Τρίπτυχο αφιέρωμα στον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση. Μέρος 3ο: Επιδόρπιο

Σε συνέχεια του αφιερώματος μας στον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση από τις εκδόσεις Τερζόπουλος,  σήμερα έχουμε το 3ο και τελευταίο μέρος που είναι αφιερωμένο στο επιδόρπιο.

Πριν προχωρήσουμε στη συνταγή, να πούμε ότι το βιβλίο πέρασε στην τελική φάση της ψηφοφορίας για τα βραβεία βιβλίων Public Awards στην κατηγορία ΕΥ ΖΗΝ! Είναι πια ένα από τα 10 βιβλία που διεκδικούν τον τίτλο στην συγκεκριμένη κατηγορία. Για να ψηφίσετε ακολουθήστε το link : εδώ.

Πάμε τώρα στην συνταγή μας, που ήταν μια απολαυστική έκπληξη!

Από το κομμάτι που είναι αφιερωμένο στα γλυκά και τα επιδόρπια δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Από την αρχή είχα αποφασίσει ότι θα έφτιαχνα κάτι με φρούτο μιας και λατρεύω τα γλυκά με φρούτα. Ψάχνοντας από εδώ κι από εκεί έφτασα στο κεφάλαιο με τις κρέπες κι εκεί ανακάλυψα τις κρεπ νορμαντ! Αμέσως κατάλαβα από το όνομα ότι είχαν σχέση με μήλο κι όντως έτσι ήταν.
Αν τις φτιάξετε, που εννοείται ότι θα τις φτιάξετε, μια ωραία ιδέα είναι να τις συνοδέψετε  με λίγο παγωτό βανίλια. Οι κρέπες βγαίνουν από το φούρνο ζεστές ζεστές κι ο συνδυασμός με το παγωτό κάνει ένα αχτύπητο επιδόρπιο!

Κρεπ Νορμαντ

(συνταγή από τον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση "Μαγειρική & Ζαχαροπλαστική", εκδ. Τερζόπουλος)

Για 10 κρέπες

115 γρ σκληρό αλεύρι
ελάχιστο αλάτι
1 κουταλιά ζάχαρη
3 αυγά
340 γρ γάλα
ξύσμα από ένα λεμόνι
1 κουταλιά μπράντι
2 κουταλιές λιωμένο βούτυρο
βούτυρο για το τηγάνισμα

Για τη γέμιση
5 μεγάλα μήλα
2 κουταλιές βούτυρο
110 γρ ζάχαρη
1 ξυλάκι κανέλας
2-3 γαρύφαλλα
110 γρ χυμό πορτοκαλιού
ξύσμα από ένα πορτοκάλι
λιωμένο βούτυρο για το άλειμμα
ζάχαρη για πασπάλισμα.

Ετοιμάζουμε τις κρέπες:

Αναμειγνύουμε το αλεύρι με αλάτι και ζάχαρη σε μπολ. Χτυπάμε τα αυγά σε μεγάλο μπολ και προσθέτουμε το γάλα, λίγο ξύσμα και το μπράντυ. Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το μείγμα αλευριού. Ανακατεύουμε το χυλό μέχρι να γίνει λείος, το σκεπάζουμε με πετσέτα κουζίνας και τον αφήνουμε κατά μέρος για 2 ΄ωρες.
Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι διαμέτρου 16 εκ. και το αλείφουμε με βούτυρο. Ρίχνουμε 4 κουταλιές από τον χυλό στο τηγάνι, το γέρνουμε να απλωθεί.
Ψήνουμε την κρέπα για ένα λεπτό. Την αναποδογυρίζουμε και την αφήνουμε να ψηθεί για ένα λεπτό ακόμη..
Ψήνουμε το υπόλοιπο χυλό σε δόσεις, βουτυρώνοντας ελαφρά το τηγάνι πριν από κάθε κρέπα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Κόβουμε τα μήλα σε λεπτές φέτες. Βάζουμε τις φέτες σε κατσαρόλα με το βούτυρο, την ζάχαρη, το ξυλάκι κανέλας, τα γαρύφαλλα και τον χυμό και το ξ΄σμα πορτοκαλιού. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και βράζουμε τα μήλα μέχρι να απορροφήσουν το σιρόπι.
Μοιράζουμε το μείγμα του μήλου στις κρέπες και τις διπλώνουμε με τρόπο ώστε να πάρουν σχή,α φακέλου. Βάζουμε τις κρέπς σε ταψί τις αλείφουμε με βούτυρο και τις πασπαλίζουμε με ζάχαρη
Ψήνουμε τις κρέπες για 12 λεπτά και σερβίρουμε αμέσως.

Περί της διόγκωσης των συστατικών.

Προ ημερών πήγα σε ένα μικρό σούπερ μάρκετ -από εκείνα όπου δεν βρίσκεις όλων των εταιριών τα είδη- κι αγόρασα αλεύρι μιας εταιρίας γνωστής στο χώρο. Δεν αγόραζα συχνά το συγκεκριμένο αλεύρι αλλά ναι, το είχα χρησιμοποιήσει στο παρελθόν. Χαζεύοντας τη συσκευασία έπεσε το μάτι μου στα συστατικά. Τα οποία ήταν περισσότερα του ενός. Μέχρι πρότινος είχα την εντύπωση ότι το απλό αλεύρι (όχι τα τύπου Φαρινάπ κλπ) ήταν απλό, σκέτο, νέτο αλεύρι- γι' αυτό και δεν διάβαζα ποτέ τι έγραφε μετά την ένδειξη "συστατικά". Αλεύρι για όλες τις χρήσεις αγόρασα. Και μου προέκυψε αλεύρι με...διογκωτικά. Κι έμεινα να αναρωτιέμαι τι διάολο θέλουν τα διογκωτικά στο απλό αλεύρι και τέλος πάντων τι είδους διογκωτικά ήταν αυτά. Και στο κάτω κάτω δεν ήθελα αλεύρι με διογκωτικά, βρε φίλε, ήθελα σκέτο, καλής ποιότητας αλεύρι. Κι εσύ μου έβαλες διογκωτικά. Και τώρα πια τίποτα δεν είναι δεδομένο. Φίλε, με αναγκάζεις να διαβάζω από δω και μπρος σχολαστικά και τα πακέτα με το αλεύρι. Θα γίνω η τρελή των σούπερ μάρκετ, εκείνη που διαβάζει τα συστατικά και στις συσκευασίες αλευριού, η δακτυλοδεικτούμενη εμμονική με τα συστατικά. Έτσι θα με καταντήσεις φίλε, εσύ και τα διογκωτικά σου.

Πήρα, που λέτε, το αλεύρι με τα διογκωτικά (δεν γινόταν να το επιστρέψω, το είχα ήδη ανοίξει όταν έκανα τη "διογκωμένη" ανακάλυψη) κι έφτιαξα ένα ωραιότατο, φθινοπωρινό κέικ με μήλα. Γιατί τι θα ήταν το φθινόπωρο χωρίς γλυκά με μήλα!

Κέικ μήλου με ελαιόλαδο (#2)*

Υλικά για ταψί διαμέτρου 22 εκ.


3 ξινόμηλα
180 γρ ζάχαρη
4 μεγάλα αυγά
120 γρ ελαιόλαδο
150 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις (χωρίς διογκωτικά...!)
2 κουταλάκια του γλυκού baking powder
1/4 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/4 κουταλάκι κανέλα (γιατί τι θα ήταν ένα κέικ μήλου δίχως κανέλα...!)
1/2 φλιτζάνι σουλτανίνα
1/2 φλιτζάνι αμύγδαλο φιλέ (λευκό)
1 γενναία κουταλιά βούτυρο


Σε ένα μπολ ανακατεύουμε με το αλεύρι το baking powder, αλάτι και κανέλα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Βάζουμε το βούτυρο στο ταψί, το οποίο τοποθετούμε στο φούρνο μέχρι να λιώσει το βούτυρο.
Εν τω μεταξύ καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε σε λεπτές φέτες.
Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο κι απλώνουμε με ένα πινέλο το βούτυρο, που έχει λιώσει, σε όλη του την εσωτερική επιφάνεια. Τοποθετούμε τις φέτες σε στρώσεις στο ταψί- θα βγουν τουλάχιστον δύο καλές στρώσεις.

Ετοιμάζουμε τη ζύμη.
Χτυπάμε με το μίξερ πολύ καλά τη ζάχαρη με τα αυγά μέχρι να αφρατέψει και να ασπρίσει το μείγμα.
Χτυπώντας πιο απαλά πια, προσθέτουμε το αλεύρι κι ανακατώνουμε μέχρι να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και συνεχίζουμε να ανακατώνουμε απαλά μέχρι να ενσωματωθεί κι αυτό και να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Τέλος προσθέτουμε την σουλτανίνα.

Ρίχνουμε το μείγμα πάνω από τα μήλα στο ταψί. Από πάνω ρίχνουμε τα αμύγδαλα.

Ψήνουμε για περίπου 35-40 λεπτά. Τσεκάρουμε να δούμε αν έχει ψηθεί πριν το ξεφουρνίσουμε.

Αφήνουμε για 10-15 λεπτά και μετά το βγάζουμε από το ταψί.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των κέικ με ελαιόλαδο είναι ότι όσο περνούν οι μέρες διατηρούν την υγρασία τους, δεν ξηραίνονται. Κι έχουν μια ιδιαίτερη γεύση, μιας και το ελαιόλαδο ταιριάζει όμορφα με κέικ με φρούτα. Όσοι τυχόν δεν θέλουν ελαιόλαδο μπορούν να το αντικαταστήσουν με ισόποσο βούτυρο το οποίο θα έχουν λιώσει και θα έχουν αφήσει να κρυώσει.

*Εδώ θα βρείτε παλιότερη εκδοχή του ίδιου γλυκού.

Δεν έχω λόγια!

Δεν έχω λόγια!

Ή μάλλον έχω! Μα τι λέω! Τούτο το επιδόρπιο είναι θεϊκό! Πρέπει να το πω! Απίστευτο! Κι ιδανικό για όσους αγαπάμε τα επιδόρπια φτιαγμένα με φρούτα, τα οποία άλλωστε θεωρώ ιδανικά. Κι η σος καραμέλ, εκείνη η σος...Κι η καρύδα με την μπανάνα, τι ωραίος συνδυασμός! Κι εκείνο το crumble, κι από την άλλη το φρούτο ψημένο όσο πρέπει αλλά πάντα μαλακό.

Ψημένη μπανάνα με crumble καρύδας και σως καραμέλα

Για 2 άτομα

2 μπανάνες (ώριμες μεν αλλά όχι πολύ)
50 γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
50 γρ ζάχαρη σκούρα καστανή μαλακή
30 ml Cointreau (ή Gran Marnier)
2 κουταλιές σούπας αλεύρι
2 κουταλιές σούπας καρύδα τριμμένη
50 ml κρέμα γάλακτος


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Ανακατώνουμε το μισό βούτυρο με τη μισή ζάχαρη, το αλεύρι και την καρύδα. Σχηματίζεται μια ζύμη εύθρυπτη ελαφρώς (δεν μας πειράζει), την  οποία απλώνουμε σε ταψάκι όπου έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί. Ψήνουμε για 15 λεπτά περίπου μέχρι να αρχίσει να σκουραίνει. Βγάζουμε από το φούρνο, αφήνουμε να κρυώσει και μετά την τρίβουμε σε crumble.

Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το υπόλοιπο βούτυρο. Βάζουμε τις μπανάνες στο τηγάνι και τις τηγανίζουμε ελαφρώς από κάθε πλευρά περίπου 2-3 λεπτά. Τις βγάζουμε προσεκτικά από το τηγάνι και σε αυτό ρίχνουμε τη ζάχαρη, την οποία αφήνουμε να καραμελοποιηθεί ελαφρώς. Τη διαλύουμε με το Cointreau κι ανακατώνοντας ζωηρά με τον συρμάτινο αβγοδάρτη προσθέτουμε και την κρέμα γάλακτος. Επαναφέρουμε τις μπανάνες και τις αφήνουμε γαι 2 λεπτά περίπου στη σως. Σερβίρουμε κάθε μπανάνα με λίγη σως και crumble.

*

Σημείωση 1 : Η συνταγή είναι παραλλαγή από μία που βρήκα σε παλιότερο τεύχος (του 2011) του γαλλικού περιοδικού Saveurs. Λόγω έλλειψης χώρου βρέθηκα στη στενάχωρη θέση να διώξω κάποιο υλικό- έχω εκατοντάδες περιοδικά. Απ' ό,τι διαπίστωσα εκείνα που δεν μπορώ να αποχωριστώ με τίποτα, είναι τα γαλλικά περιοδικά. Πραγματικές εγκυκλοπαίδειες! Παρεμπιπτόντως εκείνα τα περιοδικά που αποχωρίστηκα σχετικά εύκολα ήταν τα αγγλόφωνα!

*

Σημείωση 2: Διάβασα προχθές σε σχόλιο σε status στο facebook κάτι που με παραξένεψε: Ότι κυκλοφορεί τιμοκατάλογος με τις τιμές με τις οποίες food bloggers χρεώνουν post/διαφήμιση προϊόντος σε facebook/instagram/twitter. Γιατί με παραξένεψε; Γιατί δεν ήξερα ότι όντως συνέβαινε κάτι τέτοιο. Μετά προβληματίστηκα. Βλέπετε έχω αυτή τη στήλη, δεξιά αν κοιτάξετε (τις "μικρές απολαύσεις" όπως τις ονομάζω), με ό,τι έχω δοκιμάσει και με έχει ενθουσιάσει κι αγαπώ κι εκτιμώ. Και σκέφτηκα: Λες ο κόσμος να νομίζει ότι πληρώθηκα για να γράψω ότι μου αρέσει το δείνα και το τάδε προϊόν ή πιάτο; Οπότε με την ευκαιρία να δηλώσω -όχι ότι σκοτίστηκε κανείς- ότι, όχι, κανείς δεν με πλήρωσε. Ούτε οι συμπαθέστατοι Αστυπαλίτες για να εκθειάσω το -ούτως ή άλλως- εκπληκτικό κατσικάκι τους, ούτε η γλυκύτατη μαμά μου με δωροδόκησε για να τονίσω πόσο λατρεύω τον φρικασέ της. Ό,τι βλέπετε σε αυτήν τη στήλη, την οποία ανανεώνω συχνά πυκνά, είναι δικές μου απολαύσεις. Και μόνο. Χωρίς δελτίο παροχής υπηρεσιών (lol).

Αυγουστιάτικα

Πριν λίγες μέρες ο άρχων της Ρωσίας ανακοίνωσε την επιβολή εμπάργκο σε γεωργικά προϊόντα από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κι εγώ με πατριωτικό ενθουσιασμό έτρεξα στο μανάβικο να σώσω τους Έλληνες ροδακινοπαραγωγούς- που πλήττονταν άμεσα από το εμπάργκο. Μετά έμαθα ότι θα αποζημιωθούν κι έμεινα να κοιτάζω με απελπισία τα δεκάδες ροδάκινα που είχαν πλημμυρίσει την κουζίνα. Αυτά κοιτούσαν εμένα. Και χασκογελούσαν.

Πρώτη λύση: μαρμελάδα ροδάκινο. Εντελώς αυθόρμητα και ζυγίζοντας φρούτα και ζάχαρη σε αναλογία 2:1 έφτιαξα μια από τις ωραιότερες μαρμελάδες που έχω φτιάξει ποτέ! Τελικά η καλή τεχνική της μαρμελάδας έγκειται στο να γνωρίζεις πότε ακριβώς θα σταματήσεις το βράσιμο! Απαλό βράσιμο σε χαμηλή φωτιά!

Δεύτερη λύση: Τα smoothies. Ξέρετε, αυτούς τους παχύρρευστους χυμούς-σχεδόν τρώγονται με το κουτάλι- που φτιάχνονται με ανάμικτα φρούτα!

Τρίτη λύση: Τάρτα. Δεν είχα φτιάξει ποτέ, κι ήταν μια καλή ευκαιρία. Δεν έψαχνα για κάτι εξεζητημένο, ούτε περίπλοκο. Βρήκα αυτή τη συνταγή αλλάζοντας ελάχιστα στοιχεία. Το ευχάριστο είναι ότι γίνεται πολύ εύκολα, θέλει ελαιόλαδο αντί για βούτυρο κι είναι πεντανόστιμη! Το δυσάρεστο είναι ότι είναι ...πεντανόστιμη, τουτέστιν επαναλήφθηκε το ψήσιμο τάρτας ροδάκινου. Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα. Ροδάκινα υπάρχουν άφθονα! Ας είναι καλά ο κος. Πούτιν!

 Τάρτα με Ροδάκινα

Υλικά για φόρμα τάρτα διαμέτρου περίπου 27 εκ.

3-4 ροδάκινα (εγώ χρησιμοποίησα κανονικού μεγέθους και χρειάστηκα 3 1/2 για την ακρίβεια)

Για τη ζύμη:

1 1/2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1/2 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα αμυγδάλου
2 κουταλιές σούπας γάλα πλήρες

Επίσης:

1/2 φλιτζάνι ζάχαρη καστανή
2 κουταλιές κρύο βούτυρο
1 κουταλιά αλεύρι

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 180-200 βαθμούς- εξαρτάται πόσο γρήγορα ζεσταίνει ο φούρνος σας.


Πλένετε τα ροδάκινα, τα σκουπίζετε και τα κόβετε σε χοντρές φέτες- πάχους περίπου 1,5 εκ.

Σε ένα μπολ ανακατεύετε το αλεύρι με το αλάτι και τη μια κουταλίτσα ζάχαρη. Δεν το ήξερα, αλλά αν βάλετε αυτά τα δύο συστατικά στη συγκεκριμένη ποσότητα κι ανακατέψετε, το αλεύρι θα αποκτήσει υφή σαν να το έχετε κοσκινίσει!

Στο φλιτζάνι που έχετε το ελαιόλαδο ρίχνετε το εκχύλισμα αμυγδάλου και το γάλα. Αυτά τα υλικά-τα υγρά- τα ρίχνετε στο αλεύρι. Με ένα πιρούνι ανακατώνετε ελαφριά, ίσα να ενωθούν τα υλικά σε μια ζύμη. Σε 1 λεπτό είναι έτοιμο! Η συγκεκριμένη ζύμη δεν θέλει ζύμωμα!*

Με τα δάχτυλα τη στρώνετε στη φόρμα της τάρτας έτσι ώστε να φτάσει, να δημιουργήσει τοίχωμα. Από πάνω στρώνετε τα ροδάκινα σε 2 ομόκεντρους κύκλους, ξεκινώντας από τον εξωτερικό.

Σε ένα μπολ ρίχνετε την ζάχαρη και το αλεύρι. Από πάνω ρίχνετε το βούτυρο και πασπατεύετε με τα χέρια σας τα υλικά έτσι ώστε να δημιουργηθούν σβόλοι. Τους απλώνετε πάνω στα ροδάκινα. Ψήνετε την τάρτα για 35 λεπτά περίπου- ίσως πάρει λίγο παραπάνω, εξαρτάται πάντα από τον φούρνο. Αν πάρει το φρούτο χρώμα νωρίς σκεπάστε με αλουμινόχαρτο.

Βγάζετε από το φούρνο κι αφήνετε να κρυώσει ελαφρώς. Χωρίς να το έχω δοκιμάσει, υποθέτω ότι θα κάνει ωραιότατο επιδόρπιο με μια μπάλα σπιτικό παγωτό βανίλια από δίπλα!

*Η ζύμη τάρτας με ελαιόλαδο είναι ελαφρώς πιο εύθρυπτη.


Εδώ μπορείτε να διαβάσετε για κάτι άλλο (όχι γαστρονομικής φύσης) που μου προκάλεσε τον -ευτυχώς σύντομο- ενθουσιασμό αυγουστιάτικα με τραγελαφικές συνέπειες!


UPDATE
Κι εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια μίνι συνέντευξη της υποφαινόμενης στην Ανθή του blog Διαβά-ΖΩ

Παραλειπόμενα της Πρωτοχρονιάς #1

Καλή, Αναπτυξιακή (!!!) Χρονιά σε όλους!

Θα είμαι σχετικά σύντομη σήμερα! Τρέχω και δεν προφταίνω! Ανήμερα την Πρωτοχρονιά όταν αφίχθη μετά βαΐων και κλάδων η ανάπτυξη στη χώρα, εγώ ήμουν ζαλισμένη από την πολλή σαμπάνια κι έτσι δεν πρόλαβα να την χαιρετίσω. Τώρα την ψάχνω εναγωνίως, να την ευχαριστήσω προσωπικά που μας θυμήθηκε και μας έκανε την τιμή!

Πριν λίγες μέρες είδα στην ιστοσελίδα των bostanistas μια συνταγή με αχλάδια. Στον πρόλογο αναφερόταν ότι ο Μπριγιά Σαβαρέν αποκαλούσε το αχλάδι "βασιλιά των φρούτων". Κάτι παραπάνω ήξερε ο κος. Σαβαρέν και τείνω να συμφωνήσω μαζί του. Το αχλάδι είναι μάλλον το ωραιότερο φρούτο για επιδόρπιο γλυκό. 

Την Πρωτοχρονιά έψησα λίγα αχλάδια με σιρόπι σφενδάμου και μάλλον έφτιαξα ένα από τα ωραιότερα επιδόρπια που έχω φτιάξει μέχρι τώρα. Με τη συνοδεία παγωτού βανίλια (ευτυχώς ο Κωνσταντινίδης είναι κοντά!) ήταν αποθέωση!

Αχλάδια ψημένα σε σιρόπι σφενδάμου 

Για 4 άτομα

4 αχλάδια μετρίου μεγέθους (εγώ χρησιμοποίησα αχλάδια ποικιλίας abate fetel αλλά δεν ήταν πολύ μεγάλα)

1/2 φλιτζάνι σιρόπι σφενδάμου

1 κλωνάρι βανίλια

χυμό ενός λεμονιού

λίγο νερό (2-3 κουταλιές)

1 κουτάλι βούτυρο (πολύ καλής ποιότητας -κι όχι μαργαρίνη!)

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Καθαρίζετε και κόβετε στη μέση (καθέτως) τα αχλάδια. Βγάζετε τα σποράκια. Τα βάζετε σε πυρέξ και τα περιχύνετε με το χυμό λεμονιού. Σε ένα μπολ ανακατεύετε το σιρόπι με το νερό. Ανοίγετε την βανίλια και με την βοήθεια ενός μικρού μαχαιριού βγάζετε τα σποράκια, τα οποία ρίχνετε στο σιρόπι. Περιχύνετε τα αχλάδια με το σιρόπι και τοποθετείτε ανάμεσα στα φρούτα το άδειο κλωνάρι της βανίλιας. Πάνω σε κάθε αχλάδι βάζετε πολύ λίγο βούτυρο. Βάζετε το πυρέξ στο φούρνο και ψήνετε τα φρούτα για 20 λεπτά. Πότε πότε τα περνάτε με το σιρόπι με τη βοήθεια μιας βούρτσας. Στα 20 λεπτά τα αναποδογυρίζετε και τα ψήνετε για άλλα 20 λεπτά. Πότε πότε τα βουρτσίζετε με το σιρόπι. 

Τρώγονται πολύ ωραία όταν είναι ακόμα λίγο ζεστά και συνοδεύονται από παγωτό βανίλια!

Και πάλι Καλή Χρονιά σε όλους!

Κι αν δείτε κάπου την ανάπτυξη πείτε της ότι την ψάχνω!

Bittersweet autumn (#2)

Η σημερινή ανάρτηση δεν είχε προβλεφθεί αλλά συνέβη το εξής: Τα μήλα αυξάνονταν επικίνδυνα στο ψυγείο -ας πάρουμε λίγα σήμερα, είχαμε πάρει χθες,..., και προχθές, και μια εβδομάδα πριν- κι η υποφαινόμενη έκοβε βόλτες στο ...Pinterest. Με το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο η σχέση μου είναι κάπως περίεργη. Εκεί που το έχω ξεχάσει για καιρό, εκεί το επισκέπτομαι και κολλάω με τις ώρες. Έχει ησυχία εκεί, σε αντίθεση με άλλα δίκτυα όπου γίνεται το σύστριγγλο. Όμορφες φωτογραφίες, ωραίο, υψηλής αισθητικής, γούστο και ενδιαφέρουσες ιδέες. Κάποιοι το βρίσκουν βαρετό και μάλλον περισσότερο γυναικεία απασχόληση -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό- αλλά περνάς ήρεμα ''ξεφυλλιζοντας'' τους πίνακες άλλων. Στο Pinterest λοιπόν, είδα μια καλή ιδέα να χρησιμοποιήσω τα ''αυξάνεστε και πληθύνεστε'' μήλα του ψυγείου. Βλέπετε δεν ήθελα να φτιάξω ούτε μηλόπιτα, ούτε κέικ μήλου, είχα ήδη φτιάξει δυο φορές το γλυκό της προηγούμενη ανάρτησης. Έτσι τα μήλα έγιναν πρωινό, με πολύ όμορφο τρόπο! Χρησιμοποίησα τη γέμιση που ετοιμάζω για μηλόπιτα, για να ....γεμίσω κρέπες! Και προέκυψε ένα υπέροχο πλήρες πρωινό!

Κρέπες με γέμιση από μήλα

Ετοιμάζουμε τα μήλα (καλύτερα από την προηγούμενη μέρα):

Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε σε μικρά κομμάτια 4 μεσαία προς μεγάλα μήλα. Ρίχνουμε λίγο χυμό λεμονιού κι ανακατώνουμε. Βάζουμε το ψιλοκομμένο μήλο σε μια μικρή κατσαρόλα, με 3 κουταλιές σούπας καστανή ζάχαρη, 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα, 1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο και 1/2 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας. Αφήνουμε να σιγοβράσει το φρούτο μέχρι να μαλακώσει και να πιει τους χυμούς του. Αφήνουμε να κρυώσει.

Ετοιμάζουμε τις κρέπες:
Για περίπου 8 κρέπες.
2 αυγά
300 ml γάλα πλήρες
100 γρ αλεύρι

Χτυπάμε σε ένα μπολ τα αυγά. Προσθέτουμε το γάλα και το αλεύρι και χτυπάμε με τον αυγοδάρτη μέχρι να ομογενοποιηθεί η ζύμη. Αφήνουμε να ηρεμήσει για λίγη ώρα. Προσωπική παρατήρηση: Έχω παρατηρήσει ότι όσο περισσότερο μένει η ζύμη τόσο καλύτερες γίνονται οι κρέπες. Πολλές φορές ετοιμάζω τη ζύμη από το βράδυ και την αφήνω στο ψυγείο. Επίσης έχω παρατηρήσει ότι 1-2 κουταλιές κρέμα γάλακτος τις απογειώνουν! 
Τις ετοιμάζουμε είτε με κρεπιέρα είτε σε τηγάνι - αντικολλητικό- και τις γεμίζουμε με το ψιλοκομμένο μήλο. 

Τρικυμίες

Η ανακαίνιση συνεχίζεται (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση) και τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι η κάτοχος αυτού του αχαρακτήριστου blog πρέπει να ζούσε σε ένα παράλληλο σύμπαν εκείνη την πρώιμη μπλογκική εποχή-- τέλη 2008- αρχές 2009! Δεν εξηγούνται αλλιώς ορισμένες αναρτήσεις που μάλλον γράφτηκαν σε κατάσταση....τρικυμία εν κρανίω!! Βρήκα κάπου μια ανάρτηση όπου τα ''έχωνα'' στον απαίσιο Karl Lagerfeld διότι είχε δηλώσει εκείνη την εποχή ότι οι στρουμπουλές δεν έχουν θέση στην πασαρέλα! Άκουσον, άκουσον!  Άσε μας βρε Karl κι εσύ! Έχουμε τον πόνο μας (τα παραπανίσια κιλά του καλοκαιριού), έχουμε κι εσένα να μας δακτυλοδείχνεις! Με πόνο ψυχής αλλά και μια κρυφή ανακούφιση πάτησα delete σε  εκείνη την ανάρτηση....

Ένα γλυκό που λατρεύω και δεν έχει τύχει ιδιαίτερης αποδοχής- διότι αναρτήθηκε εκείνη την ...τρικυμιώδη εποχή - είναι το στρούντελ με αχλάδι. Ως λάτρης του αχλαδιού το είχα δοκιμάσει σε αυτήν την εκδοχή, ήταν καταπληκτικό , ως εκ τούτου είχα αναρτήσει την συνταγή με περισσό ενθουσιασμό!
3,5 χρόνια μετά διαβάζω πάλι την ανάρτηση (η οποία είχε ελάχιστα χτυπήματα) και ναι, η συνταγή είναι σωστά δοσμένη, οι φωτογραφίες είναι ως συνήθως άθλιες και ....ξαφνικά πέφτω πάνω σε ένα link  που με φρίκη διαπιστώνω ότι δεν οδηγεί πουθενά!! Α χα! Να μια καλή ευκαιρία να φρεσκάρουμε την ανάρτηση , σκέφτηκα, και να την γνωρίσουμε επιτέλους στο πλατύ κοινό όπως πρέπει, με τα καλά της!

Strudel με αχλάδια

Υλικά (για 8 άτομα)

Για τη ζύμη

300 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι ζάχαρη καστανή
50 γρ βούτυρο
1 αυγό
1 πρέζα αλάτι
2-3 κουταλιές νερό

Για τη γέμιση

4 αχλάδια ολόφρεσκα και ζουμερά
100 γρ παπαρουνόσπορο
100 γρ ξανθιά σταφίδα
50 γρ βούτυρο
60 γρ ζάχαρη καστανή

Φτιάχνουμε πρώτα τη ζύμη.
Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με τη ζάχαρη και το αλάτι. Στο κέντρο δημιουργούμε μια τρύπα όπου ρίχνουμε το αυγό, το βούτυρο -το βούτυρο να έχει μαλακώσει και να είναι κομμένο σε κομμάτια - και 2-3 κουταλιές νερό -καλό είναι να έχουμε λίγο νερό δίπλα μας γιατί η ποσότητα που θα χρειαστεί είναι σχετική κι εξαρτάται από την ποιότητα του αλευριού. Ανακατεύουμε στην αρχή τα υλικά με πιρούνι και μετά αρχίζουμε και ζυμώνουμε με τα δάχτυλα μέχρι να αποκτήσουμε μια ομοιογενή ζύμη. Την αφήνουμε να ξεκουραστεί μέχρι να ετοιμάσουμε τη γέμιση.
Βάζουμε τον παπαρουνόσπορο να μουλιάσει σε ζεστό νερό για 15 λεπτά .Πλένουμε και καθαρίζουμε τα αχλάδια και τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια. Σε ένα τηγάνι τοποθετούμε το φρούτο, τη ζάχαρη, τις σταφίδες, τον παπαρουνόσπορο- αφού τον έχουμε στραγγίξει- και το βούτυρο. Σωτάρουμε μέχρι να μαλακώσει το φρούτο και να σωθούν τα υγρά του. Αφήνουμε τη γέμιση να κρυώσει.
Πιάνουμε τη ζύμη και με τη βοήθεια του πλάστη την ανοίγουμε σε ένα μεγάλο ορθογώνιο (ή οβάλ ή ....κάτι σαν τα ρολόγια του Dali!!! ) φύλλο. Απλώνουμε τη γέμιση πάνω σε αυτό αφήνοντας ένα περιθώριο 2 εκ περίπου στα άκρα. Προσεκτικά τυλίγουμε το στρούντελ για να φτιάξουμε ένα ρολό. Το μεταφέρουμε σε ρηχό ταψί πάνω στο οποίο έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί ψησίματος. Περνάμε την επιφάνεια με λίγο βούτυρο και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 35-40 λεπτά. Το αφήνουμε να κρυώσει λίγο και το σερβίρουμε πασπαλίζοντας το με ζάχαρη άχνη.

Τα αχλάδια είναι το αγαπημένο φρούτο σε γλυκά τούτου του τρικυμισμένου blog-μαζί με εσπεριδοειδή μην ξεχνιόμαστε!
Εδώ
εδώ
κι εδώ θα βρείτε συνταγές με αχλάδι και σύντομα ακολουθούν κι άλλες.

Ήσυχες μέρες του Αυγούστου

Διανύουμε τις δύο πιο ήσυχες εβδομάδες του χρόνου. Ήσυχες βέβαια για όσους πεισματικά μένουμε στο κλεινόν άστυ μέσα Αυγούστου. Είναι η απόλυτη εμπειρία να βλέπεις την πόλη και τη γειτονιά σου ερημωμένες. Ερημωμένες και...ήσυχες (δεν χορταίνω να το λέω!!)! Τι ευδαιμονία! Τα πεζοδρόμια είναι επιτέλους  άδεια από αυτοκίνητα, δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα από τα μπαλκόνια -άντε καμιά τηλεόραση να παίζει χαμηλόφωνα-, για ώρες ολόκληρες δεν περνά τροχοφόρο από το δρόμο... Οι λίγοι εναπομείναντες απολαμβάνουμε αυτό που μας λείπει 50 εβδομάδες το χρόνο. Ηρεμία, ησυχία, άνεση, χαλαροί ρυθμοί. Οι θάλασσες μια ανάσα μακριά χωρίς το γνωστό μποτιλιάρισμα στην παραλιακή προς το Σούνιο. Όμως οι χαλαροί ρυθμοί δεν περιορίζονται στους δρόμους. Το ίδιο χαλαρά είναι τα πράγματα σε καταστήματα, εστιατόρια,......δημόσιες υπηρεσίες! Ω ναι, τώρα είναι η καλύτερη εποχή να τρέξει κανείς σε τράπεζες, εφορίες και λοιπές μπελαλίδικες υπηρεσίες!
Η πόλη άδειασε λοιπόν αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι της λείπουν τα χρώματα και τα αρώματα. Φτιάξαμε μια καταπληκτική tatin της οποίας το άρωμα έδωσαν τα φιστίκια αιγίνης και το υπέροχο χρώμα της οι βανίλιες!

Τάρτα tatin με βανίλιες και φιστίκι αιγίνης.

Υλικά

50 γρ φιστίκι αιγίνης αλεσμένο
150 γρ αλεύρι
ξύσμα ενός λεμονιού
120 γρ βούτυρο
3-4 βανίλιες (το φρούτο να είναι ώριμο αλλά σκληρό)
100 γρ ζάχαρη

Θα χρειαστείτε τηγάνι διαμέτρου 22 εκ που μπαίνει και στο φούρνο*

Ετοιμάζουμε τη ζύμη. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το φιστίκι και το ξύσμα με το αλεύρι. Προσθέτουμε 80 γρ βούτυρο κομμένο σε κομματάκια και πολύ κρύο συν 50 ml κρύο νερό. Δουλεύουμε το μείγμα με τα δάχτυλα πολύ γρήγορα μέχρι να λιώσει το βούτυρο. Ζυμώνουμε λίγο ακόμα μέχρι η ζύμη μας να γίνει ομοιογενής, τη διπλώνουμε σε πλαστική μεμβράνη και την βάζουμε στο ψυγείο για  μία ώρα τουλάχιστον.
Πλένουμε τις βανίλιες και τις κόβουμε σε φετούλες -όχι πολύ λεπτές αλλά ούτε και πολύ χοντρές!
Βάζουμε στο τηγάνι το υπόλοιπο βούτυρο και τη ζάχαρη και ζεσταίνουμε το μείγμα σε μέτρια φωτιά. Μόλις σκουρύνει σβήνουμε το μάτι και αρχίζουμε να τοποθετούμε από πάνω και με όμορφο τρόπο τις βανίλιες. Αφήνουμε για λίγα λεπτά πάνω στο σβησμένο μάτι και μετά αφαιρούμε από το μάτι και το αφήνουμε για λίγο να κρυώσει.
Ανάβουμε τον φούρνο να προθερμανθεί στους 200 βαθμούς. Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την ανοίγουμε με τη βοήθεια του πλάστη σε στρογγυλό φύλλο πάχους μισού εκατοστού και διαμέτρου όσο το τηγάνι. Το τοποθετούμε προσεκτικά πάνω στα φρούτα, πιέζουμε στις άκρες κυρίως αλλά και από πάνω. Το βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί για 40 λεπτά περίπου.
 Αφού ψηθεί και το βγάλουμε από το φούρνο, θα το αφήσουμε να κρυώσει πριν το γυρίσουμε με τα φρούτα προς τα πάνω - εδώ σας εύχομαι ολόψυχα να είστε πιο επιδέξιοι από την...αδέξια υποφαινόμενη!!
Τα φρούτα με τη ζάχαρη θα έχουν δημιουργήσει ένα υπέροχο σιρόπι που θα έχει τυλίξει τη ζύμη. Η παρουσία αυτού του σιροπιού το κάνει ιδανικό επιδόρπιο γλυκό συνοδευόμενο από ...τι άλλο παρά λίγο παγωτό φιστίκι! Τελειότης! Όσον αφορά το παγωτό φιστίκι το καλύτερο το έχω φάει - φευ!-στην Ιταλία. Το πιο κοντινό σε γεύση με το ιταλικό που έχω δοκιμάσει στην ημεδαπή είναι εκείνο του Κωνσταντινίδη!

* Το συγκεκριμένο είδος τηγανιού πέρα από τις tatin , χρησιμοποιείται και για τις κλασικές frittata , ό,τι καλύτερο και πιο λαχταριστό σε ομελέτα -ομελέτα φούρνου συγκεκριμένα!

Sweet & sour

''Life is just a bowl of cherries''......Χμμμμ, έτσι λες εσύ αγαπητή μου Doris -πολύ ωραίο το τραγούδι παρεμπιπτόντως. Όμως ξέρεις, στη δική μου χώρα, εκείνη της φαιδράς πορτοκαλέας, λέμε κάτι άλλο:  ''Όπου ακούς για πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι''.

Που λες Doris μου, σε λίγες μέρες, εδώ στη μικρή τσαντισμένη και τραμπούκα χώρα μου -να μας συγχωράς, τα νεύρα μας είναι κάπως τσιτωμένα τον τελευταίο καιρό- θα γίνουν εκλογές. Εκεί να δούμε τι κεράσια και γενικώς τι φρούτα θα μας προκύψουν. Ελπίζω αυτή τη φορά να είναι πιο ...ώριμα- γιατί τα προηγούμενα μας προέκυψαν ξινά και δεν τρώγονταν με τίποτα! Έχουμε λίγες μέρες ακόμα οπότε ας γλυκάνουμε κάπως τα πράγματα. Εσύ συνέχισε να τραγουδάς κι εγώ θα ψήσω ένα ....

Cherry clafoutis

Υλικά

300 γρ κεράσια από τα οποία θα έχουμε αφαιρέσει το κουκούτσι
60 γρ αλεύρι
3 αυγά
50 γρ ζάχαρη + 1 κουτάλι ζάχαρη
300 ml γάλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού baking powder
1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
λίγο βούτυρο - 1 κουτάλι ίσα να βουτυρώσουμε το ταψί μας.
ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160 βαθμούς. Σε ένα μίξερ χτυπάμε μαζί τα εξής υλικά: Αλεύρι, baking powder, γάλα, αυγά, ζάχαρη (τα 50 γρ ) και το εκχύλισμα βανίλιας, μέχρι να πάρουμε έναν ομοιογενή χυλό. Τον αφήνουμε να ηρεμήσει για μισή ώρα περίπου.
Πλένουμε και βγάζουμε τα κουκούτσια από τα κεράσια. Τα απλώνουμε στο βουτυρωμένο ταψί μας (διαμέτρου 22 εκ περίπου), τα ραντίζουμε με την υπόλοιπη ζάχαρη (1 κουταλιά) και τα βάζουμε στο φούρνο για 5 λεπτά.
Απλώνουμε τον χυλό πάνω από τα κεράσια μέχρι να καλυφθούν τα φρούτα και ψήνουμε για μισή ώρα μέχρι το γλυκό να αποκτήσει όμορφο, χρυσό χρώμα. Πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη και το σερβίρουμε χλιαρό. Αν και θεωρείται επιδόρπιο γλυκό είναι ιδανικό για πρωινό! Άλλωστε το clafoutis δεν είναι παρά μια χοντρή κρέπα ψημένη στο φούρνο!

Kalo kouragio

Σε λίγες μέρες θα ξεκινήσει η περίοδος των εξετάσεων κι οι μαθητές έχουν αρχίσει να αγχώνονται. Γονείς δείξτε αγάπη και υπομονή και...μην αγχωθείτε κι εσείς ή τουλάχιστον μην δείξετε στο παιδί σας ότι το στρες σας έχει χτυπήσει κόκκινο!   Για τις επικείμενες εξετάσεις εύχομαι στους μαθητές μου σε άψογα ...αγγλικά ''Kalo kouragio'' όπως μας είχε ευχηθεί κάποτε ο Όλι Ρεν. Το θυμάστε; Σαν να έχουν περάσει αιώνες από τότε κι εμείς να έχουμε κολλήσει στη ζώνη του λυκόφωτος....δεν λέει να ξημερώσει....μια άσπρη μέρα....
 Τελοσπάντων όταν τους δίνω την ευχή μου, άλλοι με κοιτούν με απελπισία, άλλοι με κοιτούν κι αγχώνονται ακόμα περισσότερο κι αρχίζουν να τρώνε τα νύχια τους κι άλλοι με ρωτούν αν μιλώ.... greeklish!!!
Έφτιαξα για τους επιμελείς -!!!- μου μαθητές ένα πολύ ωραίο και θρεπτικό banana cake. Οι μικροί το λάτρεψαν και μου ζήτησαν κι άλλο! Μόνο που το ζήτησαν σε μορφή cupcake! ''Cupcake;;;'' ούρλιαξα κι εκείνοι με κοίταξαν έντρομοι . ''Έχω πάψει πια να φτιάχνω cupcake'' τους ανακοίνωσα....κι εκείνοι έσκυψαν το κεφάλι περίλυποι -υποθέτω για να μην βλέπω τα μπινελίκια που μου έριχναν!!! (Τι ευγενικά παιδιά.....). Για να είμαι ειλικρινής , τα λυπήθηκα. Έχουν το άγχος με τις εξετάσεις, έχουν τις εκλογές κάθε τόσο να τους χαλούν τη σειρά και την ησυχία- ιθύνοντες αυτής της χώρας γιατί δεν περιμένατε να τελειώσουν οι Πανελλήνιες;; Α ναι, το ξέχασα. Τα δικά σας παιδιά δεν δίνουν Πανελλήνιες,  δεν φοιτούν στα ταπεινά ελληνικά Πανεπιστήμια.........
Κι έτσι είπα να μην τους χαλάσω το χατίρι ...

Cupcake μπανάνας αρωματισμένα με κανέλα

Υλικά για περίπου 12 cupcake

125 γρ βούτυρο το οποίο θα έχουμε λιώσει κι αφήσει να κρυώσει
2 φλιτζάνια  αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι γλυκού baking powder
1/4 γλυκού μαγειρική σόδα
1 πρέζα αλάτι
1 κοφτό κουταλάκι γλυκού κανέλα
2 μεγάλα αυγά
2/3 φλιτζάνι ζάχαρη καστανή
1/4 φλιτζάνι ξινόγαλο
200 γρ πολύ ώριμες μπανάνες τις οποίες θα έχετε λιώσει (πάνω κάτω το συγκεκριμένο βάρος αντιστοιχεί σε 2 μεγάλες μπανάνες)
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας



Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 160 βαθμούς.

Παίρνετε ένα ταψί για cup cake (12 θέσεων) και τοποθετείτε τα γνωστά χάρτινα φορμάκια.

Σε ένα μπολ αναμιγνύετε το αλεύρι με το baking powder, την σόδα, το αλάτι και την κανέλα. Χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη. Προσθέτετε τα αυγά ένα ένα χτυπώντας με το μίξερ καλά και συνέχεια. Προσθέτετε το εκχύλισμα βανίλιας και το ξινόγαλο. Συνεχίζετε το χτύπημα με μια ξύλινη κουτάλα προσθέτοντας λίγο λίγο το αλεύρι. Τελειώνετε ενσωματώνοντας στη ζύμη την λιωμένη μπανάνα. Μοιράζετε το μίγμα στα φορμάκια  και ψήνετε για  12-15 λεπτά περίπου.

Ο 5ος πρωταγωνιστής

Ο Roman Polanski είναι ένας πολύπλευρος σκηνοθέτης. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες πραγματικά αξέχαστες και μοναδικές, από το ''Μωρό της Ρόζμαρι'' ως το ''Chinatown'', κι από την ''Αποστροφή'' ως και τον συγκινητικό ''Πιανίστα''. Κάτι άλλο που τον χαρακτηρίζει είναι η διαφορετική θεματική των ταινιών του. Κομεντί, θρίλερ- αστυνομικά και ψυχολογικά-, ταινίες τρόμου, κωμωδίες αλλά και δράματα. Απ'όλα έχει ο μπαξές του Πολωνού σκηνοθέτη του οποίου η ζωή έχει υπάρξει -μέσω σκανδάλων και τραγικών στιγμών- εξίσου κινηματογραφική και θυελλώδης.
Στην τελευταία του ταινία , Carnage, ανέλαβε να κινηματογραφήσει το επιτυχημένο θεατρικό έργο ''Ο θεός της σφαγής'', της Γαλλίδας Γιαζμίνα Ρεζά . Αυτό που συμβαίνει στην ταινία είναι το εξής: Δύο ζευγάρια συναντιούνται στο σπίτι τους ενός για να διευθετήσουν ένα ζήτημα που προέκυψε όταν ο γιος των μεν χτύπησε τον γιο των δε.  Κι αυτό που μοιάζει με πολιτισμένη συζήτηση τεσσάρων σοβαρών ανθρώπων θα εξελιχθεί .....σε έναν εκτροχιασμό συμπεριφορών. Ο σκηνοθέτης τους κινηματογραφεί με κέφι , γελοιοποιώντας τους και συγχρόνως απογυμνώνοντας τους από τον επιφανειακό καθωσπρεπισμό  τους.

Είμαστε όλοι τόσο πολιτισμένοι.....προς το παρόν!

Ουσιαστικά εκτός από τους τέσσερις πρωταγωνιστές (στην ταινία κι οι 4: Jodie Foster, Kate Winslet, Christoph Waltz, John C. Reilly είναι εκπληκτικοί!) δεν εμφανίζεται σχεδόν κανείς άλλος. Αλλά υπάρχει ένας πέμπτος πρωταγωνιστής , ο οποίος παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ταινία και δίνει το έναυσμα για μια από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές της! Αυτό δεν είναι άλλο από το apple-pear crumble , το οποίο με πολύ καμάρι σερβίρει η Jodie Foster στους υπόλοιπους!

Apple-pear crumble

(Από την ταινία ''Carnage'')

2012: Gourmet cinema

Φεβρουάριος

Υλικά για 4 άτομα

1 μήλο και 2 αχλάδια μέτρια προς μεγάλα (ή αντίστροφα 2 μήλα : 1 αχλάδι)
1/2 κουταλάκι του γλυκού σκόνη τζίντζερ
2 κουταλιές  + 100 γρ καστανή ζάχαρη
100 γρ βούτυρο
150 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
40 γρ μπισκότα digestive τριμμένα

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 150 βαθμούς. Κόβετε τα φρούτα σε μικρά όμοια κομμάτια και τα απλώνετε σε ένα πυρέξ. Ρίχνετε από πάνω από τα φρούτα το τζίντζερ και τις 2 κουταλιές ζάχαρη.

Η ζύμη είναι ό,τι πιο απλό μπορεί να φανταστεί κανείς. Ανακατεύετε το αλεύρι με τα μπισκότα και τη ζάχαρη και τρίβετε το μείγμα με το βούτυρο μέχρι να δημιουργήσετε ...τρίμματα! Τα απλώνετε πάνω στα φρούτα και ψήνετε για 30 -35 λεπτά περίπου μέχρι να αποκτήσει όμορφο χρυσαφί χρώμα.
Το γλυκό σερβίρεται ελαφρώς χλιαρό αλλά και κρύο και με τη συνοδεία παγωτού- προαιρετικά!
Είναι ένα γλυκό-επιδόρπιο που γίνεται γρήγορα κι εύκολα, είναι πεντανόστιμο και λαχταριστό, καθόλου απαιτητικό ούτε ιδιότροπο όπως οι πρωταγωνιστές της ταινίας κι είναι ιδανική λύση για να σερβιριστεί σε επισκέπτες της τελευταίας στιγμής!

Η ανάρτηση είναι η 2η στα πλαίσια του φετινού αφιερώματος στο gourmet cinema (συνταγές από τον κινηματογράφο) Εδώ η 1η του Ιανουαρίου.

Ελληνικών εσπεριδοειδών εγκώμιον!

Είμαστε μια χώρα ...ξινών! Εννοώ τα εσπεριδοειδή! Μια χώρα γεμάτη περιβόλια με πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές ...και στις πόλεις νεραντζιές! Πρέπει να το έχω αναφέρει αρκετές φορές ότι είμαι λάτρης των εσπεριδοειδών και με ξετρελαίνει η παρουσία τους τόσο στα γλυκά , όσο και στα φαγητά. Από μικρή έπινα άπειρες ποσότητες φρεσκοστυμμένου χυμού πορτοκαλιού αναμεμιγμένο με μανταρίνι και γκρέιπφρουτ, έτρωγα άπειρες ποσότητες μανταρινιών - μια από τις αγαπημένες μου στιγμές είναι όταν καθαρίζω ένα μανταρίνι και μοσχοβολά όλος ο τόπος με το υπέροχο άρωμα του!  Όσοι έχετε παιδιά στην εφηβεία δίνετε τους να πίνουν φρέσκους χυμούς εσπεριδοειδών! Δίνετε τους να τρώνε εσπεριδοειδή! Σας στο λέει κάποια που ήταν η μόνη στην τάξη της εκείνα τα έρμα εφηβικά χρόνια που δεν είχε πρόβλημα ακμής!
Αγοράζετε ελληνικά εσπεριδοειδή! Γιατί όχι μόνο ενισχύετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα, όχι μόνο....ενισχύετε το κάλλος σας (!) αλλά ενισχύετε και την οικονομία της χρεοκοπημένης χώρας μας! Είναι φρούτα δροσερά, χρησιμοποιούνται σε φαγητά και γλυκά κι είναι και φθηνά! Είναι απλά υπέροχα, δεν υπάρχει ωραιότερο δώρο της φύσης από τα εσπεριδοειδή! Κι αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, περιμένετε να ακούσετε τον κύριο που θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί. Που λέτε, η περίφημη Lamborghini αποφάσισε να λανσάρει ένα αυτοκίνητο της στο χρώμα του πορτοκαλιού του Άργους! Arancio Argos το ονόμασε! Όλοι ενθουσιαστήκαμε με την είδηση, πόσο μάλλον οι Αργείτες αλλά ο Δήμαρχος Άργους έδειξε έναν...άνευ προηγουμένου άκρατο κι ασυγκράτητο ενθουσιασμό!

Μετά από αυτό δεν έχω λόγια! Όχι τόσο με το παραλήρημα του κου. Δημάρχου αλλά με το υπέροχο γλυκό πορτοκαλιού που ακολουθεί. Στο οποίο συμπτωματικά χρησιμοποίησα πορτοκάλια του Άργους- δηλαδή περίπου, Τροιζηνία για να είμαι ειλικρινής. Τι το κάνει υπέροχο; Ότι χρησιμοποιούμε ολόκληρα πορτοκάλια! 

Κέικ πορτοκαλιού (με ολόκληρα πορτοκάλια)

Από το site του περιοδικού Saveur*

Υλικά

2 πορτοκάλια. Επειδή θα τα χρησιμοποιήσουμε ολόκληρα, είναι προτιμότερο να είναι βιολογικής καλλιέργειας και φυσικά ακέρωτα.

2 φλιτζάνια ζάχαρη

2,5 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι baking powder

1 κουταλάκι μαγειρική σόδα

1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας

6 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ελληνικό και παρθένο!)

4 αυγά

λίγη ζάχαρη άχνη

Πλένετε πολύ καλά τα πορτοκάλια. Κόβετε το πάνω και το κάτω μέρος των πορτοκαλιών κατά 1 εκ περίπου και μετά τα κόβετε στα 4. Σε μια μικρή κατσαρόλα βράζετε 5 ποτήρια νερό. Βάζετε τα πορτοκάλια στο νερό, τα αφήνετε να πάρουν μια βράση και τα στραγγίζετε. Επαναλαμβάνετε την διαδικασία άλλες δύο φορές. Επειδή θα χρειαστείτε αρκετό βραστό νερό, καλό είναι να έχετε έναν βραστήρα έτοιμο. Αφού τελειώσει αυτή η διαδικασία χαμηλώνετε τη φωτιά και βάζετε τα πορτοκάλια να σιγοβράσουν με 1 φλιτζάνι ζάχαρη και 4 φλιτζάνια νερό. Πότε πότε ανακατεύετε. Τα πορτοκάλια θα είναι έτοιμα μετά από 35-40 λεπτά όταν η φλούδα θα τρυπιέται εύκολα με ένα πιρούνι. Τα αφήνετε να κρυώσουν.

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Ετοιμάζετε ένα ταψί διαμέτρου 22 εκ περίπου. Το βουτυρώνετε και το αλευρώνετε και στρώνετε στον πάτο χαρτί ψησίματος- το κόβετε με τη βοήθεια μαχαιριού η ψαλιδιού κουζίνας σε κύκλο ίσης διαμέτρου με το ταψί. Ανακατεύετε σε ένα μπολ το αλεύρι με το baking powder και την σόδα. Στραγγίζετε από το σιρόπι (μην το πετάξετε) τα πορτοκάλια και τα λιώνετε στη μουλινέτα- όχι τελείως. Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάτε με το μίξερ τα αυγά με την υπόλοιπη ζάχαρη. Μόλις αφρατέψει το μίγμα προσθέτετε τον πολτό πορτοκαλιού και το εκχύλισμα βανίλιας. Σταματάτε το μίξερ και συνεχίζετε το ανακάτεμα με μια σπάτουλα. Ρίχνετε λίγο λίγο το αλεύρι ενσωματώνοντας το στο μίγμα. Τέλος ρίχνετε το λάδι. Ανακατεύετε με τη σπάτουλα ενσωματώνοντας το στο μίγμα. Ρίχνετε το μίγμα στο ταψί και ψήνετε για 45 λεπτά τουλάχιστον - θα κάνετε τη δοκιμή με ένα μαχαίρι ή οδοντογλυφίδα για να σιγουρευτείτε ότι έχει ψηθεί στο κέντρο. Το βγάζετε από τον φούρνο. Εν τω μεταξύ θα έχετε ανακατώσει μισό φλιτζάνι σιρόπι με λίγη ζάχαρη άχνη (2-3 κουταλιές) το οποίο θα ρίξετε στο κέικ μόλις βγει από το φούρνο. Το αφήνετε να κρυώσει πριν το βγάλετε από το ταψί.

Είναι ένα γλυκό ιδανικό για το afternoon tea. Ιδιαίτερα αν αυτό είναι earl grey από το οποίο θα ξεχειλίζουν νότες περγαμόντου! 

* Αν και κράτησα λίγο πολύ τη δόση έτσι όπως δίνεται στο Saveur , άλλαξα εντελώς τη διαδικασία γιατί δεν διαθέτω food processor. Όσοι έχετε το εν λόγω σκεύος δείτε εδώ πώς γίνεται.

Ετεροχρονισμός

Η  κάτοχος τούτου του αλλοπρόσαλλου blog έχει κάτι περίεργες διαλείψεις. Το καλοκαίρι, ας πούμε, νοσταλγεί τα μελομακάρονα και το χειμώνα θυμάται ότι -τι κρίμα!- το καλοκαίρι έπρεπε αν είχε φάει περισσότερα ροδάκινα- αχχχχ, να είχε λίγα τώρα μες το καταχείμωνο! Για να διαπιστώσει τι τρέχει με αυτούς τους...γαστρονομικούς ετεροχρονισμούς, έστειλε το ταλαιπωρημένο blog της στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή όπου εκείνος απεφάνθη ότι δεν τρέχει και τίποτα το σοβαρό. Ετεροχρονισμοί επιτρέπονται, μέχρι ενός σημείου όμως, μην ξεχνάμε ότι... ''κάθε πράγμα στον καιρό του'' αγαπητή Crispy! Τουτέστιν ξέχνα τα ροδάκινα Δεκέμβρη μήνα.
Πάμε όμως τώρα πίσω στον Σεπτέμβρη. Τότε που σε αρκετά ξένα food blog, έπαιζε πολύ ένα ...apple challah. Ψάχνοντας ανακάλυψα ότι το challah είναι ένα είδος ψωμιού-brioche που οι Εβραίοι φτιάχνουν στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές τους. Δεν ξέρω ποιες είναι αυτές, εδώ καλά καλά δεν γνωρίζω τις δικές μας, αλλά κάπου μέσα στον Σεπτέμβρη αρχίζει το νέο εβραϊκό έτος. Εξ ου και τα πολλά challah που έβλεπα. Εν τω μεταξύ όλον αυτόν τον καιρό έψαχνα να φτιάξω ένα γλυκό με μήλα που να μην είναι ούτε στρουντλ, ούτε τάρτα,ούτε tatin,ούτε  κέικ κανονικό , ούτε κέικ λαδιού ,ούτε, ούτε,ούτε,... κοιτούσα τη λίστα συνταγών του blog  και αναρωτιόμουν τι διαφορετικό να φτιάξω με μήλα. Τότε, τέλη σχεδόν Νοέμβρη, θυμήθηκα το apple challah του... Σεπτέμβρη και το έφτιαξα. Δύο φορές! Διότι την πρώτη φορά προέκυψε μια κατάσταση που θύμιζε τη σκηνή με τη ζύμη που ζωντανεύει στο Sleeper του Woody Allen! Μια ζύμη...αχαλίνωτη!! Δείτε την σκηνή και θα καταλάβετε!


 



 Τη δεύτερη φορά ήταν τέλεια! Όπως ακριβώς το ήθελα. Ένα ψωμί-brioche με όμορφα αρώματα και τη διακριτική παρουσία του μήλου. Εξαιρετικό όταν συνοδευτεί με ωραία μαρμελάδα για πρωινό. Συνδύασα δύο συνταγές: αυτή κι αυτή και το αποτέλεσμα ήταν αυτό:

Challah (εβραϊκό ψωμί τύπου brioche) με μήλα και μέλι

Υλικά

Για τη ζύμη:

550 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις

25 γρ φρέσκια μαγιά

1/3 φλιτζάνι μέλι 

1/3 φλιτζάνι ελαιόλαδο

2 μεγάλα αυγά + 1 κρόκο

2/3 φλιτζάνι χλιαρό-ζεστό νερό

1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας

ξύσμα από 1 πορτοκάλι

Για τη γέμιση:

2 μεγάλα μήλα

1/2 κουταλάκι κανέλα

Για το γλασάρισμα:

1 αυγό

Όπως γίνεται συνήθως όταν έχουμε ζύμες με μαγιά, θα χρειαστεί το χρόνο της. Θα υπολογίσετε 1+ 1/2 +1 ώρες + 40 περίπου λεπτά για το ψήσιμο.

Ζεσταίνετε όσο πρέπει το νερό (η μαγιά δεν θέλει ούτε κρύο ούτε πολύ ζεστό νερό) και λιώνετε σε αυτό τη μαγιά προσθέτοντας ένα κουτάλι από το μέλι. Αφήνετε το μείγμα να ηρεμήσει για λίγα λεπτά. Σε ένα μπολ χτυπάτε όλα τα υλικά για τη ζύμη πλην το αλεύρι: αυγά, λάδι, μέλι, βανίλια και ξύσμα με το μείγμα της μαγιάς. Σε ένα μεγάλο μπολ βάζετε το αλεύρι δημιουργώντας ένα κενό στη μέση. Ρίχνετε το υγρό μείγμα κι αρχίζετε να ζυμώνετε ζωηρά για 7-8 λεπτά περίπου. Η ζύμη  θα είναι έτοιμη όταν θα ξεκολλά από τα τοιχώματα του μπολ ενώ συγχρόνως θα παραμένει μαλακή. Την αφήνετε να ξεκουραστεί για 1 ώρα σε ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί ο όγκος της. Εν τω μεταξύ καθαρίζετε και κόβετε τα μήλα σε μικρά κομμάτια. Τα πασπαλίζετε με κανέλα. Πιάνετε τη ζύμη, τη βάζετε πάνω  στον πάγκο εργασίας τον οποίο έχετε πασπαλίσει με αλεύρι. Ανοίγετε τη ζύμη (δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σχολαστικότητα στο τι σχήμα θα δώσετε), απλώνετε τα μισά μήλα. Διπλώνετε τη ζύμη (σαν να ήταν ένα φύλλο χαρτί) και την ανοίγετε πάλι. Προσθέτετε τα υπόλοιπα μήλα και διπλώνετε πάλι με τον ίδιο τρόπο. Την βάζετε πάλι στο μπολ και την αφήνετε για άλλη μισή ώρα να φουσκώσει. Αφού περάσει η μισή ώρα, τοποθετείτε τη ζύμη σε ένα καλά λαδωμένο ταψί και το αφήνετε πάλι να φουσκώσει για άλλη μία ώρα. Στα 45 λεπτά περίπου ξεκινάτε την προθέρμανση του φούρνου στους 180 βαθμούς. Πριν το τοποθετήσετε στο φούρνο περνάτε την επιφάνεια του με ένα χτυπημένο αυγό. Αν θέλετε ραντίζετε με χοντρούς κρυστάλλους ζάχαρης. Ψήνετε για 40 λεπτά περίπου. Αν δείτε ότι παίρνει γρήγορα χρώμα η επιφάνεια, σκεπάστε το. 

Crispy's confession: Τρώγεται το ίδιο φρέσκο κι αρκετές μέρες μετά!

Παρεμπιπτόντως:

Happy Birthday!

Ξεφυλλίζοντας και....σιγοπίνοντας!

Τώρα είναι η εποχή που τα περισσότερα περιοδικά μας υπόσχονται πώς θα αδυνατίσουμε εγκαίρως έτσι ώστε όταν βγούμε - άψογες πια- στην παραλία, να μην κινδυνεύσουμε  να προκαλέσουμε ομαδική φυγή των θαλάσσιων ειδών του Αιγαίου και τότε ουαί κι αλίμονο πού θα βρούμε αστακό να φάμε την εθνική μας μακαρονάδα!
Ο τρόπος με τον οποίο θα αδυνατίσουμε είναι γνωστός. Πολλή, εξαντλητική γυμναστική σε συνδυασμό με ελάχιστο ως καθόλου φαγητό. Κι αν περιέχει η δίαιτα φαγητό συνήθως αυτό - το πενιχρό φαγητό- εξαντλείται σε μερικά φύλλα μαρουλιού και 2-3 φρούτα.  Σύμφωνα με τους συντάκτες, οι δίαιτες αυτές είναι συγκλονιστικά αποτελεσματικές κι αν ακολουθήσουμε με θρησκευτική προσήλωση τις αυστηρές συμβουλές τους, όλα τα μάτια θα είναι στραμμένα πάνω μας με τέτοια κορμάρα που θα έχουμε φτιάξει, τύφλα να'χει η Ζιζέλ κι η Ναόμι.
Μάλιστα...Όλα αυτά τα διαβάζω με περισσή σπουδή και μασουλώντας ευλαβικά κάτι καινούργια σνακ που βρήκα στο bio της γειτονιάς. Ματαιότης  ματαιοτήτων ; Λες; Ποιος ξέρει; Ποιος ενδιαφέρεται; Χμμμ, δεν είναι κι άσχημα αυτά τα σνακ έχουν κι ωραία ψιλοκαυτερή πάπρικα. Ας βάλουμε ένα  ποτήρι κρασί για να σκεφτούμε το ζήτημα καλύτερα. Ανοίγω ένα μπουκάλι κρασί , σερβίρομαι. Ανοίγω ξανά το περιοδικό. Αααα, κοίτα Crispy, σου υπόσχεται καλοκαίρι χωρίς κυτταρίτιδα....Μμμμ, ωραίο αυτό το ελληνικό το chardonnay, δεν ''κάνω τούμπες'' για την συγκεκριμένη ποικιλία αλλά τούτο είναι  γλυκόπιοτο το άτιμο...Τι λέγαμε; Α, ναι για την κυτταρίτιδα. Για να δω...Πω πω, τα αίτια μπορεί να είναι και ψυχολογικά! Τώρα σωθήκαμε! Παίρνω χρυσό βραβείο ''του πιο αγχώδους ανθρώπου επί της γης'' οπότε είμαι χαμένη από χέρι. Να τα τζελ, οι κρέμες, οι ειδικές βούρτσες, άντε πάλι οι δίαιτες, οι εναλλακτικές θεραπείες, λάσπη από τη Νεκρά Θάλασσα -ε, μια και μένω ακριβώς δίπλα ας πεταχτώ να πάρω λίγη!- και η πανταχού παρούσα πανάκεια των ημερών....το πράσινο τσάι!
Τα σνακ -φευ!- τελείωσαν αλλά λέω να βάλω ένα ποτήρι κρασί ακόμη. Λέω επίσης να σας χαρίσω όλα τα θαύματα του κόσμου που μπορούν να μας μετατρέψουν σε θεές εν ριπή οφθαλμού. Λέω να μην γίνω θεά φέτος...να παραμείνω ημίθεη και να σας κεράσω ένα ωραίο, δροσερό γλυκό γεμάτα με χρώματα κι αρώματα της εποχής!

Ανοιξιάτικο γλυκό με φράουλα και πορτοκάλι

Υλικά
500 γρ μασκαρπόνε (2 κουτιά)
4 κρόκοι αυγών
2 ασπράδια τα οποία θα έχετε χτυπήσει σε πολύ σφιχτή μαρέγκα
100 γρ ζάχαρη
1/2 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
500 γρ μπισκότα σαβουαγιάρ

Για τις φράουλες:
300 γρ φράουλες
80 γρ ζάχαρη
χυμό ενός λεμονιού

Για τα πορτοκάλια:
2 πορτοκάλια βαλέντσια που είναι και της εποχής
το χυμό ενός πορτοκαλιού
180 γρ ζάχαρη

Κρέμα:
Ετοιμάζουμε την κρέμα: χτυπάμε πολύ καλά τους κρόκους με την ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει το μίγμα. Προσθέτουμε το μασκαρπόνε και την μαρέγκα και την βανίλια και ανακατώνουμε μέχρι να ενσωματωθούν στο μίγμα. Βάζουμε την κρέμα στο ψυγείο.
Φράουλες:
Καθαρίζουμε τις φράουλες, τις κόβουμε στα 4 και τις βάζουμε σ'ένα μπολ με την ζάχαρη και το χυμό του λεμονιού. Ανακατεύουμε ελαφρά και βάζουμε το μπολ στο ψυγείο.
Πορτοκάλια:
Καθαρίζουμε τα πορτοκάλια και τα χωρίζουμε σε φέτες. Εν τω μεταξύ φτιάχνουμε το σιρόπι. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε σε ένα ποτήρι νερό με τη ζάχαρη. Μόλις βράσει, το αφήνουμε για άλλα 4-5 λεπτά, χαμηλώνουμε τη φωτιά και τοποθετούμε στην κατσαρόλα τις φέτες πορτοκαλιού τις οποίες θα αφήσουμε να σιγοβράσουν στο σιρόπι για 20 λεπτά. Τις βγάζουμε, τις αφήνουμε να κρυώσουν και τις κόβουμε σε μικρά κομμάτια -κάθε φέτα στα 3.
Σε ένα κεραμικό ταψί περίπου 22 x 30 εκ απλώνουμε μια στρώση σαβουαγιάρ. Ανακατεύουμε το σιρόπι με το χυμό πορτοκαλιού και ραντίζουμε τα μπισκότα. Γνώμη μου είναι να είμαστε φειδωλοί με το ράντισμα. Τα συγκεκριμένα μπισκότα απορροφούν σαν σφουγγάρι ό,τι υγρό τους ρίξουμε και στο τέλος μπορεί να γίνουν εντελώς μαλακά , κάτι που δεν είναι ωραίο, καλό είναι να ''κρατάνε'' λίγο. Στρώνουμε από πάνω τη μισή κρέμα και πάνω από αυτήν τα πορτοκάλια. Πάνω από τα πορτοκάλια στρώνουμε άλλη μια στρώση σαβουαγιάρ. Αυτά τα ραντίζουμε με το χυμό που θα έχουν βγάλει οι φράουλες. Από πάνω στρώνουμε την υπόλοιπη κρέμα και τέλος -on the top- στρώνουμε τις πανέμορφες φράουλες. Βάζουμε στο ψυγείο για 2 ώρες τουλάχιστον. Η αλήθεια είναι ότι όσο περισσότερο μείνει, τόσο πιο ωραίο και σφιχτοδεμένο θα γίνει.

Το έφτιαξα το Σάββατο για μια Ελένη που γιόρταζε κι οι εντυπώσεις ήταν ενθουσιώδεις. Οι συνδαιτυμόνες εκείνης της βραδιάς το βρήκαν δροσερό κι ελαφρύ. Για το δροσερό μπορώ να εγγυηθώ. Για το ελαφρύ ....ναι........χμμμ.....για να είμαι ειλικρινής.... μάλλον αντενδείκνυται για υποψήφιες θεές!!!!
Καλά μπάνια!!!!

Remains of a rainy weekend.

Καμιά φορά αναρωτιέμαι ποιος είναι ο αγαπημένος μου καιρός. Είναι εκείνες οι ηλιόλουστες μέρες στις αρχές του καλοκαιριού όταν ακόμη  δεν έχουν σφίξει για τα καλά οι ζέστες και φυσά ένα δροσερό βοριαδάκι;  Ή οι γκρίζες, βροχερές μέρες , με το βαρύ ουρανό και τον επίμονο νοτιά;  Χμ , δεν μπορώ να αποφασίσω. Σίγουρα όμως ο βροχερός , μουντός καιρός με στρέφει προς τα έσω. Προτιμώ τη θαλπωρή του σπιτιού συνοδεύοντας την με την ανάγνωση ενός καλού βιβλίου ή  μια καλή ταινία στο dvd player, αλλά και καλή τζαζ μουσική να συνοδεύει ..ένα καλό κόκκινο κρασί! Κάπως έτσι χαλαρά και καλά περνά τούτο το βροχερό, μουντό Σαββατοκύριακο. Ξεφυλλίζοντας περιοδικά, διαβάζοντας,   βλέποντας ταινίες,  κι ακούγοντας το καταπληκτικό cd του τεύχους Φεβρουαρίου του περιοδικού ''Jazz & Τζαζ'' (σας έχω πει ότι έχω αδυναμία στον Charlie Parker;).
Όμως τούτο το μουντό Σαββατοκύριακο έχει και γαστρονομικό ενδιαφέρον.
Το Σάββατο το μεσημέρι μια γρήγορη βόλτα στο κέντρο επέβαλε έναν καφέ στο Taf . Σας έχω ξαναμιλήσει γι'αυτό το συμπαθέστατο μικρό καφέ στην Εμ. Μπενάκη. Δεν ξέρω αν σερβίρει τον καλύτερο καπουτσίνο στην πόλη - είναι εξαιρετικός αλλά από την άλλη δεν έχω δοκιμάσει όλους τους καφέδες της πόλης μας!!- αλλά σίγουρα είναι ο πιο όμορφος!

Κάτι σαν...εφήμερη τέχνη!

Και σε εξαιρετική τιμή: 2 ευρώ! Και τα παιδιά είναι φιλικά , κι είστε κοντά στα βιβλιοπωλεία , απέναντι από το Metropolis ...τι άλλο θέλετε!
Χθες το απόγευμα ξεκοκάλισα το τεύχος Μαρτίου του αγγλικού Olive. Το αγαπώ πολύ , τούτο το γαστρονομικό περιοδικό και παρά την απαγορευτική τιμή του (από 3,5 λίρες που στοιχίζει το αγοράζω εδώ 9,60 ευρώ!) πότε πότε μπαίνω στον κόπο να το αγοράσω. Αφουγκράζεται τα γαστρονομικά trends, αλλά κυρίως αφουγκράζεται τους αναγνώστες του -πράγμα που , λυπάμαι που το λέω, δεν το κάνουν τα ελληνικά γαστρονομικά περιοδικά. Δεν θα μακρηγορήσω -θα μιλήσω άλλη φορά κι εκτενέστερα για το Olive- κι έτσι θα σταθώ σ'ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα που είχε σε λάτρεις του φαγητού που κατάφεραν και ξεκίνησαν νέα  επιχείρηση που αφορά το φαγητό μέσα στη θύελλα της οικονομικής ύφεσης- η ύφεση στην Μ.Βρετανία ενέσκηψε το 2008. Ανάμεσα σ' αυτούς που ποντάρισαν  στην αγάπη τους για το φαγητό ...κι ίσως στην τύχη , είναι κι ένας Έλληνας , ονόματι Yiannis Papoutsis , ο οποίος κάνει θραύση στο Λονδίνο με την κινητή καντίνα- χαμπουργκεράδικο του την οποία ονομάζει the meat wagon!! Έχει ήδη βραβευτεί  με το The British street food award 2010 για το καλύτερο φαγητό δρόμου! Παρότι η καντίνα του εκλάπη πριν λίγο καιρό , συνεχίζει να προσφέρει the most delicious street food σε διάφορα μέρη που τον φιλοξενούν! Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε εδώ !
Και για το τέλος, το Σαββατοκύριακο είχε και μια εξαιρετική μαρμελάδα μήλου. Apple butter ονομάζεται και μας έρχεται από τις Η.Π.Α. , την οποία πέρασαν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού οι ανατολικοευρωπαίοι εμιγκρέδες του προηγούμενου αιώνα! Κάτι που με γοητεύει ιδιαίτερα είναι τα γεωγραφικά κι ιστορικά ταξίδια των συνταγών , τα ταξίδια τους στο χώρο και το χρόνο....Τι ιστορίες έχουν να πουν...

Apple Butter 

(Αμερικάνικη αρωματική μαρμελάδα μήλου)

Υλικά

1/2 κιλό μήλα (πάνω κάτω 4 μήλα ) της αρεσκείας σας. Εγώ χρησιμοποίησα 3 διαφορετικές ποικιλίες.
1/2 ποτήρι νερό
1/2 - 1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 πρέζα κανέλα τριμμένη
1 πρέζα τζίντζερ τριμμένο
1 πρέζα γαρύφαλλο τριμμένο
1 πρέζα μοσχοκάρυδο τριμμένο

Καθαρίζετε και κόβετε τα μήλα σε κυβάκια. Σε μέτρια προς δυνατή φωτιά τα βράζετε με το νερό , μέχρι να μαλακώσει το φρούτο. Πότε πότε ανακατώνετε με ξύλινη κουτάλα. Αφού μαλακώσει το μήλο και πιεί το νερό το, αφαιρείτε την κατσαρόλα από το μάτι.

Περνάτε από το μπλέντερ τα βρασμένα μήλα, τα τοποθετείτε ξανά στην κατσαρόλα με τα μπαχαρικά και τη ζάχαρη και αφήνετε τη μαρμελάδα να σιγοβράσει στην πιο χαμηλή φωτιά για 2 ώρες σχεδόν. Πρέπει να γίνει πολύ πηχτή - άλλωστε γι'αυτό την ονομάζουμε butter κι όχι jam! Μόλις είναι έτοιμη , την αφήνουμε να κρυώσει και την τοποθετούμε σε αποστειρωμένο βαζάκι.

Crispy's conclusion : Τα υλικά αυτά βγάζουν ένα βάζο. Το πόση ζάχαρη θα βάλετε είναι δική σας επιλογή. Εγώ έβαλα μισό φλιτζάνι. Ένας λόγος που μου αρέσει να φτιάχνω δικές μου μαρμελάδες είναι ότι βάζω λιγότερη ζάχαρη , κι οι μαρμελάδες γίνονται όσο γλυκές θέλω. Παρεμπιπτόντως έχω προσέξει ότι σε σχέση με τις μαρμελάδες του εμπορίου οι λιγότερο γλυκές είναι οι γαλλικές κι οι αυστριακές!

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Ελαιόλαδον....το γλυκόν!

Έλαβα προχθές ένα mail από το greek food blogs όπου μας καλεί σε μια γευσιγνωσία λαδιού! Ενθουσιάστηκα με την είδηση, τέτοιες εκδηλώσεις μου κεντρίζουν σίγουρα το ενδιαφέρον! Ο ενθουσιασμός μου δυστυχώς κράτησε πολύ λίγο διότι η εκδήλωση γίνεται το Σάββατο 26 το μήνα και -φευ!- εκείνη την ημέρα θα δουλεύω μέχρι αργά το μεσημέρι. Ελπίζω πάντως η εκδήλωση να έχει ανταπόκριση κι επιτυχία έτσι ώστε να υπάρξουν κι άλλες στο μέλλον. Κι όσοι από εσάς δηλώσετε συμμετοχή στην εκδήλωση -σας παροτρύνω να το κάνετε- περιμένω να αναρτήσετε τις εντυπώσεις σας!
Συμπτωματικά την ημέρα που ήρθε το mail είχα φτιάξει ένα κέικ μήλου με ελαιόλαδο. Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ σε ξένα food blog μια αυξανόμενη τάση για χρησιμοποίηση του ελαιόλαδου σε γλυκά.  Έτσι σε μια συνταγή για κέικ μήλου που είχα ξεθάψει (κατά τη διάρκεια της επιχείρησης: ''Η Crispy βάζει σε τάξη τις συνταγές της'') και χρησιμοποιούσαν canola oil (έλαιο κράμβης), αποφάσισα να αντικαταστήσω το συγκεκριμένο είδος ελαίου με αγνό παρθένο ελληνικότατο ελαιόλαδο και το αποτέλεσμα ήταν ...άξιο της φήμης του ελαιόλαδου!!
Όπως και με το κέικ λεμονιού που είχα παρουσιάσει προ ημερών , έτσι κι εδώ αποφεύχθη η χρήση ...βουτύρου. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα το προδώσουμε και θα το στείλουμε στο πυρ το εξώτερον , άλλωστε έχουμε δηλώσει ένθερμοι butter-lovers! Αλλά καλό είναι να δοκιμάζουμε νέους τρόπους, να ξεφεύγουμε λίγο από τα τετριμμένα -κάποτε δεν διανοούμαστε  κέικ δίχως βούτυρο , τώρα τα φτιάχνουμε με λάδι , με αμυγδαλοβούτυρο ...κι ότι άλλο προκύψει!

Κέικ μήλου με ελαιόλαδο

Υλικά
250 ml ελαιόλαδο
200 γρ ζάχαρη καστανή
2 αυγά
280 γρ αλεύρι
2 κουταλάκια τσαγιού κανέλα
1 κουταλάκι τσαγιού μαγειρική σόδα
1/2 κουταλάκι τσαγιού αλάτι
1 κουταλάκι τσαγιού εκχύλισμα βανίλιας
4 μήλα καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους (σε όσους αρέσκονται σε ξινούτσικες γεύσεις στα γλυκά συνιστώ ανεπιφύλακτα ξινόμηλα -granny smith αλλιώς βάλτε ότι ποικιλία του φρούτου αυτού θέλετε)

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Λαδώνουμε κι αλευρώνουμε ελαφρώς ένα ταψί περίπου 24 εκ. Σ'ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με τη σόδα , το αλάτι και την κανέλα. Σ 'ένα άλλο μπολ χτυπάμε με το μίξερ τα αυγά με το λάδι μέχρι να αφρατέψει το μίγμα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και χτυπάμε για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε το αλεύρι και το εκχύλισμα βανίλιας. Σταματάμε να χτυπάμε με το μίξερ μόλις ομογενοποιηθεί το μίγμα. Προσθέτουμε τα μήλα κι ανακατεύουμε με μια σπάτουλα. Το μίγμα πρέπει να είναι πολύ πηχτό. Το απλώνουμε με τη βοήθεια της σπάτουλας στο ταψί. Ψήνουμε για τουλάχιστον 45 λεπτά. Αν πάρει χρώμα από νωρίς σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο. Για να σιγουρευτούμε ότι έχει ψηθεί τρυπάμε με μαχαιράκι το οποίο πρέπει να βγει καθαρό. Αφήνουμε να κρυώσει και μετά το βγάζουμε από το ταψί.

Crispy's confession : Βλέπω ότι έχω αναρτήσει αρκετά γλυκά με μήλο. Σκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο αλλά έπεσα πάνω σε μια συνταγή......α-πί-στευ-τη!!! Ότι καλύτερο και πιο ενδιαφέρον έχω δει με μήλο! Θα προσπαθήσω μέχρι το τέλος του χειμώνα να την αναρτήσω!!

Ζιγκ ζαγκ στις μανταρινιές...

 ...κι όχι μόνο σ'αυτές!

Χθες το πρωί , μια γειτόνισσα μου άφησε έξω από την πόρτα μου μια σακούλα μανταρίνια από τις μανταρινιές του κήπου της. Δοκίμασα ένα αλλά ήταν πολύ γλυκό για τα γούστα μου-εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων τα φρούτα μου τα προτιμώ άγουρα. Έτσι έπιασα και τα έστυψα κι έφτιαξα.....

 Σιρόπι μανταρινιού

Υλικά

1,5 κιλό μανταρίνια
300 γρ ζάχαρη
1 λεμόνι
λίγη βανίλια (2 κουταλάκια του γλυκού αν χρησιμοποιείτε εκχύλισμα)

Στύβετε τα μανταρίνια και το λεμόνι. Βάζετε το χυμό σε μια κατσαρόλα με τη ζάχαρη και τη βανίλια. Το βράζετε για 10 λεπτά ενώ συγχρόνως το ξαφρίζετε και ανακατεύετε συνεχώς. Περνάτε το σιρόπι από τη σίτα.

Φαντάζομαι ότι στο σημείο αυτό τίθεται η εύλογη ερώτηση: Και πού στο καλό θα χρησιμοποιήσω αυτό το σιρόπι, Crispy;
Χμμμ, να σας πω. Μπορείτε να αρωματίσετε τα ποτά σας με αυτό- λίγες κουταλιές σε παγωμένη vodka είναι ότι πρέπει!! Μπορείτε επίσης να συνοδεύσετε κάποια γλυκά με σιρόπι μανταρινιού....όπως έκανα εγώ χθες με...ραβανί! Θα μου πείτε τώρα- άλλη εύλογη ερώτηση: Μα πώς σου ήρθε χριστουγεννιάτικα -σχεδόν- να φτιάξεις ραβανί; Πώς μου ήρθε; Κάπως έτσι:
Χθες το απόγευμα έκατσα και είδα τον Βασίλη Καλλίδη στο ''Food and the city''. Αυτή τη φορά τριγύριζε στη γειτονιά των Εξαρχείων -αγαπημένα τα Εξάρχεια , έζησα εκεί δύο χρόνια. Σε κάποιο κατάστημα με είδη διατροφής , έφτιαξε έναν αλλιώτικο χαλβά. Στο κυρίως σώμα του γλυκού πρόσθεσε 5-6 διαφορετικούς ξηρούς καρπούς και στο σιρόπι πρόσθεσε ένα σωρό αρώματα και μπαχαρικά. Και στο τέλος σκέπασε το χαλβά με λιωμένη σοκολάτα! Μια πλήρης ανανέωση της κλασικής συνταγής!

 Ο κος. Καλλίδης έφτιαξε χαλβά , αλλά εμένα εκείνη τη στιγμή μου ήρθε τρελή όρεξη για ραβανί - το γιατί παραμένει ανεξήγητο. Το ραβανί έχει τη σιροπιαστή και τη μη σιροπιαστή εκδοχή του. Έχω συνηθίσει από τη μητέρα μου την τελευταία. Δεν την ανανέωσα όπως ο κος. Καλλίδης τον χαλβά. Αλλά κάθε κομμάτι που σερβίρισα το συνόδεψα με σιρόπι μανταρινιού κι ήταν ωραιότατο!

Ραβανί (στη μη σιροπιαστή εκδοχή του)

2 φλιτζάνια λάδι
2 φλιτζάνια μέλι
1 φλιτζάνι ζάχαρη
3 φλιτζάνια νερό
3 φλιτζάνια σιμιγδάλι ψιλό

Τοποθετούμε όλα τα υλικά σε μια κατσαρόλα. Ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά προς ζεστή φωτιά. Το μίγμα μας σιγά σιγά θα αρχίσει να πήζει. Συνεχίζουμε να το βράζουμε μέχρι το σημείο όπου το μίγμα μας θα ξεκολλά εύκολα από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Απλώνουμε το μίγμα σε καλά λαδωμένο ταψί , κόβουμε σε κομμάτια και ψήνουμε για 1 ώρα σχεδόν σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς.