Σαν τη σούπα δεν έχει!

Έτυχε αυτόν τον χειμώνα που διανύουμε να έχω φτιάξει πολλές σούπες. Κάτι ο καιρός που είναι -ευτυχώς- αρκούντως κρύος και βαρύς, κάτι η ευκολία της ετοιμασίας μιας σούπας αλλά κυρίως γιατί έχει γίνει ένας καλός τρόπος να χρησιμοποιώ διάφορα λαχανικά που... εκλιπαρούν να μαγειρευτούν!
Το φθινόπωρο άρχισα να αγοράζω συστηματικά κάθε Τρίτη στη λαϊκή, κολοκύθα. Ξαφνικά κόλλησα με την κολοκύθα, δεν ήξερα γιατί αλλά το χειρότερο ήταν ότι δεν ήξερα και τι ήθελα να κάνω με δαύτη. Έτσι, τις περισσότερες φορές κατέληγα στη λύση της σούπας και κάπως έτσι, με διάφορες αλλαγές και προσθήκες έφτασα σε αυτήν την σούπα που παρουσιάζω σήμερα. Κι αποφάσισα να την παρουσιάσω κι επισήμως με post διότι αναρτώντας την στο instagram πριν από λίγες μέρες υπήρξαν πολλές κι ενθουσιώδεις αντιδράσεις, κάτι που με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι συμφωνείτε μαζί μου. Ότι το χειμώνα "σαν τη σούπα δεν έχει!"

Σούπα με πατάτα, κολοκύθα και γλυκοπατάτα.

Τη συγκεκριμένη την έχω ονομάσει η "σούπα 1:1:1", γιατί τα τρία βασικά υλικά της μπαίνουν σε ίσες αναλογίες.

Υλικά για 4 άτομα

1 μπολ (1/2 λίτρου) πατάτα κομμένη σε κύβους
1 μπολ (το ίδιο) κολοκύθα κομμένη σε κύβους
1 μπολ (ναι, το ίδιο) γλυκοπατάτα κομμένη σε κύβους
1 λευκό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 καρότο ψιλοκομμένο
1 κλωνάρι σέλερυ ψιλοκομμένο
1 κουταλάκι γλυκιά πάπρικα σε νιφάδες (αν δεν βρείτε, τότε σε σκόνη)
~1.8 λίτρα ζωμό της αρεσκείας σας (το οποίο θα έχετε ζεστό)
160 γρ σύγλινο κομμένο σε μικρά κομμάτια
ελαιόλαδο
αλάτι
λεμόνι

Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Ρίχνουμε το σοφρίτο, τουτέστιν την τριάδα κρεμμύδι, καρότο σέλερυ, όλα ψιλοκομμένα. Σοτάρουμε για λίγα λεπτά μέχρι το κρεμμύδι να αρχίσει να μαλακώνει. Ρίχνουμε την πατάτα, ανακατεύουμε και συνεχίζουμε έτσι για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε την κολοκύθα και την γλυκοπατάτα, ανακατώνουμε, ρίχνουμε την πάπρικα και τον ζωμό, σκεπάζουμε κι αφήνουμε το φαγητό να βράσει. Σε μισή ώρα περίπου τα λαχανικά θα έχουν βράσει. Βγάζουμε από το μάτι. Χρησιμοποιώντας ένα μπλέντερ χειρός λιώνουμε τα λαχανικά έτσι ώστε η σούπα μας να γίνει...potage. Βάζουμε πάλι στο μάτι κι αφήνουμε για λίγο μέχρι να πήξει αν και το πιθανότερο είναι να έχει ήδη πήξει.
Εν τω μεταξύ σε ένα τηγάνι με ελάχιστο λάδι τηγανίζουμε καλά τα κομμάτια σύγλινου.

Σερβίρουμε σε κάθε πιάτο από λίγη σούπα κι από πάνω μοιράζουμε το σύγλινο. Τελειώνουμε με λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού, το οποίο σας εκλιπαρώ να μην αγνοήσετε. Δίνει την τελική πινελιά που απογειώνει το πιάτο! 

The switch*

Τις προάλλες μια αναγνώστρια του blog  έστειλε μήνυμα στο οποίο ρωτούσε με τι θα μπορούσε να αντικαταστήσει σε μια συνταγή την sour cream, την οποία δεν έβρισκε πουθενά. Αφού λύθηκε το θέμα «πού μπορεί να βρεθεί sour cream» πιάσαμε εκείνο, το πιο δύσκολο, που αφορούσε την αντικατάσταση της.

Το να αντικαταστήσεις ένα υλικό με κάποιο άλλο, μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη, απροσδόκητη  επιτυχία, μπορεί όμως -κι εδώ οι πιθανότητες είναι σαφώς μεγαλύτερες- να οδηγήσει σε φρικτή, ολοκληρωτική καταστροφή. Θέλει προσοχή το ζήτημα. Κι εμπειρία. Κι ίσως λίγη καλή τύχη. Στη ζαχαροπλαστική τα πράγματα είναι πολύ αυστηρά. Πας με πολύ προσεκτικά βήματα, τόσο που ούτε 2 κουταλιές γάλα δεν μπορούν να αντικατασταθούν με απλό νερό (το δοκίμασα). Αν σου λέει η συνταγή γάλα, για κάποιο λόγο θέλει γάλα! Πριν λίγες μέρες αντί για ξινόγαλο από το οποίο ξέμεινα, έριξα σε γάλα χυμό λεμονιού όπως είχα διαβάσει, φευ, το κέικ δεν ήταν το ίδιο όπως θα ήταν με ξινόγαλο. Παραδείγματα τέτοια υπάρχουν άπειρα.

Στη μαγειρική, αν και θέλει και εδώ προσοχή το ζήτημα, μια τυχόν αντικατάσταση υλικού ίσως προβεί λιγότερο επικίνδυνη. Τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, τα πράγματα δεν έχουν πάει κι άσχημα στις αντικαταστάσεις. Η πιο εύκολη προέκυψε όταν, για θερμιδικούς λόγους, θέλησα να βρω κάτι να αντικαταστήσω την κρέμα γάλακτος - την οποία παρεμπιπτόντως λατρεύω αλλά... . Το γιαούρτι αποδείχτηκε εύκολος αντικαταστάτης. Προσοχή, στις σάλτσες δεν δίνει το ίδιο αποτέλεσμα, δεν πήζει με τον ίδιο τρόπο. Σε φαγητά όμως που μπαίνουν στο φούρνο λειτουργεί μια χαρά. Άψογο, φίνο αποτέλεσμα.

Στο όμορφο comfort food της σημερινής ανάρτησης, τον πρώτο καιρό χρησιμοποιούσα κρέμα γάλακτος, την αντικατέστησα σε κάποια φάση με γιαούρτι και το φαγητό τολμώ να πω ότι βελτιώθηκε. Εκείνο όμως που το απογείωσε ήταν όταν πρόσφατα αντικατέστησα το αρχικό μπέικον με σύγλινο! Οφείλω να ομολογήσω ότι έχω πάθει έρωτα μεγάλο με το συγκεκριμένο αλλαντικό!

Papardelle στο φούρνο με σπανάκι και σύγλινο

Υλικά για 4 άτομα

1 πακέτο papardelle (250 γρ)
1/2 κιλό σπανάκι (κατεψυγμένο ή φρέσκο)
250 γρ σύγλινο κομμένο σε μικρά κομμάτια
1 κεσεδάκι γιαούρτι 250 γρ (προτιμώ να χρησιμοποιώ τα στραγγιστά που έχουν όμως 2% λιπαρά, έχουν πιο κρεμώδη υφή)
2 αυγά
ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι


Αν χρησιμοποιούμε φρέσκο σπανάκι, το πλένουμε, το βάζουμε σε μια κατσαρόλα με βραστό νερό να πάρει μια δυο βράσεις, το στραγγίζουμε και το κόβουμε σε χοντρά κομμάτια. Σε περίπτωση που χρησιμοποιούμε κατεψυγμένο δεν χρειάζεται η προηγούμενη διαδικασία. Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (2-3 κουταλιές) και σοτάρουμε το σπανάκι μέχρι να πιει τα υγρά του. Το αλατοπιπερώνουμε.Σε άλλο τηγάνι και σε πολύ λίγο ελαιόλαδο -ίσως και καθόλου, έχει το ίδιο το σύγλινο- σοτάρουμε το αλλαντικό. Εν τω  μεταξύ σε μια μεγάλη κατσαρόλα και σε αλατισμένο νερό που βράζει, μαγειρεύουμε τα ζυμαρικά τόσο χρόνο όσο υποδεικνύεται στο πακέτο μείον ένα λεπτό. Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε τα αυγά και τα χτυπάμε. Προσθέτουμε το γιαούρτι και συνεχίζουμε το χτύπημα. Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, ζυμαρικά, σπανάκι, σύγλινο κι ανακατώνουμε πολύ καλά. Βάζουμε το φαγητό σε ένα πυρέξ (το οποίο έχουμε λαδώσει ελαφρώς) διαστάσεων 20 x 20 εκ (εγώ χρησιμοποίησα δύο των 10 x 20 εκ).
Ψήνουμε το φαγητό σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 20 λεπτά σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο. Το ξεσκεπάζουμε και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 5 λεπτά ακόμα.

Σερβίρεται σε κομμάτια όπως το παστίτσιο.




Όποιοι θέλουν ας γράψουν σε σχόλιο κάποια αποτυχημένη -για να πάρουμε τα μέτρα μας- ή επιτυχημένη αντικατάσταση που λειτούργησε- για να μαθαίνουμε!

Τέλος βρήκα σε αυτό το site έναν ολόκληρο κατάλογο από αντικαταστάσεις. Η πιο παράξενη μου φάνηκε εκείνη για το αυγό: Κοπανισμένοι σπόροι λιναρόσπορο με νερό!

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα hit&run


*Ο τίτλος της ανάρτησης είναι "κλεμμένος" από επεισόδιο της θρυλικής κωμικής σειράς Seinfeld