Το τέλος ενός επεισοδιακού καλοκαιριού

Όσα συνέβησαν στη χώρα τέλη Ιουνίου - αρχές Ιουλίου δεν με άφησαν ανεπηρέαστη. Με επηρέασαν τόσο σε σημείο να μην έχω την απαραίτητη διάθεση να ασχοληθώ με το μπλογκ. Όπως θα διαπιστώσετε από την συχνότητα των αναρτήσεων, ο Ιούλιος είναι σχεδόν κενός. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μαγείρευα. Τουναντίον, κατά τη διάρκεια του φετινού καλοκαιριού πέρασα πολλές ώρες στην αγαπημένη μου κουζίνα μαγειρεύοντας. Και σκέφτηκα ότι μάλλον εκεί ξέσπασα, ψάχνοντας κάτι να κάνω για να μην σκέφτομαι συνέχεια όσα γίνονται στη λιλιπούτεια χώρα μας.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού που λένε, έτσι προσπαθώντας να αντιμετωπίσω ψυχολογικά την πολιτική επικαιρότητα μαγείρευα κι έψηνα συνέχεια. Και συνέχεια. Κι άρχισα να παίζω λίγο με τις συνταγές (όπως οι πολιτικοί με τα μνημόνια). Κι άρχισα να κάνω κάποιες αλλαγές (όπως οι πολιτικοί με τα μνημόνια). Η σημαντικότερη ίσως αλλαγή είναι ότι σε κάποιες συνταγές αντικατέστησα το βούτυρο με ελαιόλαδο. Κυρίως σε γλυκά και μπισκότα. Αυτό περισσότερο ως ανάγκη να διατηρηθεί το γλυκό σε καλή κατάσταση τους καλοκαιρινούς μήνες, μιας και με το βούτυρο υπάρχει σχετικά γρήγορη αλλοίωση- κι όχι μόνο στη γεύση. Έχω κατά καιρούς φτιάξει κέικ με ελαιόλαδο -και τα έχω αναρτήσει- κι είναι υπέροχα. Αφράτα, μυρωδάτα και κυρίως δεν χάνουν την υγρασία τους, δεν στεγνώνουν. Αυτή τη φορά προχώρησα στα μάφινς (συνταγή που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα αναρτηθεί προς το τέλος του μήνα) και στα μπισκότα που ήταν πραγματικός θρίαμβος! ( Δες στο instagram)  Διατηρούνταν για μέρες φρέσκα και τραγανά χωρίς να χάσουν ούτε σε γεύση! Μετά προχώρησα στην κλασική πασταφλώρα. Το γεγονός ότι το ψυγείο είχε γεμίσει με βάζα από μαρμελάδες, άλλο μεγάλο σουξέ με αποκορύφωμα την τελευταία από σύκο, σήμαινε ότι, με την διαδικασία του επείγοντος (όπως οι πολιτικοί με τα μνημόνια), έπρεπε να φτιάξουμε πασταφλώρες! Κι η βάση να είναι με ελαιόλαδο! Όπως κι έγινε:

Πάστα φλώρα (βάση φτιαγμένη με ελαιόλαδο)

Υλικά για ταψί διαμέτρου 25 εκ (αν την  θέλουμε πιο χοντρή χρησιμοποιούμε ταψί μικρότερης διαμέτρου)

2 φλιτζάνια* αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 φλιτζάνι ψίχα φουντουκιού**
1/4 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη καστανή
5-6 κουταλιές παγωμένο νερό
1 πρέζα αλάτι

1/2 βάζο μαρμελάδα της αρεσκείας μας (ίσως και λίγο περισσότερη αν μας αρέσει να είναι πληθωρική η παρουσία της)

Ετοιμάζουμε τη ζύμη.
Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, με την ψίχα φουντουκιού, το αλάτι και τη ζάχαρη. Ρίχνουμε το ελαιόλαδο και με ένα πιρούνι ανακατεύουμε μέχρι να δημιουργηθούν χοντρά τρίμματα. Ρίχνουμε λίγο λίγο το νερό και ζυμώνουμε έως ότου αποκτήσουμε μια ζύμη που να μην κολλά στα χέρια μας. Την τυλίγουμε σε μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο για μία ώρα περίπου.

Στα 50 λεπτά ξεκινάμε την προθέρμανση του φούρνου στους 190 βαθμούς . Ετοιμάζουμε το ταψί, διαμέτρου 25 εκ., αλείφοντας το με λίγο ελαιόλαδο. Βγάζουμε τη ζύμη, κόβουμε τα δύο τρίτα και την υπόλοιπη την επιστρέφουμε στο ψυγείο. Τοποθετούμε τη ζύμη στο κέντρο του ταψιού κι αρχίζουμε να την απλώνουμε με τη βοήθεια των δακτύλων. Προσέχουμε να πάρουμε ίδιο πάχος σε όλη την επιφάνεια. Απλώνουμε από πάνω την μαρμελάδα. Βγάζουμε την υπόλοιπη ζύμη από το ψυγείο και την πλάθουμε σε λωρίδες τις οποίες απλώνουμε σταυρωτά από πάνω.
Ψήνουμε για 40 λεπτά περίπου- εξαρτάται από το πάχος της βάσης. Προσέχουμε μην πάρει απότομα χρώμα. Τότε την σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο μέχρι να ολοκληρωθεί το ψήσιμο.

*Όπως έχουμε ξαναπεί, εννοούμε φλιτζάνια 240-250 ml. Φλιτζάνια που χρησιμοποιούμε κυρίως για καφέ φίλτρου.

**Η παρουσία ξηρών καρπών πάντα κάνει τη ζύμη πιο νόστιμη!

(Ακολουθεί προεκλογική υπόσχεση!)
Θα τα πούμε ξανά μετεκλογικά!

Lush lemons

 Οι Αμερικανοί λένε ότι αν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε μια λεμονάδα. Στην Ελλάδα του σωτήριου έτους 2013 και κατά τη διάρκεια ενός ζεστού Πασχαλινού απογεύματος, η υποφαινόμενη κοίταξε από το μπαλκόνι τις λεμονιές του κήπου κι απεφάνθη ότι ήταν καιρός να φτιάξει ....μαρμελάδα! Ε, ναι! Τι μαρμελάδα, τι λεμονάδα! '' Ό,τι του φανεί του Λολοστεφανή '', έκανε ζέστη κι εκείνη είχε διάθεση να παιδευτεί φτιάχνοντας μια απαιτητική μαρμελάδα αντί να δροσιστεί με μια σπιτική λεμονάδα....Τρέχα γύρευε....! Η μαρμελάδα που προέκυψε ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη καθότι η υποφαινόμενη έχει μια αδυναμία στο γλυκόξινο! Κι όχι μόνο αυτό αλλά από 6 λεμόνια - όλα κι όλα!!- προέκυψε πολλή, μα πάρα πολλή, μαρμελάδα! Ενδιαφέρεται κανείς; Είναι υπέροχη, σας το εγγυώμαι!
 Λοιπόν:

Μαρμελάδα λεμόνι

Τα 6 λεμόνια είχαν συνολικό βάρος 680 γρ. Εννοείται ότι ήταν ακέρωτα. Πώς διάολο να κερωθούν πάνω στο δέντρο!!!
Τα έπλυνα καλά, αφαίρεσα το πάνω μέρος και τα έβαλα σε μια κατσαρόλα με 1,5 λίτρο νερό. Αφού το έφερα το νερό σε σημείο βρασμού, χαμήλωσα τη φωτιά, σκέπασα την κατσαρόλα κι άφησα τα λεμόνια να σιγοβράσουν για δύο ώρες περίπου. Εν τω μεταξύ είχα βάλει στην κατάψυξη 2-3 πιατάκια μικρά του καφέ- μην απορείτε, θα δείτε αργότερα πού χρησίμευσαν. Άφησα τα λεμόνια να κρυώσουν. Το υγρό που έμεινε στην κατσαρόλα ήταν περίπου 1 λίτρο -αν δεν είναι περίπου τόσο, συμπληρώνω με νερό αν είναι λιγότερο ή αφαιρώ αν είναι περισσότερο. Έβγαλα τα λεμόνια, τα ψιλόκοψα (ψίχα και φλούδα) αφού έβγαλα τα κουκούτσια, τα έβαλα -τα λεμόνια- πάλι στην κατσαρόλα με το υγρό που είχε μείνει, πρόσθεσα 1,2 κιλά ζάχαρη κι άρχισα να βράζω την μαρμελάδα για περίπου μισή ώρα. Προσοχή! Μην αφήνετε τις μαρμελάδες σας να πήξουν όσο βράζουν κι είναι ζεστές! Έχετε υπόψη ότι θα συνεχίσουν να πήζουν όσο θα κρυώνουν! Τούτη πρέπει να είναι αρκετά ρευστή όταν την βγάλετε από το μάτι της κουζίνας. Βγάλτε ένα από εκείνα τα πιατάκια από την κατάψυξη. Ρίξτε πάνω του λίγη ζεστή μαρμελάδα. Περιμένετε μισό λεπτό. Αν δείτε ότι ''παγώνει'' και συγχρόνως ''τσαλακώνει'' είναι έτοιμη. Αν παραμένει ρευστή κι ''ατσαλάκωτη'' συνεχίστε για λίγο ακόμα το βράσιμο και ξανακάνετε την δοκιμή με το παγωμένο πιατάκι. Και το τονίζω άλλη μια φορά: Μην αφήνετε τις μαρμελάδες σας να πήξουν όσο βράζουν. Να έχετε πάντα υπόψη πως όσο θα κρυώνουν, θα πήζουν επιπλέον κι εδώ που τα λέμε, μαρμελάδα θέλετε να φτιάξετε, όχι τσιμέντο για οικοδομή!

Crispy's confession: Η αναλογία φρούτου-ζάχαρης για την συγκεκριμένη μαρμελάδα είναι 1:2, πράγμα που σημαίνει ότι κανονικά έπρεπε να βάλω 1,360 κιλά ζάχαρη. Αλλά όπως πάντα, αφαίρεσα λίγη και δεν έχασα, η ισορροπία γλυκού-ξινού ήταν ιδανική....τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα (που ρέπουν προς το ξινό!!!)

Every season has an end...

''Κάθε εποχή έχει ένα τέλος'' όπως λέει και το γνωστό άσμα. Πάλι καλά να λέμε! Αν μη τι άλλο, αυτό που κάνει τις εποχές γοητευτικές, που μας αναγκάζει κατά κάποιο τρόπο να τις ποθούμε είναι ακριβώς αυτό: Ότι κάποτε τελειώνουν.
Αποτίοντας φόρο τιμής στο καλοκαίρι που φεύγει, ημερολογιακά τουλάχιστον, αποφασίσαμε να συνοδεύσουμε  την έξοδο του με μια μαρμελάδα γλυκιά, φίνα και με υπέροχο χρώμα. Και την οποία αρωματίσαμε με μπαχαρικά για να δώσουμε έναν τόνο από την εποχή που έχει σειρά και την οποία αγαπάμε πολύ.


Καλό, γλυκό φθινόπωρο λοιπόν ....με...

Μαρμελάδα δαμάσκηνο αρωματισμένη με μπαχαρικά & βανίλια.

Για 2 κιλά δαμάσκηνα θα χρειαστούμε

1,2 κιλά ζάχαρη καστανή
1 ξυλάκι κανέλα
2-3 γαρύφαλλα
1 κλωνάρι βανίλια

Πλένουμε και στεγνώνουμε τα φρούτα. Τα κόβουμε στη μέση, βγάζουμε το κουκούτσι και τα κόβουμε σε μικρότερα κομματάκια. Σε ένα μεγάλο μπολ τοποθετούμε τα δαμάσκηνα με τη ζάχαρη, ανακατώνουμε κι αφήνουμε στην άκρη για 1-2 ωρίτσες. Εν τω μεταξύ μπορούμε να  ετοιμάσουμε τα βάζα πλένοντας κι αποστειρώνοντας τα και στεγνώνοντας τα καλά.
Βάζουμε τη μαρμελάδα  να βράσει σε μια κατσαρόλα με χοντρό πάτο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, τοποθετώντας στην κατσαρόλα και τα τρία μπαχαρικά. Το κλωνάρι της βανίλιας θα το έχουμε ανοίξει στη μέση με ένα μαχαίρι. Ενώ η μαρμελάδα βράζει, την ξαφρίζουμε. Θα χρειαστούμε περίπου 20-30 λεπτά. Για να είμαστε σίγουροι ότι η μαρμελάδα είναι έτοιμη μπορούμε να κάνουμε το εξής τεστ: Βάζουμε ένα μικρό πιάτο στην κατάψυξη για 1-2 λεπτά. Το βγάζουμε , βάζουμε σε αυτό μία κουταλιά μαρμελάδα και το επιστρέφουμε στην κατάψυξη για 1-2 λεπτά ακόμα. Το βγάζουμε και περνάμε απαλά το δάχτυλο μας από την μαρμελάδα -σαν να την κόβουμε στα δύο. Πρέπει να ζαρώνει λίγο. Γυρίζουμε το πιάτο κι η μαρμελάδα πρέπει να κινείται αργά κι όχι να ''τρέχει''. Μην ξεχνάμε ότι μέχρι να κρυώσει η μαρμελάδα θα πήξει κι άλλο , ως εκ τούτου το συγκεκριμένο τεστ μας βοηθά να δούμε πώς θα είναι η υφή της κρύα πια. Βγάζουμε την κατσαρόλα από το μάτι, αφαιρούμε τα μπαχαρικά και τη βανίλια, τη μοιράζουμε στα βάζα, τα κλείνουμε, τα αναποδογυρίζουμε, τα αφήνουμε να κρυώσουν και μετά την απολαμβάνουμε σε γλυκά (και) πρωινά!

Νόστιμα μπερδέματα!

Ω, μα τι ευτυχία, στην κουζίνα της Crispy είχαμε γάμους και...γαστρονομικές χαρές! Αποφάσισα να παίξω την κουμπάρα κι έφερα....εις πιάτο ένα (!!) το τουρλού και τον καγιανά! Ως εξής:

Τουρλού με αυγά

Υλικά για 4 άτομα

2 μελιτζάνες μέτριες
2 κολοκυθάκια μέτρια
2 πιπεριές μέτριες
1 κρεμμύδι (κι αυτό...μέτριο)
4-5 μεγάλες, ώριμες ζουμερές τομάτες
4 αυγά
λάδι
αλάτι
πιπέρι


Καθαρίζετε και ψιλοκόβετε σε κυβάκια τις μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια και τις πιπεριές. Κόβετε σε λεπτές φετούλες το κρεμμύδι. Σε ένα μεγάλο τηγάνι και σε μέτρια φωτιά ζεσταίνετε μια ικανοποιητική ποσότητα λαδιού και σωτάρετε τα 4 προαναφερθέντα υλικά για 5-6 λεπτά περίπου.
Καθαρίζετε και τρίβετε τις τομάτες. Τις προσθέτετε στο τηγάνι, αλατοπιπερώνετε, ρίχνετε ένα ποτήρι νερό κι αφήνετε το φαγητό να σιγοβράσει για 45 λεπτά περίπου. Μόλις έχει πιει πια σχεδόν όλο το νερό ρίχνετε τα αυγά προσεκτικά -τα αφήνετε όπως είναι να σιγοψηθούν.
Να ζήσουν λοιπόν τα τουρλού με αυγά και μαζί με αυτά κι εμείς!

Τουρλού για όσους δεν γνωρίζουν είναι το ....ratatouille ή ...ρατατουίγ! Κι εδώ ερχόμαστε στο θέμα της ημέρας! Ξεφυλλίζοντας συμπαθητικό γυναικείο περιοδικό που κυκλοφορεί κάθε μήνα ως ένθετο εφημερίδας και μετά μόνο του στοιχίζοντας....4 ευρώ (!!! Έλεος βρε παιδιά!!!) , έφτασα στη γαστρονομική σελίδα του περιοδικού κι εκεί είδα το....ριμπάι.

Ριμπάι όπως το ...σαράι , το κολάι, οι Μασάι , τα ''μασάει'' (τα ...ριμπάι ) , τα σπάει και πάει λέγοντας. Άργησα λίγο , είναι η αλήθεια, να αντιληφθώ ότι εννοούσαν τo.....Rib Eye!!!! Κάπως μπερδεύονται τα πράγματα όταν πιο κάτω τα μπισκότα digestive γράφονται στην αγγλική κι όχι....νταϊτζέστιβ!!! Γιατί παιδιά δεν ακολουθείτε μια γραμμή και μας μπερδεύετε;;;; Και μια παρατήρηση. Πιστεύω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστριών σας γνωρίζει αγγλικά -αφού μπορεί και διαβάζει τον τίτλο του περιοδικού, n'est-ce pas?- τότε ως προς τι το..... ριμπάι!!!!


ΥΓ: Σε κάποια/ον που βρέθηκε στο αλλοπρόσαλλο τούτο blog πληκτρολογώντας :
 ''όταν με πιάνει λύσσα για σοκολάτα αμυγδάλου 3 το όριο τι κάνω''. 


Αγαπητή/έ η συμβουλή μου είναι η εξής: Στη σοκολάτα δεν υπάρχουν όρια!!! Αλλά και... 3;;;; Μπράβο...λύσσα!!!

Mid July

Όχι, όχι! Ποιος το είπε; Όχι, δεν έφυγα διακοπές, εδώ είμαι πιστή στις επάλξεις του καμινιού του ...Καμίνη!! Όχι, όχι! Κι ούτε περνώ τον καιρό μου ''αγανακτώντας'' στην κατεστραμμένη πλατεία Συντάγματος. Τυγχάνει να περνώ καθημερινά από εκεί κι ειλικρινά θλίβομαι με το θέαμα. Κάμπινγκ δεν το λες, πανήγυρις δεν το λες αλλά μοιάζει να είναι λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο. Στους τουρίστες φαίνεται να αρέσει το θέαμα πάντως- νομίζω ότι η πλατεία μαζεύει περισσότερο κόσμο κι από την Ακρόπολη!!- οπότε πάω πάσο. Αυτό που με έχει στενoχωρήσει πολύ είναι η καταστροφή και μάλλον το οριστικό κλείσιμο του καταστήματος του ''Τερκενλή'' πάνω στην πλατεία. Προμηθευόμουν τα τσουρέκια μου από εκεί... Τώρα πηγαίνω αλλού. Θα σας πω σε λίγο πού!
Μέσα σε αυτό το αλλόκοτο καλοκαίρι υπάρχουν αρκετοί από εσάς που μου κρατούν καλή παρέα. Και κάποια από αυτήν την καλή παρέα μου ζήτησε να γράψω για τη μαρμελάδα βερίκοκο που έφτιαξα πρόσφατα. Κι επειδή η Γεωργία μου θύμισε ένα βιβλίο που διάβασα πριν μια 10ετία περίπου- και το οποίο βιβλίο ξανάπιασα να διαβάζω από χθες παραδόξως με τον ίδιο εκείνο ενθουσιασμό όπως πριν τόσα χρόνια!- για αυτήν είναι η σημερινή ανάρτηση αλλά κι για όλους εσάς που φτιάχνετε μαρμελάδες! Ευκαιρία να ανταλλάξουμε τεχνικές!!

Μαρμελάδα Βερίκοκο

1 κιλό καθαρισμένα φρούτα
1/2 κιλό καστανή ζάχαρη
το χυμό ενός λεμονιού
1 κουταλάκι γλυκού εκχύλισμα βανίλιας

Πλένω πολύ καλά και σκουπίζω το φρούτο. Βγάζω το κουκούτσι και ζυγίζω. Αν έχω 1 κιλό καθαρισμένο φρούτο τότε χρησιμοποιώ τη μισή σε βάρος ζάχαρη.

Πχ
για 1 κιλό καθαρισμένο φρούτο χρησιμοποιώ 1/2 κιλό ζάχαρη. Στην πραγματικότητα πάντα αφαιρώ από τη ζάχαρη ανάλογα με την ωριμότητα του φρούτου, από 50 έως 100 γραμμάρια. Σε ένα μπολ τοποθετώ φρούτο και ζάχαρη με το χυμό του λεμονιού. Ανακατεύω απαλά και τοποθετώ στο ψυγείο για μισή ώρα περίπου. Βάζω το υλικό σε μέτρια φωτιά. Σε λίγο όταν αρχίσει να βράζει θα αρχίσει να αφρίζει. Ξαφρίζω. Μόλις τελειώσει το ξάφρισμα πιάνω το μαραφέτι με το οποίο λιώνω τις πατάτες για να τις κάνω πουρέ (αν δεν διαθέτω τότε ένα πιρούνι κάνει τη δουλειά) και λιώνω -χονδρικά- το φρούτο. Τη διαδικασία αυτή θα την επαναλάβω 1-2 φορές στην επόμενη ώρα. Χαμηλώνω τη φωτιά μισό βαθμό κι αφήνω τη μαρμελάδα να σιγοβράσει. Μετά από 1 - 1 1/2 ώρα η μαρμελάδα θα αρχίσει να δένει. Κι εδώ αρχίζει το tricky part , στο οποίο παίρνει το λόγο η εμπειρία! Πότε ''δένει'' η μαρμελάδα; Πότε σταματώ το βράσιμο; Έλα ντε; Η μαρμελάδα δεν πρέπει να γίνει ούτε πολύ αραιή ούτε πολύ σφιχτή κι αυτό εξαρτάται από το χρόνο βρασίματος. Λίγο πριν, λίγο μετά , λίγο πότε;;; Ένα δυο καλά ''κολπάκια'' είναι τα εξής: 1. Κοιτάζουμε να δούμε αν η μαρμελάδα ''στέκει'' στο κυρτό (το απ'έξω) μέρος του κουταλιού. Και 2. Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η μαρμελάδα όσο κρυώνει σφίγγει. Πράγμα που σημαίνει ότι αφού την αφήσουμε να κρυώσει και μέχρι να την μοιράσουμε στα καλά αποστειρωμένα βάζα μας θα έχει σφίξει λίγο ακόμα.
Μετά την απολαμβάνουμε στο πρωινό μας με ωραίο, αφράτο, μυρωδάτο τσουρέκι!
Όπως σας είπα το κατάστημα του Τερκενλή στο Σύνταγμα έκλεισε - αφού το έκαναν λαμπόγυαλο...
Έτσι προμηθεύομαι πια το τσουρέκι από τον Κωνσταντινίδη στο Φιξ, ο οποίος φτιάχνει το τσουρέκι του με πρόβειο γάλα κι αυτό του δίνει ένα πολύ ιδιαίτερο άρωμα.