνουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά κι αφήνουμε άλλα 15 λεπτά να μαγειρευτούν τα λαχανικά με το τηγάνι σκεπασμένο. Πότε πότε ανακατώνουμε. Όταν πια και τα τρία λαχανικά έχουν μαγειρευτεί καλά ξεσκεπάζουμε και ρίχνουμε τα αυγά ολόκληρα. Σκεπάζουμε πάλι έτσι ώστε να μαγειρευτούν καλά τα αυγά από πάνω. Στα 5 λεπτά περίπου είναι έτοιμα.

*Hash είναι ψιλοκομμένο κρέας ή πατάτα που μαγειρεύονται με διάφορα καρυκεύματα ή/και κρεμμύδια κι ενίοτε προστίθενται διάφορα άλλα υλικά όπως αυγό. 

Εξ ανατολών

Προ ημερών πετάχτηκα σε κατάστημα μπαχαρικών να αγοράσω za'atar για να φτιάξω ma'noushe, τα οποία ήταν φανταστικά, κι αγόρασα και λίγο γκάραμ μασάλα, έτσι χωρίς σκοπό, χωρίς κάποια συνταγή να με καλεί, όπως εκείνα τα ma'noushe τα οποία ερωτεύτηκα με το που τα πρωτοείδα.

Πού χρησιμοποιήθηκε τελικά το γκάραμ μασάλα, ίσως αναρωτιέστε. Ίσως κι όχι- που είναι το πιθανότερο...! Λοιπόν χρησιμοποιήθηκε σε ινδική πατατόπιτα. Θα μου αναρωτηθείτε -πάλι! Αυτό το μπλογκ μόνο ερωτήματα προκαλεί-, τι την κάνει ινδική. Μα το...γκάραμ μασάλα! Και τόσο γευστική; Μα...το γκάραμ μασάλα!

Ινδική πατατόπιτα

Υλικά (για στρογγυλή πίτα διαμέτρου 25 εκ. Τον χάρακα! Τον χάρακα!)

500 γρ πατάτες
200 γρ γλυκοπατάτα
1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φετούλες
1/2 κουταλάκι του γλυκού κύμινο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
2 κουταλάκια μπούκουβο καυτερό
1 κουταλάκι φρέσκο τζίντζερ ψιλοτριμμένο
1 κουταλάκι γκάραμ μασάλα
1 κουταλάκι σπόρους κορίανδρου κοπανισμένους
φρέσκο κορίανδρο ή αποξηραμένο (1 κουτάλι σούπας)
ελαιόλαδο
αλάτι
χυμός 1/2 λεμονιού

Για το φύλλο
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φύλλο μπακλαβά, σφολιάτα ή απλό φύλλο λαδιού όπως το φτιάχνω εδώ

Ετοιμάζουμε την γέμιση. Καθαρίζουμε και κόβουμε τις πατάτες & γλυκοπατάτες σε χοντρές φέτες και μετά σε 4-6 κομμάτια ανάλογα με το μέγεθος τους.

Βράζουμε αλατισμένο νερό. Προσθέτουμε τις πατάτες και τις βράζουμε για 8 λεπτά. Στην ίδια κατσαρόλα και μετά το πέρας των 8 λεπτών προσθέτουμε την κομμένη γλυκοπατάτα και βράζουμε ια άλλα 5 λεπτά. Στραγγίζουμε καλά.

Σε ένα μεγάλο τηγάνι ζεσταίνουμε 3-4 κουταλιές ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το μπούκοβο, κύμινο, σκόρδο και κρεμμύδι και σοτάρουμε μέχρι να μαλακώσει το τελευταίο. Προσθέτουμε το τζίντζερ, γκάραμ μασάλα, σπόρους κορίανδρου και κορίανδρο. Συνεχίζουμε για 2-3 λεπτά ακόμα και τέλος προσθέτουμε πατάτα, γλυκοπατάτα και το χυμό λεμονιού. Ανακατεύουμε και σβήνουμε το μάτι της κουζίνας.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160 βαθμούς.

Τώρα όσον αφορά το φύλλο, αν χρησιμοποιήσουμε σφολιάτα θα έχουμε δύο κομμάτια λίγο μεγαλύτερα από τη διάμετρο της ταρτιέρα ή του ταψιού που θα χρησιμοποιήσουμε.

Αν ανοίξουμε φύλλο, μπορούμε να ανοίξουμε δύο ή ένα πιο μεγάλο και να φτιάξουμε την πίτα ανοιχτή όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Αν χρησιμοποιήσουμε φύλλο μπακλαβά μοιραστούμε τα στα δύο αλλά κάθε φύλλο να το λαδώνουμε καλά όταν το απλώνουμε.

Λοιπόν, στην ταρτιέρα απλώνουμε το κάτω φύλλο (ή φύλλα), απλώνουμε από πάνω την γέμιση κι από πάνω κλείνουμε ενώνοντας γύρω γύρω τα φύλλα. Όπως ήδη έγραψα μπορούμε να κάνουμε και ανοιχτή πίτα σε στυλ gallette. Λαδώνουμε καλά την επιφάνεια της πίτας.

 Ψήνουμε για 40-45 λεπτά μέχρι να αποκτήσει όμορφο καστανόχρυσο χρώμα. Τρώγεται ευχάριστα είτε ζεστή, είτε κρύα.

Λοιπόν, ήμουν αυτόπτης μάρτυρας σε ένα συμβάν που μου άφησε κάκιστες εντυπώσεις

Επίσης, δεν χορταίνω να μιλώ για τον απίστευτο 4ο κύκλο της σειράς "House of Cards". Όσοι τον έχετε δει, πείτε μου τη γνώμη σας. Όσοι δεν τον έχετε δει μην διαβάσετε ό,τι γράφω, καραδοκούν πολλά spoilers!

(Και ναι, καλά το καταλάβατε, πιο συχνά θα με βρίσκετε στο μπλογκ της διπλανής πόρτας!)

Αρχές Νοέμβρη...

Αρχές Νοέμβρη στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας λοιπόν, έχεις έναν πρωθυπουργό που δε σταματά να χασκογελά, να μας πει -αν γίνεται- τι τον κάνει τόσο χαρούμενο, που βρίσκει τόσο καλή διάθεση, που εντοπίζει τόση drôlerie, διότι η πλειοψηφία των κατοίκων της λιλιπούτειας χώρας μας δε βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος, άλλα βλέπουμε, που μας κόβουν το γέλιο. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν ο γνωστός γκρινιάρικος, μίζερος εαυτός μου, αλλά έπεφτα συνέχεια πάνω σε άλλο κόσμο που αναρωτιόταν το ίδιο- "γιατί γελά;"-, μέχρι που χθες άκουσα τον κο. Τζούμα στο ράδιο να διερωτάται το ίδιο. Είναι κοινή απορία πια.

Το άλλο που συνεχίζει να έχει καλή διάθεση εδώ στα νοτιοανατολικά της Ευρώπης είναι ο καιρός. Κι ο καλός καιρός μας φτιάχνει τη διάθεση, όσο να' ναι, κι εδώ που τα λέμε μόνο αυτός μας απέμεινε- σχεδόν. Ωραίες μέρες, σχεδόν ανοιξιάτικες, μόνο οι νύχτες έχουν κρυώσει για τα καλά- ιδιαίτερα στην επαρχία. Πολύς κόσμος -ανάμεσα τους κι η υποφαινόμενη- εκμεταλλεύεται τις λαμπερές ημέρες κι ορμά στις παραλίες των νοτίων προαστίων. Το βοριαδάκι καθαρίζει την ατμόσφαιρα ενώ είναι η αιτία που τα νερά της θάλασσας αποκτούν μια μαγική διαύγεια κι εκείνο το απίστευτο βαθύ γαλάζιο χρώμα, για το οποίο φημίζονται, άλλωστε, οι θάλασσες μας.

Προχθές το μεσημέρι αφού ήρθα από την παραλία, έψαχνα απεγνωσμένα να φτιάξω κάτι να φάω- γιατί όλα καλά κι ωραία με τη θάλασσα και το κολύμπι αλλά η όρεξη έχει την τάση να ανοίγει -πολύ.

Θυμήθηκα μια απλή συνταγή από την Καλαβρία της Ιταλίας που είχα βρει πριν καιρό. Η Καλαβρία είναι ίσως η πιο φτωχή περιοχή της χώρας και δεν είναι τυχαίο ότι στη συγκεκριμένη συνταγή, που θυμίζει πάρα πολύ καρμπονάρα, η πατάτα είναι το κύριο υλικό κι όχι το guanciale ή η pancetta (ή το πιο ταπεινό μπέικον).
Έλα όμως που τώρα τελευταία έχω πάθει μεγάλο έρωτα με τη γλυκοπατάτα κι έτσι, σε μια στιγμή αυθορμητισμού (κι ασυγκράτητης πείνας) αντικατέστησα στην συγκεκριμένη συνταγή την πατάτα με την γλυκοπατάτα. Κι, ω ναι, το φαγητό ήταν όπως το περίμενα. Νόστιμο, ελαφρύ και κυρίως χορταστικό! Όσοι τρέξετε στο μαραθώνιο μεθαύριο, να το έχετε υπόψη!

Γλυκοπατάτα με ζυμαρικά σε στυλ καρμπονάρα

Υλικά για 2 πιάτα

200 γρ γλυκοπατάτα (μια κανονικού μεγέθους γλυκοπατάτα είναι συνήθως περίπου 400 γρ, οπότε μιλάμε για μισή γλυκοπατάτα)
160 γρ μακαρονάκι κοφτό
2 μεγάλα αυγά
3-4 κουταλιές τριμμένη παρμεζάνα
αλάτι
πιπέρι
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο

Καθαρίζουμε και κόβουμε την γλυκοπατάτα σε μικρά κυβάκια.
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο. Μόλις κάψει ρίχνουμε την γλυκοπατάτα και την τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσει όμορφα κι είναι τραγανή. Η γλυκοπατάτα μαγειρεύεται πιο γρήγορα από την κανονική πατάτα οπότε σε 5-6 λεπτά θα είναι έτοιμη. Μόλις είναι έτοιμη η γλυκοπατάτα, βγάζουμε το τηγάνι από το μάτι της κουζίνας. Αλατίζουμε ελαφρώς.

Εν τω μεταξύ έχουμε ήδη βάλει σε κατσαρόλα νερό με αλάτι να βράσει. Μόλις βράσει ρίχνουμε τα ζυμαρικά και τα βράζουμε al dente.
Σε ένα μικρό μπολ χτυπάμε τα αυγά με την παρμεζάνα.

Στραγγίζουμε τα ζυμαρικά- όχι καλά, θέλουμε λίγο από το νερό βρασίματος- και τα ρίχνουμε στο τηγάνι με τη γλυκοπατάτα. Ανακατώνουμε. Ρίχνουμε στο τηγάνι το μείγμα αυγό-τυρί, ανακατώνουμε ζωηρά κι επιστρέφουμε για 1/2 λεπτό το τηγάνι στο μάτι της κουζίνας που είναι ακόμα ζεστό για να ψηθεί το αυγό.

Σερβίρουμε αμέσως τρίβοντας άφθονο πιπέρι πάνω στο φαγητό.

Κι όπως έχω υποσχεθεί, μέχρι το τέλος του έτους, εκτός από ωραία (;) φαγητά θα σας φιλεύω και με ωραίες, αγαπημένες μουσικές, εκείνες που με συντροφέυουν όταν μαγειρεύω.

Όταν ήμουν μικρή, η αγαπημένη μου βοκαλίστρια ήταν η Sarah Vaughan.  Κι ακόμα είναι, αν και με τα χρόνια έμαθα να εκτιμώ εξίσου κι άλλες σημαντικότατες γυναικείες φωνές. Ένας από τους αγαπημένους μου δίσκους της -και που ακούω πολύ συχνά όταν βρίσκομαι στην κουζίνα- είναι το Vaughan and Violins της Mercury Records, το οποίο ηχογραφήθηκε στο Παρίσι το 1958 με παραγωγό τον νεαρό τότε Quincy Jones. Ένα από τα τραγούδια που ακούγονται στο δίσκο είναι κι αυτό:

Γλυκιά, αλλά όχι μόνο!

Τις γλυκοπατάτες οι Έλληνες δεν τις τρώμε φανατικά. Σπάνια βλέπεις κάποιον πάγκο στη λαϊκή να τις πουλά, και το πιθανότερο τότε να είναι στριμωγμένες σε μια άκρη, ξεχασμένες κι αφημένες στην τύχη εκείνων που τις ψάχνουν ματαίως. Οι γλυκοπατάτες μπορεί να είναι ομορφάσχημες στην εμφάνιση, ωστόσο είναι πολύ συναρπαστικές γευστικά. Παίζουν σε πολλά επίπεδα, οι ξένοι μάλιστα -κυρίως οι Αμερικανοί- τις χρησιμοποιούν και σε γλυκά. Τέλειες σε σούπες, υπέροχες ψητές-ολόκληρες ή κομμένες- ενίοτε τολμούν να αντικαταστήσουν την κοινή πατάτα.

Ενίοτε είπαμε. Όχι πάντα, διότι δεν μπορούμε να φανταστούμε ένα αγριοκάτσικο στο φούρνο με ...γλυκοπατάτα. Από την άλλη, ποτέ δεν ξέρεις! Οι αντικαταστάσεις ήταν το θέμα της προηγούμενης ανάρτησης, κι έτσι -με αντικατάσταση- προχωρήσαμε στην σημερινή. Όπου σε ένα κλασικό πιάτο με πατάτα, την αντικαταστήσαμε με γλυκοπατάτα. Και το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία, τόσο πολύ ενθουσίασε τον απαιτητικό  μας ουρανίσκο! Η ισπανική τορτίγια λοιπόν, διότι αυτή υπέστη την δραματική αλλαγή, πήρε μια στροφή σαφώς πιο γλυκιά αλλά ενισχυμένη. Δύο αγαπημένα μπαχαρικά συνέβαλαν με την παρουσία τους για να ανεβάσουν την ένταση και να στήσουν ωραίο γευστικό παιχνίδι στον προς τη δική μας τέρψη.

Τορτίγια με γλυκοπατάτα 

Υλικά για 3 άτομα

1 γλυκοπατάτα (περίπου 400 γρ)
1 μεγάλο λευκό κρεμμύδι κομμένο αλλά όχι ψιλοκομμένο
6 μεγάλα αυγά
λίγο θυμάρι (1/2 κουταλάκι του γλυκού είναι αρκετό)
1/2 κουταλάκι του γλυκού curry σε σκόνη
1/2 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα (καπνιστή καλύτερα αλλά αν δεν έχετε τότε την κλασική γλυκιά)
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο

Ανάβουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Κόβουμε την γλυκοπατάτα στο μαντολίνο σε λεπτές φέτες. Σε ένα ρηχό ταψί στρώνουμε χαρτί ψησίματος. Από πάνω στρώνουμε τις ροδέλες της γλυκοπατάτας, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο κι από πάνω το θυμάρι. Ψήνουμε για 15-20 λεπτά περίπου μέχρι να μαλακώσει η γλυκοπατάτα. Προσέχουμε μην μαυρίσει.

Εν τω μεταξύ, ζεσταίνουμε (σε μέτρια φωτιά) σε τηγάνι που μπαίνει στο φούρνο λίγο ελαιόλαδο. Σε αυτό σοτάρουμε καλά το κρεμμύδι μέχρι να μαλακώσει. Σκεπάζουμε και το αφήνουμε να μαγειρευτεί για λίγο- περίπου 5 λεπτά.

Βγάζουμε την γλυκοπατάτα από τον φούρνο αλλά δεν τον κλείνουμε.

Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά με τα μπαχαρικά και λίγο αλατοπίπερο. Προσθέτουμε τις γλυκοπατάτες στο μείγμα των αυγών. Το ρίχνουμε απαλά στο τηγάνι με το κρεμμύδι. Κουνάμε το τηγάνι και το αφήνουμε σε κλειστό πια μάτι 1-2 λεπτά. Τοποθετούμε το τηγάνι στο φούρνο και ψήνουμε την τορτίγια μέχρι να αποκτήσει όμορφο καφέ-χρυσαφί χρώμα στο πάνω μέρος.

Σημείωση: Αν δεν έχουμε ειδικό τηγάνι που μπαίνει στο φούρνο τότε μαγειρεύουμε σε κλασικό τηγάνι την τορτίγια στο μάτι της κουζίνας.



Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Hit&Run 


Άλλες συνταγές της Crispy με γλυκοπατάτα:
εδώ
εδώ
εδώ 

Άντε πάλι!

Made it, loved it, made it again, and again, and again, and in the end got obsessed with it! Τime to post it!

Καλέ, τι ωραία που τα μιλάμε τα Αγγλικά στο χωριό μας! Το  μικρό μας χωριό, που ως άλλο γαλατικό (εκείνο του Αστερίξ) προσπαθεί να αντισταθεί.

Τις προάλλες έπεσα πάνω σε μια συνταγή για γλυκοπατάτες κομμένες σαν τηγανητές αλλά ψημένες στο φούρνο. Είπα να δοκιμάσω, απλή η συνταγή, η διαδικασία, όλα. Είχα και κάτι γλυκοπατάτες στο σπίτι. Γιατί όχι λοιπόν! Το αποτέλεσμα ήταν ...εμμμ....μόνο μια λέξη μπορεί να περιγράψει αυτό που γεύτηκα: Εθισμός! Μου φέρνει, ακόμα και τώρα, ένα χαμόγελο ίσαμε τα αυτιά η γεύση τους!

Δεν έχω τίποτε άλλο να πω. Συνεχίζω να χαμογελώ!

Γλυκοπατάτες (κομμένες σαν τηγανητές) στο φούρνο

1 γλυκοπατάτα (μπορεί να είναι και μισό κιλό)
1 κουτάλι σούπας σιμιγδάλι (ή πολέντα)
2-3 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
καπνιστή πάπρικα (ποσότητα κατά βούληση)

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Καθαρίζετε την γλυκοπατάτα και την κόβετε όπως θα κόβατε μια κανονική πατάτα για να την τηγανίσετε. Σε ένα ταψί απλώνετε χαρτί ψησίματος. Απλώνετε από πάνω τις γλυκοπατάτες. Ρίχνετε το σιμιγδάλι, λάδι, πιπέρι κι αλάτι κι ανακατεύετε με τα χέρια σας. Στρώνετε ομοιόμορφα τις γλυκοπατάτες. Ψήνετε για περίπου 30 λεπτά -εξαρτάται από το μέγεθος-, μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν χρώμα.

Τρώγονται κατευθείαν- από το ταψί!

Οι εμμονές του χειμώνα (1 από 4)

Μιλάμε πάντα για γαστριμαργικές εμμονές διότι προέκυψαν κι άλλου είδους αυτόν τον χειμώνα: Οι τηλεοπτικές σειρές!

Γαστριμαργική χειμερινή εμμονή #1: Γλυκοπατάτα.

Και ξαφνικά λάτρεψα την γλυκοπατάτα. Πού με χάνεις, πού με βρίσκεις, τρέχω σε λαϊκές και μανάβικα ψάχνοντας την ιδανική γλυκοπατάτα και δοκιμάζοντας και τις δύο εκδοχές, τη λευκή και την πορτοκαλιά. Σε σούπες, σε πουρέ και στο φούρνο.
Στο φούρνο την έβαλα με την κοινή πατάτα, φτιάχνοντας ένα φαγητό που είναι η επιτομή του comfort food, totally comfy που λένε και στο χωριό μου (έχουμε πήξει στο Lower σε αυτό το χωριό).

Γλυκοπατάτα με πατάτα στο φούρνο

1 μεγάλη γλυκοπατάτα (περίπου 500 γρ)
2 μέτριες πατάτες (περίπου 500 γρ κι οι δύο μαζί)
1 μεγάλο λευκό κρεμμύδι
3-4 φύλλα φρέσκο φασκόμηλο (τα οποία θα ψιλοκόψετε)
75 γρ γραβιέρα
75 γρ παρμεζάνα
ελαιόλαδο

"Φέρτε μου ένα μαντολίνο"...
Θα χρειαστείτε ένα μαντολίνο -όχι το μουσικό όργανο, το άλλο. Επίσης θα χρειαστείτε να προθερμάνετε τον φούρνο στους 150 βαθμούς. Εν τω μεταξύ καθαρίζετε το κρεμμύδι και το κόβετε σε λεπτές φετούλες. Το σοτάρετε σε λίγο λάδι μέχρι να μαλακώσει- περίπου 6-8 λεπτά. Τρίβετε τα τυριά και τα ανακατεύετε σε ένα μπολ. Καθαρίζετε την γλυκοπατάτα και τις πατάτες και τις κόβετε στο μαντολίνο. Τις θέλετε σε λεπτές φέτες (δες φωτο).

Παίρνετε ένα στρογγυλό ταψί (διαμέτρου 20 εκ περίπου είναι καλά) και το λαδώνετε. Αρχίζετε να στρώνετε τον πάτο με την πατάτα και την γλυκοπατάτα, ξεκινώντας από τα τοιχώματα, έτσι ώστε η μία φέτα να καλύπτει ελαφρώς την άλλη. Σιγά σιγά φτάνετε στο κέντρο καλύπτοντας όλο τον πάτο. Πάνω από την πρώτη στρώση ρίχνετε περίπου το 1/3 του τυριού, το 1/3 κρεμμύδι και λίγο φασκόμηλο. Προσθέτετε πολύ λίγο λάδι. Συνεχίζετε με τον ίδιο τρόπο με μια ακόμα στρώση πατάτας-γλυκοπατάτας. Πάνω σε αυτήν ρίχνετε τυρί, κρεμμύδι και φασκόμηλο. Συνεχίζετε και με μια τρίτη στρώση πατάτας-γλυκοπατάτας. Τελειώνετε το τυρί, το κρεμμύδι και το φασκόμηλο και κλείνετε με μια τελευταία στρώση πατάτας-γλυκοπατάτας. Ρίχνετε λίγο λάδι ακόμα.
Σκεπάζετε το ταψί με αλουμινόχαρτο, σφραγίζετε γύρω γύρω τα χείλη του ταψιού με αυτό και ψήνετε για 1 ώρα τουλάχιστον.
Αφού το βγάλετε από το φούρνο, το αφήνετε 10 λεπτά να ηρεμήσει και μετά κόβετε και σερβίρετε.


Πίσω πάλι πάω στις τηλεοπτικές σειρές.
Και σε λίγες μέρες θα συνεχίσω με εκείνες τις εμμονές!

Sweeter ....and warmer

 Είχα ξεκινήσει πουρνό πουρνό με τη μουντή βροχούλα να γράφω ένα κλαψιάρικο κείμενο για την κρίση αλλά στα μισά του κειμένου με έπιασε ''κρίση'' και τα έβαλα με τον εαυτό μου. ''Μωρή τι κλαψουρίζεις;'' αναρωτήθηκα. ''Σύνελθε επιτέλους κι άσε το μελόδραμα. Εσύ δεν είσαι κλαψιάρα, είσαι ...γκρινιάρα!'' Ναι σωστά, είχα δίκιο! Είμαι γκρινιάρα αλλά σήμερα δεν θα γκρινιάξω ούτε θα κλάψω! Βαριέμαι....Έσκασε μύτη κι ο ήλιος! Ευκαιρία για μια βόλτα και καφέ. Όπερ κι εγένετο.
Αργότερα γυρίζω σπίτι και....
Σήμερα έχουμε μια υπέροχη γλυκών αποχρώσεων σούπα. Οι μέρες απαιτούν σούπα κι αυτή είναι η κορυφαία για τον φετινό χειμώνα!

Σούπα με γλυκοπατάτα και κολοκύθα

Υλικά για 4 άτομα

600 gr γλυκοπατάτα
600 γρ κολοκύθα
1 μεγάλο κρεμμύδι
1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο
4 ποτήρια ζωμό της αρεσκείας (αν είναι δικός σας από καλό κρέας ή κοτόπουλο ακόμα καλύτερα)
λίγο λάδι
αλάτι

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 160 βαθμούς. Καθαρίζετε την γλυκοπατάτα και την κολοκύθα και τις κόβετε σε μεγάλους κύβους. Καθαρίζετε και κόβετε στα 4 το κρεμμύδι. Σε ένα ρηχό ταψί στρώνετε χαρτί ψησίματος. Βάζετε σε αυτό τα 3 λαχανικά. Τα πασπαλίζετε με την κανέλα και το μοσχοκάρυδο και τα ραντίζετε με λίγο λάδι. Τα ψήνετε για 1/2 ώρα τουλάχιστον ή μέχρι να μαλακώσουν και να αρχίσουν να παίρνουν χρώμα (ίσως χρειαστεί περισσότερος χρόνος , αυτό θα εξαρτηθεί από το μέγεθος των κομματιών που έχετε κόψει τα λαχανικά). Όταν ψηθούν τα βγάζετε από τον φούρνο. Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνετε τον ζωμό - όχι όλον τα 3/4 αρχικά. Σε μια μουλινέτα λιώνετε τα ψημένα λαχανικά και τα ρίχνετε στο ζωμό. Ανακατώνετε κι αν σας φαίνεται πηχτή η σούπα ρίχνετε ακόμα λίγο ζωμό. Αλατίζετε και σερβίρετε γρήγορα ...για να ζεσταθείτε.

Τις τελευταίες μέρες μου έχει κολλήσει αυτό το τραγούδι. Περπατώ στην πόλη τραγουδώντας το (όχι δυνατά γιατί θα με πάρουν με τις ντομάτες!!!).
Α, τώρα που το θυμήθηκα! Όποιον πιάσω να βρίζει την Αθήνα ως ''χειρότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης'' και μπλα μπλα θα τον ...βρίσω! Και πάψτε επιτέλους να την συγκρίνετε με άλλες πρωτεύουσες! Έχει καταντήσει βαρετό το πράγμα! Να κατεβαίνετε στο κέντρο σε πείσμα όλων. Έχουν ανοίξει απίθανα, πανέμορφα μαγαζιά (για φαγητό, ποτό, καφέ) που ναι,ναι είναι ΚΑΙ φθηνά! Και ναι, ναι έχει χίλια δυο στραβά η πόλη....αλλά έχει και κάτι καλούδια που αλλού ΔΕΝ τα βρίσκεις! Ξανα-ανακαλύψτε την!
Παρεμπιπτόντως διάβασα αυτό και συγκινήθηκα.