Κάπου στη μέση

Η Ούμπρια (Umbria) είναι μία από τις είκοσι διοικητικές περιφέρειες της Ιταλίας. Αν ρωτήσει κανείς πού βρίσκεται η Ούμπρια, το πιο πιθανό είναι να πάρει την απάντηση: "Κάπου στη μέση". Παρόλο που όντως βρίσκεται κάπου στη μέση της ιταλικής χερσονήσου, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός προορισμός, μάλλον επειδή βρίσκεται στη σκιά της (τουριστικότατης) Τοσκάνης με την οποία συνορεύει στα βόρεια και της περιφέρειας της Ρώμης, το Λάτσιο με την οποία συνορεύει προς τα δυτικά. Δεν έχει άνοιγμα στη θάλασσα, το χειμώνα έχει δριμύ κρύο κι είναι περιοχή με έντονη σεισμική δραστηριότητα. Όμως είναι ένας πανέμορφος τόπος, κυρίως λοφοειδής, με διάσπαρτες εκείνες τις πανέμορφες μεσαιωνικές κωμοπόλεις που διακοσμούν τη χώρα κι είναι χτισμένες στις κορυφές απότομων λόφων. Τυγχάνει να έχω επισκεφτεί δύο τέτοιες πόλεις της Ούμπρια. Την πρώτη φορά στο Ορβιέτο πριν από πολλά χρόνια στα πλαίσια του Umbria Jazz Festival και πριν από 3 χρόνια στην Ασίζη* του Αγίου Φραγκίσκου, μια μικρή πόλη γεμάτη πέτρινα σπίτια, στενά δρομάκια και την απόλυτη ηρεμία κι ησυχία! Και στις δύο πόλεις το τρένο από τη Ρώμη σε αφήνει σε χαμηλότερο σημείο κι ανεβαίνεις είτε με μικρό τοπικό λεωφορείο, είτε και με τελεφερίκ στην περίπτωση του Ορβιέτο.
Όσον αφορά το φαγητό που χαρακτηρίζει την περιοχή, αυτή έχει άφθονο αγριογούρουνο, αλλαντικά όπως το διάσημο prosciutto της Norcia,  μαύρο μανιτάρι τρούφα (διάσημο κι ακριβό), έχει κάποια γνωστά κρασιά όπως το Orvieto classico (λευκό) ή το Sagrantino di Montefalco (κόκκινο), έχει όμως και κάποιες πασίγνωστες φακές, εκείνες του Castelluccio di Norcia. Οπότε υπάρχουν κάποια πιάτα της κουζίνας της Ούμπρια στα οποία πρωταγωνιστεί η φακή.
Μόλις πέρσι το χειμώνα δοκίμασα ένα τέτοιο πιάτο (συνταγή της Ούμπρια με φακές) κι έχει γίνει πλέον η αγαπημένη μου συνταγή με φακή! Ένα βουκολικό ποίημα, γεμάτο, μεστό, πολυσύνθετο, τρομερά εύγευστο, χορταστικό, απλά απίθανο! Συνδυάζει τις φακές με μανιτάρια πορτσίνι, έναν συνδυασμό που άδικα φοβήθηκα όταν διάβασα την συνταγή και που παρολίγο να με αποτρέψει. Όμως ταιριάζουν υπέροχα και δίνουν μια ιδανικά ρουστίκ γεύση στο φαγητό!
Επίσης, όπως συμβαίνει με την συντριπτική πλειοψηφία των ιταλικών συνταγών με όσπρια, προστίθεται στο φαγητό ζυμαρικό. Πράγμα που προσωπικά θεωρώ σωστό και προσπαθώ να κάνω με τα περισσότερα πιάτα με όσπρια που φτιάχνω. Άλλωστε η αφορμή να αναρτήσω αυτήν την συνταγή ήταν ακριβώς αυτό! Μου ήρθαν αρκετά μηνύματα στα οποία κάποιοι από εσάς με ρωτούσατε για συνταγές οσπρίων με ζυμαρικά και κυρίως επιμένατε με τη φακή. Να λοιπόν μία από τις ωραιότερες συζεύξεις όσπριου- ζυμαρικού. Η οποία, παρεμπιπτόντως είναι ιδανική για το πολύ κρύο!

Σούπα με φακές όπως την φτιάχνουν στην Ούμπρια της Ιταλίας

Υλικά για 4 άτομα

~20 gr αποξηραμένα μανιτάρια πορτσίνι (υπάρχουν αρκετές ελληνικές εταιρίες που παρασκευάζουν και πωλούν το προϊόν, προτιμήστε τις)
200 γρ φακές
120 gr σπαγγετίνι κομμένο σε μικρά κομμάτια
1 κρεμμύδι λευκό
1 μεγάλο καρότο
1/2 κλωνάρι σέλερι
2 φύλλα δάφνης
1 σκελίδα σκόρδο
θυμάρι (φρέσκο-ένα κλαράκι- ή αποξηραμένο-1 κουταλάκι γλυκού)
1 ποτήρι (κρασιού) κόκκινο κρασί
ελαιόλαδο
αλάτι

Σημείωση: Έχουμε στο βραστήρα έτοιμο ζεστό νερό.



Βάζουμε τα αποξηραμένα μανιτάρια σε ένα μπολ, ρίχνουμε ζεστό νερό, τόσο όσο χρειάζεται να καλυφθούν και σκεπάζουμε με ένα μικρό πιάτο το μπολ έτσι ώστε να πατηθούν ελαφρά τα μανιτάρια- έχουν την τάση να επιπλέουν στο νερό και να μην μουσκεύουν καλά. Τα αφήνουμε έτσι για ~20 λεπτά, τα στραγγίζουμε πιέζοντας τα να βγάλουν τα υγρά. Το νερό στο οποίο μούσκεψαν το φυλάμε αφού πρώτα το περάσουμε από τη λεπτή σίτα- για τυχόν υπολείμματα από χώμα. Κόβουμε τα μανιτάρια σε πιο μικρά κομμάτια.

Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, το καρότο και το σέλερι.

Σε μια κατσαρόλα, με μέτρια φωτιά, ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (~5 κουταλιές). Ρίχνουμε κρεμμύδι, σκόρδο, καρότο, σέλερι, φύλλα δάφνης, κομμένα μανιτάρια και θυμάρι. Σοτάρουμε καλά μέχρι να μαλακώσει το κρεμμύδι.
Ρίχνουμε το υγρό από τα μανιτάρια και  το κρασί. Ανακατώνουμε. Ρίχνουμε τις φακές με το νερό, περίπου ενάμισι (1,5) λίτρο (ζεστό πάντα). Αφήνουμε να πάρει μία βράση και μισοσκεπάζουμε. Αφήνουμε να μαγειρευτεί μέχρι οι φακές να βράσουν al dente. Ο χρόνος εξαρτάται από την ποικιλία, ποιότητα και μέγεθος της φακής. Δοκιμάστε τη στη μισή ώρα. Ρίξτε τα ζυμαρικά και βράστε το φαγητό μέχρι αυτά να γίνουν al dente. Μέχρι τότε η φακή θα έχει χυλώσει.
Προσοχή: Στο τελευταίο στάδιο όπου μπαίνουν τα ζυμαρικά ελέγξτε τα υγρά του φαγητού. Πρέπει να είναι αρκετά ζουμερό γιατί θα απορροφήσουν νερό τόσο οι φακές όσο και τα ζυμαρικά. Στο τέλος δεν θέλουμε να είναι πηχτό το φαγητό, το ζουμί του είναι υπέροχο και καλό είναι να έχει αρκετό.

Σερβίρεται με καλό χωριάτικο ψωμί και κόκκινο κρασί. Μια Μαυροδάφνη ίσως;


Υ.Γ.: Φωτογραφίες από την Ασίζη: εδώ

Όταν οι φακές συναντούν το ρύζι κάπου στη Μέση Ανατολή.

Πριν από λίγες μέρες έφτιαξα φακές με ρύζι και σε όσους το ανέφερα αντιδρούσαν κάπως αδιάφορα λέγοντας: "Α, στις φακές (σούπα) έριξες ρύζι". Όχι, δεν έριξα στη φακόσουπα λίγο ρυζάκι να πήξει, δεν έφτιαξα καν σούπα!

Αυτό που έγινε είναι το εξής: Στην Guardian έπεσα πάνω σε ένα αφιέρωμα στις καλύτερες συνταγές της Μεσογείου. Εκεί βρήκα την αιγυπτιακή (εβραϊκή) εκδοχή του φακόρυζου, που ονομάζεται megadarra.  Προφανώς η συνταγή, όπως κι οι περισσότερες που έρχονται από την Ανατολική Μεσόγειο, έχει τις διαφορετικές μεσανατολίτικες εκδοχές της, έτσι το έψαξα λίγο κι οδηγήθηκα στην πικάντικη λιβανέζικη εκδοχή που ονομάζεται... mujadara! (Link: εδώ). Προτίμησα να δοκιμάσω αυτό το πιάτο, ακριβώς γιατί ήταν πιο πικάντικο χάρη στην παρουσία του κύμινου και της κανέλας. Από εκεί και πέρα τα βασικά στοιχεία είναι ίδια: Φακές, ρύζι και πολύ κρεμμύδι!

Mujadara : Λιβανέζικο φακόρυζο*

Για 3-4 πιάτα

1 φλιτζάνι φακές καθαρισμένες και περασμένες από νερό.

1 φλιτζάνι ρύζι μακρύκοκο parboiled

2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε λεπτές φέτες (3 κανονικά, προτίμησα ένα λιγότερο)

1 κουταλάκι κύμινο

1 πρέζα κανέλα

ελαιόλαδο (περίπου 1/3 φλιτζάνι)

αλάτι 

πιπέρι

μαϊντανό φρέσκο, ψιλοκομμένο

λεμόνι

Σε ένα μεγάλο τηγάνι με χοντρό πάτο ζεσταίνουμε ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε τα κρεμμύδια, αλατοπιπερώνουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά ένα βαθμό και σκεπάζουμε. Αφήνουμε για 15-20 λεπτά, πότε πότε ρίχνουμε μια ματιά. Σε κάποια φάση θα αρχίσουν να σκουραίνουν (ίσως και στη μισή ώρα), τότε αρχίζουμε να ανακατώνουμε πιο συχνά, τα θέλουμε να αποκτήσουν σκούρο χρυσαφί-καφέ χρώμα χωρίς να μαυρίσουν. Μόλις είναι έτοιμα, βγάζουμε τη μισή ποσότητα (τη βάζουμε σε ένα μπολ) και στην υπόλοιπη μισή που έμεινε στο τηγάνι ρίχνουμε το κύμινο και την κανέλα και σοτάρουμε 2-3 λεπτά ακόμα.

Εν τω μεταξύ, σε μια κατσαρόλα βάζουμε 1 λίτρο νερό. Μόλις βράσει ρίχνουμε τις φακές και μαγειρεύουμε για 20 λεπτά. Μετά τα 20 λεπτά ρίχνουμε στις φακές, το ρύζι και τα μισά κρεμμύδια που βγάλαμε από το τηγάνι, αλατοπιπερώνουμε, χαμηλώνουμε στο μέτριο τη φωτιά και μαγειρεύουμε για άλλα 20 λεπτά με σκεπασμένη την κατσαρόλα. Ρίχνουμε πότε πότε μια ματιά μήπως χρειάζεται νερό. Ανακατώνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο-δεν θέλουμε να "σπάσουν" φακές και ρύζι. Στα 20 λεπτά φακές και ρύζι θα έχουν μαγειρευτεί al dente - αυτός είναι ο στόχος μας, ΔΕΝ θέλουμε να παραβράσουν τα δύο βασικά υλικά. Ξεσκεπάζουμε την κατσαρόλα και ρίχνουμε τα υπόλοιπα κρεμμύδια. Ανακατώνουμε απαλά και σερβίρουμε-όποτε θέλουμε, το πιάτο τρώγεται άνετα και κρύο- με μαϊντανό και χυμό λεμονιού.

Το συνοδέψαμε με Βιδιανό Καραβιτάκη κι ήταν τέλεια! Έχω την εντύπωση ότι η συγκεκριμένη ποικιλία ταιριάζει με τα πάντα! (Ή σχεδόν τα πάντα!)

Σημείωση: Οι φωτογραφίες δεν είναι κι οι καλύτερες, απλά να έχετε υπόψη ότι όλες πια τις βγάζω με κινητό (που δεν είναι και τελευταίας τεχνολογίας) και δεν μπαίνω καν στον κόπο της επεξεργασίας.

*Η συνταγή είναι συνδυασμός των δύο που έχω δώσει σε link. Προτίμησα τα υλικά της μίας (αφαιρώντας κάποια) και την εκετέλεση της άλλης. 

Στον απόηχο ενός γλυκόπικρου Σεπτέμβρη

Όπως κάθε Σεπτέμβρη, έτσι και φέτος, βρεθήκαμε στο ετήσιο Φεστιβάλ Κυκλαδικής Γαστρονομίας "Νικόλαος Τσελεμεντές" , στην Σίφνο. Από την πρώτη φορά πριν 11 χρόνια, όπου τα περίπτερα ήταν όλα κι όλα 5, φτάσαμε στα 40 και πλέον περίπτερα και με αντιπροσωπείες ακόμα και από το εξωτερικό!
Ωραία πράγματα συμβαίνουν πάνω στον Αρτεμώνα, το αρχοντοχώρι της Σίφνου, κέφι, άφθονο φαγητό και ποτό, κι όλο και κάποια συνταγή θα καταφέρουμε να ανακαλύψουμε! Όπως άλλωστε και φέτος, αφού δοκιμάσαμε ένα πιάτο από την Κύθνο κι ενθουσιαστήκαμε,  οι κυρίες που βρίσκονταν στο περίπτερο του νησιού με χαρά μας έδωσαν την συνταγή. Μια συνταγή που αναδεικνύει την τέχνη της Κυκλαδίτικης κουζίνας να φέρνει στο τραπέζι πιάτα νοστιμότατα και χορταστικά με τα πιο απλά υλικά.

Μαυρομάτικα φασόλια με κριθαράκι (συνταγή από την Κύθνο)

Για 3 πιάτα

150 γρ μαυρομάτικα (τα μουλιάζουμε για λίγο)
100 γρ κριθαράκι χονδρό
1 λευκό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κλωνάρι σέλερι κομμένο σε μικρά κομμάτια*
2 ντομάτες τριμμένες
αλάτι
ελαιόλαδο
ζεστό νερό

*Οι κυρίες από την Κύθνο μου είπαν ότι βάζουν σέλινο κι άφθονο μάλιστα. Προσωπικά προτιμώ το σέλερυ λόγω γεύσης κι αρώματος. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποιο από τα δύο υλικά θέλετε αλλά σε άφθονη ποσότητα!

Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (3-4 κουταλιές) σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Σε αυτό σοτάρουμε το κρεμμύδι και το σέλινο, μέχρι να μαλακώσουν- προσοχή να μην αρχίσει να μαυρίζει το κρεμμύδι.
Ρίχνουμε την τομάτα και 2 ποτήρια ζεστό νερό. Περιμένουμε να πάρει βράση και ρίχνουμε τα μαυρομάτικα. Χαμηλώνουμε ένα βαθμό κι αφήνουμε να σιγοβράσει με σκεπασμένη την κατσαρόλα. Στα περίπου 40-45 λεπτά τα φασόλια θα είναι al dente. Ελέγχουμε το νερό, αν είναι πολύ στεγνό ρίχνουμε 1 ποτήρι ακόμα, και ρίχνουμε το κριθαράκι. Αλατώνουμε κι αφήνουμε το κριθαράκι να μαγειρευτεί, περίπου 12-15 λεπτά για να γίνει al dente. Ανακατώνουμε όσο πιο συχνά γίνεται γιατί το κριθαράκι έχει την τάση να κολλά στον πάτο της κατσαρόλας. Εν τω μεταξύ ελέγχουμε την ποσότητα του νερού. Αν θέλουμε πηχτό το φαγητό δεν ρίχνουμε άλλο, αν το θέλουμε πιο "σούπα" συμπληρώνουμε.

Το φαγητό σερβίρεται άνετα ζεστό ή χλιαρό αλλά πάντα με ένα καλό ροζέ κρασί! Ακαταμάχητος συνδυασμός με το Ροζέ Φτέρη της Troupis Winery!

Θα αναφερθώ τώρα σε συγκεκριμένη εταιρία, κάτι που δεν συνηθίζω εκτός αν πρόκειται για κρασί, αλλά αξίζει να το κανω για κάποιους λόγους που με απασχολούν ως καταναλώτρια.
Λίγα λόγια για τα μαυρομάτικα φασόλια.
Είναι μάλλον δύσκολο να βρει κανείς ελληνικά στα μεγάλα σούπερμαρκετ. Οι περισσότερες εταιρίες που συσκευάζουν μαυρομάτικα έχουν πάνω στις συσκευασίες τους ενδείξεις του στυλ "Made in   E.U." (Όταν βλέπω την συγκεκριμένη ένδειξη μουτρώνω, εντάξει το ξέρω ότι επιτρέπεται από τους νόμους της ΕΕ αλλά είναι τόσο γενικό κι αόριστο για τον καταναλωτή) ή "Συσκευάζεται στην Ελλάδα" (Χμ, γιατί δεν αναφέρεται η καταγωγή του προϊόντος;). Μόνο μία εταιρία, όσον αφορά τα όσπρια, η Αgrino  γράφει πάντα τον τόπο καταγωγής του προϊόντος, ελληνικό ή μη, πάντα με λεπτομέρειες, πάντα με την μέγιστη ποιότητα ως στόχο. Έχει και μαυρομάτικα Φενεού που δεν βρήκα, έχει και Μαδαγασκάρης! Ναι, Μαγαδασκάρης από εκείνο το νησί που μας δίνει εκείνη την ωραία βανίλια, κι η εταιρία δεν μου το έκρυψε κι εγώ την εμπιστεύτηκα γιατί ξέρω ότι έχει την ποιότητα ως σημαία αλλά και την ειλικρίνεια. Σημαντικό στοιχείο για εμάς τους καταναλωτές.

Φωτογραφίες από το φεστιβάλ, εδώ:

Φαν του φινόκιο (Finocchio fan)

Πριν αρκετά χρόνια, είχαμε παραγγείλει σε ιταλικό εστιατόριο ψητά λαχανικά για ορεκτικό κι ανάμεσα στα λαχανικά που είχαν ψήσει ήταν και λίγο φινόκιο. Ενώ το έβλεπα σε διάφορες συνταγές ξένων -κυρίως ιταλικών- περιοδικών δεν το είχα δοκιμάσει ποτέ. Η γεύση του με συνάρπασε, διακριτική με μια ευχάριστα λεμονάτη -όχι ξινή- επίγευση. Τέλειο! Έκτοτε το αγάπησα το φινόκιο, το οποίο έμαθα να αποκαλώ και μαραθόριζα αλλά όπως κι αν το κάνουμε η ιταλική του ονομασία είναι πιο σέξι, αλλά από την άλλη εδώ στην Ελλάδα θα σε περάσουν για ψώνιο αν ζητάς συνέχεια "φινόκιο", έτσι προχθές όταν πήγα στον πάγκο των αγαπημένων μου μανάβηδων για να δω τι καλούδια είχαν φέρει αναφώνησα "Α, ωραία, έχετε μαραθόριζα!". Στην ταμπέλα έγραφε "φινόκιο".

Φινόκιο ή μαραθόριζα, τι σημασία έχει! Σημασία έχει με τι τρόπο το μαγειρέψαμε. Το θέλαμε στο φούρνο, θέλαμε ένα φαγητό απλό, νόστιμο, και παρόλο που δεν νηστεύουμε είπαμε να κρατήσουμε τα προσχήματα της Μεγάλης Εβδομάδας. Απίστευτα γευστικό και σχετικά γρήγορο μιας και χρησιμοποιήσαμε πατάτες μίνι (ή baby potatoes για τους μπλαζέ γκουρμέ)

Πατάτες μίνι με φινόκιο στο φούρνο 

Υλικά για 4 άτομα

1 κιλό πατάτες μίνι (Υπάρχει συσκευασία έτοιμη του 1 κιλού)
2 φινόκιο
2 κουταλιές μουστάρδα Dijon
χυμός ενός μεγάλου ζουμερού λεμονιού
χοντροκοπανισμένοι κόκκοι μαύρου πιπεριού
ελαιόλαδο
αλάτι

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Καθαρίζουμε τις πατάτες. Αν θέλουμε να τις φάμε με τη φλούδα τις καθαρίζουμε με το κατάλληλο βουρτσάκι.
Αφαιρούμε  από το φινόκιο το σκληρό κάτω μέρος και το πάνω μέρος με τα στελέχη. Το κόβουμε σε χοντρές φέτες.

Πατάτες και φινόκιο τοποθετούνται σε ένα ταψί. Ανακατώνουμε.

Σε ένα ποτήρι διαλύουμε τη μουστάρδα στο χυμό λεμονιού. Περιχύνουμε τις πατάτες-φινόκιο με αυτό. Ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και το πιπέρι. Ανακατατεύουμε και βάζουμε στο φούρνο το ταψί. Ψήνουμε για 50 λεπτά περίπου, μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά και να αποκτήσει ωραίο χρώμα το φαγητό. Ανακατώνετε πότε πότε και τσεκάρετε μήπως θέλει λίγο νερό κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Καλό Πάσχα!

Νοστιμίζουμε τη νηστεία

Όλες οι νηστίσιμες συνταγές του blog συγκεντρωμένες σε μία ανάρτηση.



Ορεκτικά

Μελιτζανοσαλάτα
Πατέ μπρόκολου
Ταπενάδα
Χούμους
Χούμους με μαυρομάτικα φασόλια
Χούμους με πατζάρι

Σαλάτες

Σαλάτα με πατζάρι, καρύδι και πορτοκάλι
Σαλάτα με φακές και πατάτες
Σαλάτα ταμπουλέ με φακές

Σούπες

Baked beans (η εγγλέζικη φασολάδα!)
Κλασική φασολάδα
Πικάντικη μαροκινή ρεβυθόσουπα
Σούπα με μαυρομάτικα (σιφνέικη συνταγή)
Σούπα φακές (κάπως αλλιώς!)

Πιάτα με ζυμαρικά και ρύζι

Γιουβέτσι με χταπόδι
Ζυμαρικά με γαρίδες σε σως λεμονιού
Ζυμαρικά με ρεβύθια (pasta e ceci)
Λινγκουίνι με γαρίδες σε σάλτσα ντομάτας
Πικάντικη σπαγγετάδα με ελιές και κάππαρη
Πρασόρυζο
Ριζότο με γαρίδες κι αρακά
Spaghetti aglio e olio (Η ιταλική απλότητα στο μεγαλείο της)
Spaghetti με σάλτσα φρέσκιας ντομάτας και βασιλικό
Spaghettini με ψίχα καβουριού
Σπανακόρυζο
Ταλιατέλες σε σάλτσα αγκινάρας
Ταλιατέλες σε λεμονάτη σάλτσα με πιπεριές και ελιές

Κυρίως πιάτα

Αγκινάρες με αρακά σε κόκκινη σάλτσα
Αγκινάρες σιγοψημένες στην κατσαρόλα
Αγκινάρες σε γλυκόξινη σάλτσα
Κουνουπίδι ψημένο στο φούρνο με φασκόμηλο και μέλι
Πατάτες στο φούρνο με πράσινες ελιές, κρεμμύδι και κάππαρη
Patatas brava (η ισπανική συμμετοχή #1)
Patatas a lo pobre (η ισπανική συμμετοχή #2)
Χάντρες σε καυτερή σάλτσα ντομάτας αρωματισμένη με άνηθο

Και τέλος, το ένα και μοναδικό επιδόρπιο

Ραβανί

Σημείωση: Εννοείται ότι όπου ζητείται ζωμός χρησιμοποιούμε ζωμό λαχανικών - για την περίοδο των νηστειών!

***

Καλό Πάσχα σε όλους!

Να περάσετε πολύ όμορφα με τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

Όσοι φύγετε από την πόλη ας απολαύσετε την ελληνική φύση στο αποκορύφωμα της!

Όσοι μείνουμε πίσω ας απολαύσουμε την ηρεμία και τους ήσυχους ρυθμούς μιας πόλης, που ό,τι κι αν λένε κάποιοι της πάει πολύ η άνοιξη!

Στο επανιδείν!

Updated Απρίλιος 2015

Πατάτες στο φούρνο με ντομάτα, κρεμμύδι & πιπεριές

Πατάτες στο φούρνο με ελιές, κάπαρη και κρεμμύδι (σιτσιλιάνικη συνταγή)

Σούπα πηχτή με πατάτες και παραπούλια

Πατάτες σε ανδαλουσιανή σάλτσα ajopollo

Πατάτες μίνι με φινόκιο στο φούρνο