Naschmarkt (εντός κι εκτός)

Για έναν επισκέπτη, η Βιέννη είναι κλασική μουσική, Όπερα, μουσεία, Stefansplatz, Museums Quartier, Albertina, υπέροχα ιστορικά καφέ, sacher torte, αναμονή στην ουρά για ένα κομμάτι sacher torte (ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω), Prater, Belvedere, αμέτρητες γκαλερί κι αίθουσες τέχνης, "Ο τρίτος άνθρωπος" (σινεφίλ αναφορά), σνίτσελ, Schönbrunn, Ringstrasse, όμορφες διαδρομές με τραμ, Δούναβης, "An der schönen blauen Donau", υπέροχες πρωτοχρονιάτικες συναυλίες της Wiener Philharmoniker (απίστευτη η φετινή) κι άλλα πολλά, όμορφα και μαγευτικά.

Για έναν γκουρμέ η Βιέννη είναι κάτι παραπάνω από σνίτσελ και sacher torte και για να ανακαλύψεις την γαστρονομική ταυτότητα της πόλης (αλλά και της ίδιας της Αυστρίας) δεν έχεις παρά να επισκεφτείς την εκπληκτική αγορά του Naschmarkt.

To Naschmarkt είναι μια υπαίθρια αγορά που εκτείνεται σε μήκος πάνω από ένα χιλιόμετρο ανάμεσα στις λεωφόρους Linke Wienzeile και Rechte Wienzeile. Η αρχή της είναι πολύ κοντά στην Karlsplatz που σημαίνει ότι είναι ένα 10λεπτο ποδαρόδρομος από την Stefansplatz (το τουριστικό κέντρο της πόλης) ή διαφορετικά παίρνεις το -πολύ αποτελεσματικό- μετρό για μία στάση μέχρι την Karlsplatz.

Τι θα δεις στο Naschmarkt. Η αγορά, όπως έγραψα, εκτείνεται σε μήκος πάνω από ένα χιλιόμετρο και διαθέτει δύο παράλληλους διαδρόμους, όπου στον έναν υπάρχουν τα μαγαζιά και ντελικατέσσεν και στον άλλον βρίσκει κανείς τα μπιστρό, καφέ μπαρ, εστιατόρια και μπυραρίες.

Καταστήματα και ντελικατέσσεν πουλούν όλα τα καλά του κόσμου. Είναι όπως όλες οι αγορές που βλέπουμε στο εξωτερικό, όπου βρίσκεις τα πιο απίθανα -μερικά εντελώς άγνωστα- φρούτα και λαχανικά. Συναντά κανείς καταστήματα με προϊόντα από διάφορες κουζίνες του κόσμου, χρώματα κι αρώματα σε τυλίγουν, οι φωνές των πωλητών να σε προσκαλούν να δεις, να δοκιμάσεις (όλο και κάποιος θα σε δελεάσει με ένα κέρασμα)

Αν όμως αναζητά κανείς γεύσεις από την Αυστρία δεν έχει παρά να επισκεφτεί τα ντελικατέσσεν της αγοράς όπως εκείνα των Urbanek, Roni's (από τα οποία ψωνίσαμε διάφορες νοστιμιές) κλπ. Απίστευτη ποικιλία αλλαντικών και τυριών, ψωμί αλλά και γλυκά. Και φυσικά κρασιά. Η Αυστρία παράγει όμορφα, ευγενικά κρασιά που αξίζει κανείς να δοκιμάσει. Grüner Veltliner και Riesling οι πιο συχνές ποικιλίες που συναντάμε στα λευκά, Blaufränkisch και Zweigelt εκείνες που αφορούν τα κόκκινα κρασιά. Λίγο πριν έρθει η ώρα να κλείσουν τα μαγαζιά, τα περισσότερα ντελικατέσσεν γίνονται αυτοσχέδια μπιστρό όπου σερβίρεται κρασί με τη συνοδεία εδεσμάτων από τα καταστήματα. Εν τω μεταξύ, στα καφέ μπαρ κι εστιατόρια της δίπλα σειράς γίνεται το αδιαχώρητο. Υπάρχουν εστιατόρια για όλα τα γούστα, από fish restaurants μέχρι μπυραρίες και εστιατόρια με πολυεθνική κουζίνα, όπως το Neni όπου γίνεται το αδιαχώρητο, κυρίως από νέους, τα απομεσήμερα. 

Αν ποτέ επισκεφτείτε το Naschmarkt θα παρατηρήσετε ότι τα ντέλι πουλούν ένα γλυκό που ονομάζεται mohnzelten. Είναι ένα γλυκό, κλειστή μικρή ταρτούλα ας το πούμε, του οποίου η ζύμη φτιάχνεται με πατάτα κι έχει αυτήν την απίστευτα νόστιμη γέμιση από παπαρουνόσπορο, μέλι, ρούμι και βανίλια. Κυκλοφορεί και σε παραλλαγές, nusszelten με καρύδι και apfelzelten με μήλο. Είναι ένα παραδοσιακό γλυκάκι της περιοχής του Waldviertel, βόρεια-βορειοδυτικά της Βιέννης κι αποδεικνύει ότι η αυστριακή ζαχαροπλαστική είναι άκρως ενδιαφέρουσα. 

Εκατέρωθεν -κι εκτός- της αγοράς του Naschmarkt:

Εκεί περίπου που ξεκινά η αγορά, στην γωνία των οδών Linke Wienzeile & Getreidemarkt, βρίσκεται το wein&co ένα κομψό wine bar- κατάστημα, στο οποίο μπορείτε να απολαύσετε αυστριακά κρασιά υπό τους ήχους τζαζ μουσικής -τις Δευτέρες είχε και live- αλλά και να κάνετε τις αγορές σας, αν ενδιαφέρεστε να αγοράσετε κρασιά.

Από την άλλη μεριά τώρα, στην Rechte Wienzeile (και προς το τέλος της αγοράς), στον αριθμό 15 συγκεκριμένα, στη γωνία με την Schleifmülgasse, υπάρχει ένα όμορφο ημιυπόγειο εστιατόριο, από αυτά που ξεχειλίζουν coziness κι οικειότητα, το amacord café. Εκεί μπορεί να φάει κανείς συμπαθέστατη αυστριακή -αλλά όχι αυστηρά μόνο αυστριακή- κουζίνα. Προσωπική αδυναμία, τα αυστριακού τύπου ραβιόλι από την Καρίνθια. 

Λοιπόν, αν ποτέ βρεθείτε στη Βιέννη, μην παραλείψετε μια βόλτα στην Naschmarkt. Και θα περάσετε καλά, και θα φάτε και θα πιείτε καλά. Και φτάνοντας στο τέλος της αγοράς, γυρίστε προς την Linke Wienzeile και θα δείτε αυτό το υπέροχο κτήριο, με την art nouveau πρόσοψη:

Σημείωση: Η Βιέννη είναι γεμάτη υπέροχα κτίρια, μπορείς να περάσεις μέρες ολόκληρες βολτάροντας στους δρόμους της πόλης, χαζεύοντας τις προσόψεις μόνο! Μια μαγεία οπτική!
Θέλω όμως, αντί επιλόγου, να σταθώ σε κάτι που μου έκανε -πολύ καλή- εντύπωση κι ας ήμουν κατά κάποιο τρόπο παθούσα. Βρεθήκαμε στην πόλη την εβδομάδα των Χριστουγέννων. Την παραμονή, επισκεφτήκαμε ένα μουσείο και βγήκαμε από αυτό κατά τη 1:30. Όλα τα καταστήματα ήταν ήδη κλειστά! Ήδη γνώριζα ότι αρκετά εστιατόρια δεν θα λειτουργούσαν εκείνη την ημέρα ή θα έκλειναν νωρίτερα. Αλλά δεν περίμενα ότι τα καταστήματα θα έκλειναν τόσο νωρίς. Το θέμα ήταν, ότι μέναμε σε επιπλωμένο διαμέρισμα και δεν είχαμε ψωνίσει τίποτα για το βράδυ- ως κλασικοί Έλληνες, συνηθισμένοι να κλείνουν τα καταστήματα παραμονή Χριστουγέννων στις 8. Τρέξαμε στη Naschmarkt κι ευτυχώς είχε μείνει το ντέλι Roni's ανοιχτό κι έτσι λύθηκε το θέμα. Με εξέπληξε ευχάριστα το γεγονός. Σκεφτόμουν. ότι την ίδια ώρα οι υπάλληλοι των καταστημάτων εδώ στην Ελλάδα, θα σχόλαγαν στις 8, θα έφταναν σπίτι στις 9; 9:30; εξουθενωμένοι, σκέψου εκείνες ή εκείνους που θα έπρεπε να ετοιμάσουν και βραδινό. Μου άρεσε που σε μια άκρως τουριστική πόλη σαν την Βιέννη (και στην υπόλοιπη χώρα φαντάζομαι), κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Όπως παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, όλοι βρίσκονται νωρίς στο σπίτι. 

Ακόμα και τα φαρμακεία έχουν όμορφες προσόψεις!


Για κρασί : wein&co Linke Wienzeile 4
Για φαγητό: amacord café  Rechte Wienzeile 15

Κεντροευρωπαϊκά κι αγαπημένα (pancake)

Δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι αλλά πριν 20 μέρες περίπου γιορτάσαμε την Διεθνή Ημέρα των Pancake! Εντάξει, δεν είναι η ημέρα που θα βγούμε όλοι στους δρόμους πανηγυρίζοντας περήφανοι ως ανθρώπινο γένος, μόνο και μόνο επειδή ψήνουμε στο τηγάνι χυλό.  Αλλά ένα αφιέρωμα στην huffington post μου  τράβηξε την προσοχή, μιας κι έδειχνε τις διάφορες εκδοχές του διάσημου αυτού πρωινού- κολατσιού ανά χώρα. Υπήρχαν εκδοχές που γνώριζα κι έχω τιμήσει, και τιμώ σταθερά, αλλά υπήρχαν pancake των οποίων την ύπαρξη δεν γνώριζα καν! Κι εκείνη η εκδοχή   που μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή ήταν η αυστριακή! Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι δεν την γνώριζα-η αυστριακή κουζίνα και ζαχαροπλαστική είναι σημείο αναφοράς-  κι επίσης φαινόταν λαχταριστή κι αρκούντως πληθωρική!

Χθες, Κυριακή κλασική μέρα για κρέπες ή pancakes, το πρωινό πήρε μια απότομη στροφή και βρέθηκε κάπου στα κεντρικά της Ευρώπης. Έτσι λοιπόν φτιάξαμε....

Kaiserschmarrn

(Αυστριακό pancake)

Δύσκολο να το προφέρεις αλλά εύκολο στην παρασκευή, ουσιαστικά πρόκειται για μια χοντρή κρέπα την οποία κόβουμε σε κομμάτια όσο ψήνεται στο τηγάνι.

Υλικά για 2 άτομα

1 φλιτζάνι γάλα

3 αυγά

2/3 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας

2 κουταλιές σούπας ζάχαρη καστανή

2-3 κουταλιές σούπας σταφίδα

2-3 κουταλιές σούπας μαρμελάδα δαμάσκηνο

λίγο ελαιόλαδο ή βούτυρο για το τηγάνι

1-2 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη άχνη

Σε ένα μπολ χτυπάμε καλά το γάλα, αυγά,  εκχύλισμα βανίλιας και καστανή ζάχαρη. Προσθέτουμε το αλεύρι κι ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί καλά το μείγμα.

Ζεσταίνουμε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι. Προσθέτουμε πολύ λίγο ελαιόλαδο (2 κουταλιές είναι αρκετές) . Ρίχνουμε το χυλό και το αφήνουμε για λίγα λεπτά να ψηθεί από κάτω. Πολύ προσεκτικά- όσο προσεκτικά γίνεται γιατί το πάνω μέρος είναι ακόμα ρευστό- γυρίζουμε την κρέπα. Μόλις αρχίσει να ψήνεται το κάτω μέρος, με μια ξύλινη ή πλαστική σπάτουλα αρχίζουμε  να κόβουμε την κρέπα πρώτα οριζόντια και μετά κάθετα, έτσι ώστε να την κόψουμε σε μικρά τετράγωνα κομμάτια. Μόλις κοπεί όλη, συνεχίζουμε το τηγάνισμα για λίγη ώρα ακόμα μέχρι να ψηθούν ομοιόμορφα όλα τα κομμάτια. Τα σερβίρουμε στο πιάτο με τις σταφίδες και την μαρμελάδα και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.

Είναι ένα εκπληκτικό πρωινό που θα λατρέψετε. Κι είναι ιδανικό για τις κρύες μέρες που θα έρθουν. Κι ευτυχώς αργούν λίγο ακόμα!

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Hit&Run

My sweet ...and musical Vienna.

Το Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι ήταν κι είναι μεγάλο βάσανο για την υποφαινόμενη! Ποτέ μα ποτέ δεν μπόρεσα να επιβάλλω το δικό μου μενού για αυτήν την συγκεκριμένη μέρα. Είχα (κι έχω ακόμη) στο μυαλό μου ένα μεγαλοπρεπές τραπέζωμα απ'όπου θα περνούν πιάτα και γεύσεις μοναδικές, διαφορετικές....κυρίως διαφορετικές. Κάθε χρόνο ξεσκονίζω τα γαστρονομικά μου τεφτέρια, διαλέγω συνταγές ιδιαίτερες που αξίζουν να μαγειρευτούν μια τέτοια ξεχωριστή μέρα -τι στο καλό, κοτζάμ νέο χρόνο υποδεχόμαστε! Φευ, κι εδώ ακούγονται πολλοί αναστεναγμοί, κάθε χρόνο καταλήγω να μασουλώ ανόρεχτα το γνώριμο....ψητό κρέας στο φούρνο με πατάτες....Que originalité!
Δεν φταίω εγώ! Φταίνε οι συνδαιτυμόνες μου που επιμένουν κλασικά! Αλλά!  Κι εγώ τους έχω επιβάλει κάτι κλασικό για εκείνη την ημέρα! Και πιστέψτε με χρειάστηκε να επιμείνω πολύ, να κλάψω, να απειλήσω με αποχή από το τραπέζι , να μαλώσω, να εκνευριστώ, να θυμώσω, να βγω από την κουζίνα κραδαίνοντας την πιρούνα (!) αλλά....
Κάθε χρόνο παρακολουθούμε την Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης! Εδώ και πολλά χρόνια όλοι πια ξέρουν ότι όσοι γευματίσουν πρωτοχρονιάτικα με την ...αυτή εξοχότητα, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν αυτήν την όμορφη συναυλία κλασικής μουσικής! Φέτος δε, είχε μεγάλη επιτυχία. Μετά από αρκετά χρόνια  το κοινό ξεσπούσε κυριολεκτικά σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα και τα σχόλια στον διεθνή τύπο ήταν εξίσου ενθουσιώδη μιλώντας για μια συναυλία γεμάτη αισιοδοξία και δύναμη! Ήταν όντως απολαυστική!

Όπως απολαυστική είναι κι η ίδια η Βιέννη. Πέρα από τη μεγαλειώδη ομορφιά της, είναι από τις λίγες πρωτεύουσες στις οποίες έχω συναντήσει τόσο ευγενικούς κι ήρεμους κατοίκους. Είναι μια πόλη σταυροδρόμι πολιτισμών, θρησκειών αλλά και γεύσεων. Η κουζίνα της είναι γευστικότατη και θεωρείται η κύρια εκπρόσωπος της κεντροευρωπαϊκής κουζίνας!
Έτσι για να τιμήσω αυτήν την πανέμορφη πόλη που φιλοξενεί κάθε 1η του Γενάρη τη συναυλία αυτή, έψησα όμορφα, λαχταριστά μπισκοτάκια του πασίγνωστου βιεννέζικου ζαχαροπλαστείου Sacher:

Βιεννέζικα μπισκότα με καρύδια

(από το βιβλίο The new Sacher cookbook)

Για 35 μπισκότα περίπου

300 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
80 γρ ζάχαρη άχνη
80 γρ καρύδια τριμμένα
2 κρόκοι αυγών
200 γρ βούτυρο (κρύο, όχι σε θερμοκρασία δωματίου)
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
1 πρέζα αλάτι
επιπλέον ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα
επιπλέον αλεύρι για την επιφάνεια εργασίας


Σε ένα μπολ ανακατέψτε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το τριμμένο καρύδι και το αλάτι. Βάλτε το μίγμα σε ένα μεγάλο σκεύος δημιουργώντας στη μέση ένα κενό. Χτυπήστε τους κρόκους και τοποθετήστε τους στο κενό. Κόψτε το βούτυρο σε μεγάλους κύβους και απλώστε τους στην άκρη του αλευριού. Αρχίστε να ζυμώνετε γρήγορα με κρύα χέρια. Στην αρχή το μίγμα θα μοιάζει με τρίμματα , μετά από λίγα λεπτά όμως θα αρχίζει να δένει η ζύμη. Μόλις είναι έτοιμη, τυλίξτε την με  μεμβράνη και βάλτε την στο ψυγείο για μισή ώρα. Στα 15 λεπτά ξεκινήστε την προθέρμανση του φούρνου στους 170 βαθμούς. Αφού περάσει η μισή ώρα βγάλτε τη ζύμη από το ψυγείο, απλώστε στην επιφάνεια εργασίας λίγο αλεύρι και πλάστε τη ζύμη σε ρολό πάχους περίπου 3 εκ. Κόψτε το ρολό σε κομμάτια 2 εκ περίπου και κάθε κομμάτι απλώστε το στην επιφάνεια σε πάχος περίπου 0,8 εκ (το χάρακα, το χάρακα!!) . Με τη βοήθεια ενός φλιτζανιού κόψτε τη ζύμη σε ημισελήνους. Βάλτε τα μπισκότα σε ταψί στα οποία έχετε απλώσει χαρτί ψησίματος. Ψήστε τα για 10-12 λεπτά. Αφήστε τα να κρυώσουν και πασπαλίστε τα με ζάχαρη άχνη.

The devil cooks gulasch.

Όπου ο διάβολος δεν είναι η Crispy. Δεν είναι δα και τόσο ...enchanting! Όμως μην φεύγετε , η ιστορία παραμένει ενδιαφέρουσα και χωρίς ..σατανικές προθέσεις (κι όμως υπάρχουν κι αυτές , μην ανησυχείτε!).
Όλα ξεκίνησαν από τον καιρό. Χθες και σήμερα θυμίζει περισσότερο αρχές φθινοπώρου κι έτσι άδραξα την ευκαιρία να φτιάξω κάτι που θα ταίριαζε σε μια γκρίζα βροχερή ατμόσφαιρα. Κι όχι μόνο αυτό αλλά έπρεπε να συνεχίσω το ''πόνημα''  μου περί του ''αέναου ταξιδιού των συνταγών στο γαστρονομικό σύμπαν'' που είχα ξεκινήσει πριν δύο αναρτήσεις. Απεδείχθη ότι υπήρχε μία συνταγή που μπορούσε να ικανοποιήσει αυτήν την συνθήκη- ''πόνημα'' + μουντός καιρός! Κι αυτή δεν ήταν άλλη από το  γκούλας! Τούτο το γευστικότατο πιάτο έχει απ' τη μια ,  μία άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία ,κι από την άλλη είναι spicy enough για ένα μαγιάτικο βράδυ που θυμίζει περισσότερο Οκτώβρη!
Λοιπόν , το γκούλας είναι μια συνταγή που έχει κάνει αρκετά ταξίδια ανα την Ευρώπη (κι όχι μόνο) έχοντας ως αφετηρία την πατρίδα του την Ουγγαρία. Το γκούλας φαίνεται ότι άρεσε ιδιαίτερα ως πιάτο -κι όχι άδικα- έτσι όσοι περνούσαν -ή κατακτούσαν!- τη χώρα έπαιρναν μαζί τους τη συνταγή! Το γκούλας το υιοθέτησαν οι Αυστριακοί , οι Γερμανοί , οι Ολλανδοί , ακόμα κι οι Βόρειοι Ιταλοί για τους οποίους θεωρείται δημοφιλές κυριακάτικο γεύμα! Όμως σε κάθε ''στάση'' το γκούλας υπέστη και κάποιες μικροαλλαγές στη βασική -ουγγρική- συνταγή , εδώ κι εκεί αφαιρούσαν κάποιο υλικό -ή πρόσθεταν- κι έτσι αποκτήσαμε παραλλαγές και το αστείο είναι ότι -πια!- κάθε κεντροευρωπαϊκή χώρα που σέβεται τον εαυτό της έχει το δικό της γκούλας!
Πρωτοέφαγα γκούλας στην Γερμανία γι'αυτό και προς τιμήν εκείνης της πρώτης φοράς χρησιμοποίησα την γερμανική γραφή της λέξης. Εδώ στην Αθήνα έχω φάει γκούλας στο τσέχικο εστιατόριο svejk (ένα από τα αγαπημένα μου σημεία στην πόλη) και στην...Crispy (είναι αυτό που λέμε ''Γιάννης κερνάει , Γιάννης πίνει '' ή ''Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου...''!). Πάμε να σας δείξω πώς φτιάχνω το δικό μου γκούλας , το οποίο ουσιαστικά είναι η συνταγή που μου έχει δώσει η γλυκύτατη εκ της Γερμανίας ορμώμενη, θεία Φωτεινή! Η οποία θεία Φωτεινή , είχε πάρει τη συνταγή από φίλη της Ουγγαρέζα! Είδατε τελικά πώς ''ταξιδεύουν'' οι συνταγές;

Gulasch

(αλα θεία Φωτεινή!)

Υλικά για 4 άτομα :

1 κιλό κρέας μοσχαρίσιο κομμένο σε μικρές μπουκιές

4 κόκκινες πιπεριές ψιλοκομμένες

1 1/2 κρεμμύδια άσπρα ψιλοκομμένα

2 σκελίδες σκόρδο

2 κουταλιές πάπρικα γλυκιά (ή καπνιστή)

2 κουταλιές αλεύρι

2 κουταλιές εξαιρετικής ποιότητας κόκκινο ξύδι

3 κουταλιές πάστα ντομάτας

3 φλιτζάνια ζωμό κρέατος + επιπλέον νερό

αλάτι

ελαιόλαδο για σοτάρισμα.

Προαιρετικά: 1 κουταλάκι μπούκοβο (ο επονομαζόμενος και...διάβολος!!!)

Σε μέτρια φωτιά ζεσταίνετε λίγο ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα. Σε αυτό σοτάρετε το σκόρδο, το κρεμμύδι και το... προαιρετικό μπούκοβο. Μόλις ροδίσουν, ρίχνετε την πάπρικα , το αλεύρι, την πάστα  και το ξύδι κι ανακατεύετε ζωηρά για 2-3 λεπτά. Ρίχνετε το κρέας και τις πιπεριές, ανακατεύετε καλά, σοτάρετε για μερικά λεπτά. Ρίχνετε το ζωμό και τόσο νερό όσο να σκεπαστεί το κρέας κι αλατίζετε. Σκεπάζετε την κατσαρόλα και σιγοβράζετε για 1 1/2-2 ωρίτσες. Πότε πότε ρίχνετε μια ματιά κι ανακατώνετε. Η σάλτσα που θα προκύψει πρέπει να είναι πηχτή. Αν όχι, τότε σιγοβράζετε για λίγη ώρα παραπάνω χωρίς το καπάκι.

Σερβίρεται εξόχως με τα γερμανικά καρτόφελκνουντλ ή σέμελκνουντλ ή τα τσέχικα κνεντλίκι. Ή γιατί όχι με ζυμαρικά gnocchi όπως έκανα εγώ χθες!

Crispy's  confession: Οι Κεντροευρωπαίοι χρησιμοποιούν πολύ στην κουζίνα τους σπόρους κύμινου. Για κάποιο προφανή λόγο που εγώ δεν γνωρίζω το συγκεκριμένο υλικό το βάζουν σχεδόν σε κάθε πιάτο! Και στο γκούλας! Εγώ αγνόησα τους σπόρους κυμίνου -στους οποίους η θεία επιμένει παρα πολύ!- κι έβαλα τον ...διαβολάκο μας το μπούκοβο! Προσοχή ! Η ποσότητα που βλέπετε στην επόμενη φωτογραφία δεν είναι αυτή που χρησιμοποίησα!

 

''Ο Διάβολος είμαι εγώ!'' αναφώνησε το μπούκοβο!

Austrian delights (Part 2)

(σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης )

 Μεγαλώνοντας κάποτε ξεκίνησαν τα ταξίδια στο εξωτερικό. Τα πρώτα ταξίδια έγιναν στην Γερμανία - ως φοιτήτρια δεν έρρεαν οι πακτωλοί χρημάτων από τις τσέπες μου, είχα καταφέρει όμως να πάρω μια υποτροφία την οποία  επένδυσα όλη σε ..ταξίδια , εντός κι εκτός συνόρων.

 Στη Γερμανία είχα συγγενείς (= δωρεάν στέγαση) έτσι έπαιρνα το τρένο (και μια φορά το λεωφορείο , δεν το συνιστώ) και διέσχιζα την τότε Γιουγκοσλαβία (αδιάφορη , τα πράγματα άλλαζαν προς την τωρινή Κροατία) και την Αυστρία ! Α , η Αυστρία!

Ένα οπτικό αριστούργημα! Δεν χόρταινα να κοιτάζω από το παράθυρό μου το χιονισμένο τοπίο -συνήθως ταξίδευα Χριστούγεννα- κι υποσχόμουν στον εαυτό μου ότι το επόμενο ταξίδι θα ήταν εδώ. Έκανα το ''λάθος'' και το ...επόμενο ταξίδι έγινε στην Belpaese κι εκεί βρήκε πρόσφορο έδαφος ο ανομολόγητος έρωτας μου για τη χώρα του Marcello , ο οποίος έρωτας κρατά γερά και σταθερά ακόμα και τώρα - αλλά αυτά θα τα πούμε σε άλλη ανάρτηση.

 Έτσι εκείνο το ταξίδι στην Αυστρία όλο και το γυρόφερνα κι όλο το ανέβαλλα είτε γιατί προτιμούσα να σουλατσάρω στο centro storico της Αιώνιας Πόλης , είτε γιατί το θεωρούσα δεδομένο ότι η bella Vienna θα με περίμενε εσαεί υπομονετικά! Φέτος της έκανα τη χάρη ....και το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μετανιώνω που δεν είχα κάνει τούτη την επίσκεψη νωρίτερα!

 Είχα συνέχεια την αίσθηση ότι η πόλη με περίμενε χρόνια τώρα , και να που με δέχτηκε με τρυφερότητα , καλοσύνη και...γλυκύτητα. Ότι είναι υπέροχη δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο! Υπέροχη και αγέρωχη! Αλλά και φιλική , ζωντανή , κομψή και...νόστιμη!  Η κουζίνα της είναι η κλασική κεντροευρωπαϊκή -με τα σνίτσελ να είναι μεγαλύτερα σε διάμετρο από το πιάτο!-, τα κρασιά της είναι - αναπάντεχα!- εντυπωσιακά , ιδιαίτερα τα λευκά , κι η ζαχαροπλαστική......!!! Μα όλοι θα έχετε ακούσει για το apfel strudel , για το sacher torte και για το...

Linzertorte

Για τη ζύμη θα χρειαστείτε:
125 γρ αλεύρι
125 γρ ανάμικτη σκόνη αμυγδάλων και φουντουκιών
125 γρ βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου και κομμένο σε κυβάκια)
120 γρ ζάχαρη άχνη
1 αυγό
το ξύσμα μισού λεμονιού
1 κουταλάκι κανέλα
πολύ λίγο (τη μύτη ενός κουταλακίου) τριμμένο γαρύφαλλο.
λίγο αλατάκι
Θα χρειαστείτε επίσης :
1 βαζάκι μαρμελάδα από σμέουρα
ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα
και λίγο γάλα.

Σε μια γαβάθα βάζετε το αλεύρι και στη μέση σχηματίζετε ένα κενό. Στο κενό τοποθετείτε το βούτυρο , τη ζάχαρη και το αυγό , το αλάτι. Στην αρχή ζυμώνετε απαλά με τα δάχτυλα. Ρίξτε τη σκόνη αμυγδάλου-φουντουκιού , κανελογαρίφαλο και ξύσμα , ενώστε όλα τα υλικά και ζυμώστε δυνατά τη ζύμη. Αν δείτε ότι κολλά στα τοιχώματα ρίξτε λίγο ακόμη αλεύρι.. Μόλις είναι έτοιμη τυλίξτε την σε μεμβράνη και αφήστε την στο ψυγείο για τουλάχιστον μία ώρα.
(Μια ώρα μετά!)
Προθερμάνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Βγάλτε τη ζύμη από το ψυγείο. Κόψτε τα 2/3 αυτής , ανοίξτε την κι απλώστε την σε ταψί για τάρτες (των 20 κάτι εκατοστών πάνω κάτω!). Απλώστε από πάνω την μαρμελάδα. Με την υπόλοιπη ζύμη φτιάξτε λωρίδες και πλέξτε τις διαγωνίως πάνω στην μαρμελάδα. Ραντίστε τις λωρίδες με λίγο γάλα. Ψήστε στο φούρνο για 30 λεπτά. Μόλις βγει από τον φούρνο , αφήστε την να κρυώσει λίγο και πασπαλίστε την με ζάχαρη άχνη.

Crispy's little chat about jam tarts : Προφανώς η συνταγή θα σας θύμισε τάρτες με μαρμελάδα ή και τη δική μας πάστα φλώρα. Όμως η παρουσία στη ζύμη αμυγδάλων, φουντουκιών και κανελλογαρίφαλων την διαφοροποιεί και της δίνει μια ιδιαίτερη γεύση. Όπως επίσης κι η αποκλειστική χρήση της μαρμελάδας από σμέουρα -παρεμπιπτόντως η αγαπημένη μαρμελάδα της Crispy! Έχετε υπ'οψη ότι οι συγκεκριμένες ζύμες όσο περισσότερο μένουν τόσο καλύτερες γίνονται! Μπορείτε να τις ετοιμάζετε από το πρωί και να φτιάχνετε την τάρτα σας το απόγευμα ή ακόμα καλύτερα να την φτιάχνετε αποβραδίς !

Bye bye, ma douce et belle Vienne...

Austrian delights (part 1)

Ο έρωτας μου για την Αυστρία ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Τότε που βρέθηκα 12χρονο παιδί στην Ελλάδα παθαίνοντας το μεγαλύτερο πολιτισμικό σοκ της ζωής μου (από το οποίο σοκ , παρεμπιπτόντως, δεν έχω συνέλθει ακόμη!). Οι γονείς μου ,βλέπετε, είχαν τη φαεινή ιδέα να εγκαταλείψουν τη γενέτειρα μου , την Αυστραλία και να εγκατασταθούν οικογενειακώς στη δική τους γενέτειρα , εδώ... σε μια άκρως συντηρητική κοινωνία σε αντίθεση με τα όσα επικρατούσαν στο down under όπου όλα ήταν τόσο cool , τόσο χαλαρά , τόσο ελεύθερα , τόσο ανεκτικά... Μου έλειπαν όλα αυτά.  Έψαχνα για διέξοδα και τρόπους διαφυγής από την μουντή πραγματικότητα στην οποία καλούμουν να προσαρμοστώ.. ..Και μέσα στο παιδικό -χαζό- μυαλό μου δύο γράμματα -ή μάλλον η απουσία των δύο αυτών γραμμάτων- άρχισαν να κάνουν την διαφορά! Αυστρ (αλ) ία! Εν τω μεταξύ συνέβησαν και τα εξής εκείνο τον καιρό: Στα 12 μου χρόνια αγαπημένη μου ταινία έγινε το μιούζικαλ ''The sound of music'' που διαδραματίζεται στις Αυστριακές Άλπεις . Επίσης ενθουσιάστηκα βλέποντας την κρατική (δεν υπήρχε ιδιωτική τότε , ξεκινήστε να υπολογίζετε!) τηλεόραση να μεταδίδει ανήμερα Πρωτοχρονιά τη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης (ακόμα και τώρα δεν την χάνω!) και τέλος η -κρατική πάντα- τηλεόραση άρχισε να μεταδίδει τον ''Φαντομά'' , μια σειρά στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Αυστριακός ηθοποιός Helmut Berger , τον οποίον η μικρή κι αγκαθένια Crispy ερωτεύτηκε σφόδρα! Κι έτσι ήρθαν όλα κι έδεσαν κι η Αυστρία απέκτησε διαστάσεις ''Γη της επαγγελίας'' στα -μυωπικά -μάτια της Crispchen!       (συνεχίζεται)
********************************************************
Πάμε να δούμε πώς θα δέσουμε τη σημερινή μας συνταγή, η οποία μας έρχεται -πού αλλού- από την Αυστρία (όπως κι εκείνη της επόμενης ανάρτησης) !
Το στρουντλ είναι ίσως το πιο γνωστό αυστριακό γλυκό. Το έχουμε δει μαζί στην κλασική εκδοχή του ( εδώ ) αλλά και σε μια εκπληκτική διασκευή με αχλάδι ( εδώ )!
Σήμερα σας έχω την αλμυρή εκδοχή του :

Στρουντλ με πατάτες!

Υλικά:

Για τη ζύμη:

300 γρ αλεύρι , 5 κουταλιές λάδι , 120 ml χλιαρό νερό, λίγο αλάτι
Για τη γέμιση:

1/2 κιλό πατάτες
100 γρ ψιλοκομμένο μπέικον
1/2 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
λίγο πράσσο ψιλοκομμένο
1 κεσεδάκι γιαούρτι
1 αυγό + 1 κρόκο αυγού
1/2 φλιτζάνι εμεντάλ τριμμένο
αλάτι πιπέρι.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Φτιάχνουμε πρώτα τη ζύμη. Σ'ενα μεγάλο μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια ομοιογενής ζύμη. Την τυλίγουμε σε μεμβράνη και την αφήνουμε στην άκρη για 1/2 ώρα τουλάχιστον.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση. Καθαρίζουμε τις πατάτες , τις κόβουμε σε κυβάκια και τις βράζουμε σε αλάτισμένο νερό που βράζει για ένα 15λεπτο περίπου. Τις στραγγίζουμε , τις λιώνουμε ελαφρώς μ'ένα πιρούνι -δεν χρειάζεται να γίνουν πουρές. Προσθέτουμε το γιαούρτι κι ανακατεύουμε καλά.

 Σ' ένα τηγάνι σωτάρουμε το κρεμμύδι και το πράσσο με το μπέικον. Στο μίγμα πατάτας-γιαουρτιού προσθέτουμε το αυγό και μετά τα σωταρισμένα υλικά. Ανακατεύουμε καλά.
Ανοίγουμε τη ζύμη μας σ'ένα ωραίο - ει δυνατόν ορθογώνιο- φύλλο. Απλώνουμε τη γέμιση στο φύλλο αφήνοντας περιθώριο γύρω γύρω . Τυλίγουμε προσεκτικά το στρουντλ σε ρολό , κλείνουμε τις άκρες ''πατώντας'' τες. Περνάμε την επιφάνεια με χτυπημένο κρόκο αυγού και ψήνουμε για μισή ώρα περίπου  ,μέχρι η επιφάνεια του στρουντλ μας να πάρει ωραίο χρυσαφί χρώμα.

Crispy's ''conversions'' : Η συνταγή κανονικά θέλει quark , ένα είδος φρέσκου τυριού που τρώνε πολύ στην Κεντρική Ευρώπη. Θυμίζει αρκετά cottage cheese αλλά και γιαούρτι! Γι'αυτό και προτίμησα να χρησιμοποιήσω γιαούρτι. Για όποιον ενδιαφέρεται να χρησιμοποιήσει quark , μπορεί να βρει σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων.
Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την κανονική ζύμη για στρουντλ όπως την έχω δώσει στις αντίστοιχες συνταγές αφαιρώντας βέβαια την ζάχαρη. Εγώ πειραματίστηκα με αυτό το φύλλο λαδιού κι όλα πήγαν μια χαρά!
Στην επόμενη ανάρτηση θα βρεθούμε πάλι στην Αυστρία!