Το τέλος του καλοκαιριού

Το μεγαλύτερο μέρος του Σεπτέμβρη το περάσαμε εκτός των των τειχών, από εδώ κι από εκεί. Χαρήκαμε την ομορφιά της ελληνικής φύσης, χορτάσαμε ησυχία -γλιτώσαμε για λίγο από τους...κάγκουρες!!! Παρεμπιπτόντως έχει αυξηθεί επικίνδυνα ο πληθυσμός της συγκεκριμένης συνομοταξίας εδώ στην Αθήνα!- Και κυρίως , κι αυτό που μας ενδιαφέρει άμεσα, είναι ότι φάγαμε καλά έως πολύ καλά! 
Βρεθήκαμε σε  ταβέρνες όπου γευτήκαμε τίμιο,  απλό, εντούτοις υπερνόστιμο ελληνικό φαγητό και κυρίως σε εξωφρενικά χαμηλές τιμές. Όλα τα εδέσματα καλά και σωστά φτιαγμένα, ακόμα κι οι ταπεινές τηγανητές πατάτες προέκυψαν θεϊκές!
Αλλά σήμερα δεν θα παρουσιάσουμε μια ταβέρνα. Θα γράψουμε για ένα εστιατόριο που επιμένει να σερβίρει καλόγουστη νεοελληνική κουζίνα σε ένα μικρό πανέμορφο νησί των Κυκλάδων. Στη Φολέγανδρο συγκεκριμένα.

Eva's Garden

Χώρα Φολεγάνδρου

Φολέγανδρος

Ο κήπος της Εύας βρίσκεται στη Χώρα της Φολεγάνδρου, η οποία κατά την υποφαινόμενη είναι η ωραιότερη Χώρα των Κυκλάδων- αντιρρήσεις δεκτές αλλά με μέτρο...!
Ο κύριος χώρος του εστιατορίου είναι -φυσικά- ένας  κήπος πλημμυρισμένος από  αρώματα και ντυμένος στα λευκά, ο οποίος βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το σπίτι με τη βεραντούλα που στεγάζει το κυρίως εστιατόριο. Λευκή, ανέμελη διακόσμηση κι εδώ, με τις βουκαμβίλιες να δίνουν χρώμα στο χώρο της βεράντας.
Το μενού είναι όπως πρέπει  δομημένο δηλαδή σύντομο και περιεκτικότατο και καθόλου φλύαρο. Σαλάτες ολόφρεσκες και δροσερές με έξυπνο συνδυασμό υλικών, ορεκτικά με περιεχόμενο όπως τα ψημένα λαχανικά με χαλούμι και ξεροτηγανισμένες αραβικές πίτες ή την αιθέρια τάρτα με πράσο και ναξιώτικη γραβιέρα. Ή από την άλλη, γνωστά αλλά καλοδουλεμένα ορεκτικά όπως η φάβα με κάππαρη, ψιλοκομμένο κρεμμύδι και ντομάτα που συνοδεύεται με γαύρο μαριναρισμένο.

 Στα πρώτα θα συναντήσουμε μακαρονάδες, ριζότο αλλά και κριθαρότο! Ξεχωρίζουν τα πληθωρικά λινγκουίνι με πέστο δυόσμου, ντομάτα και ξινοτύρι Νάξου, ένα από τα hit που είναι το κριθαρότο με καραβίδες, και το ριζότο με κολοκύθα και σίγλινο Μάνης.
Στα δεύτερα έχουμε κοτόπουλο σουβλάκι ζουμερό και ...γιγαντιαίων διαστάσεων, φιλέτα γαλοπούλας  σε γλυκιά σάλτσα, και το ωραιότερο απ'όλα φιλέτο λαβράκι με βλήτα. Όσο απλό κι αν ακούγεται το πιάτο, είναι τόσο όμορφα και σωστά καμωμένο (το ψάρι έχει ψηθεί όσο πρέπει , τα χόρτα έχουν βράσει όσο πρέπει) δεν είναι τυχαίο που δεν έλειπε σχεδόν από κανένα τραπέζι! Πολλές φορές υπάρχουν κυρίως πιάτα που είναι εκτός καταλόγου, έτσι δοκιμάσαμε τρυφερό κουνέλι με δεντρολίβανο κι ελιές κι επίσης αρνάκι αριστουργηματικό σε σάλτσα λουίζας.
Η μεγάλη έκπληξη όμως για φέτος ήταν τα επιδόρπια! Φάγαμε μια ωραιότατη κρέμα μπαβαρουά με άρωμα καφέ συνοδευόμενη από καραμελωμένους ξηρούς καρπούς και επιπλέον μια από τις ωραιότερες τάρτες λεμονιού που έχουμε δοκιμάσει ποτέ!
Τέλος θα αναφερθούμε στον κύριο λόγο για τον οποίο προτιμάμε την ''Εύα'': Τη λίστα κρασιών! Τα παιδιά που έχουν το εστιατόριο όχι μόνο επιμένουν στο να φτιάχνουν μια ευπρεπέστατη λίστα αλλά κυρίως είναι ενημερωμένοι, ξέρουν να προτείνουν και ενίοτε διαθέτουν νέα, άγνωστα μεν αλλά πολύ ενδιαφέροντα ελληνικά κρασιά!
Οι τιμές είναι λογικότατες , περίπου 20-25  ευρώ το άτομο χωρίς το κρασί.
Λειτουργεί μέχρι τέλη Σεπτέμβρη και το χειμώνα ανοίγει Παρασκευή- Κυριακή.
Φαντάζομαι ότι κανείς από εσάς δεν ετοιμάζει αυτές τις μέρες τις βαλίτσες του για τη Φολέγανδρο -άλλωστε όπως μας επιβεβαίωσε απορημένος ο οδηγός του λεωφορείου για την Αγκάλη, ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες επισκέπτες του νησιού! Αντιθέτως το νησί έσφυζε από Ιταλούς -δεν είναι τυχαίο ότι διαθέτει ιταλικό προξενείο!- και Γάλλους, Άγγλους, Γερμανούς και Σκανδιναβούς! Αλλά έχετε υπόψη την ''Εύα'' για το επόμενο καλοκαίρι ή ακόμα καλύτερα το Πάσχα. Οι Κυκλάδες είναι κάτι παραπάνω από πανέμορφες την άνοιξη!

O Bobo, τακτικός επισκέπτης του κήπου, μας συντρόφευε στο δείπνο μας.



ΥΓ: Ο τίτλος της ανάρτησης είναι παραπλανητικός. Όπως διαπιστώνετε διανύουμε ένα γλυκύτατο μικρό καλοκαιράκι! Εκμεταλλευτείτε το!

Μικρές απολαύσεις (μια συνέχεια) + Fuxia

Φαντάζομαι ότι όταν κάποιος επισκέπτεται το Παρίσι ένα προσκύνημα στους ναούς των macarons επιβάλλεται. Η υποφαινόμενη δεν είχε περάσει ποτέ από τον Pierre Hermé , έτσι στην τελευταία της επίσκεψη στην Πόλη του Φωτός, με ευλάβεια κι αδημονία όρμησε σε έναν από τους ναούς του πασίγνωστου pâtissier και δοκίμασε μερικές από τις εκπληκτικές του δημιουργίες. Έχετε υπόψη ότι ο κος. Hermé αλλάζει ανά τακτά διαστήματα την συλλογή του από macarons. Έτσι γεύσεις πάνε κι έρχονται.  Απ'όσα δοκίμασα με συγκλόνισαν τα εξής macarons : Huile d'olive á la mandarine -λάτρεψα την εκρηκτική επίγευση που άφησε το συμπαθέστατο εσπεριδοειδές. Το συγκεκριμένο macaron θα μπορείτε να το γεύεστε  μέχρι την 1η Απριλίου. Infiniment cassis : Μάλλον το αγαπημένο μου. Cassis μέσα κι έξω! Το απολαμβάνετε μέχρι τις 25 Μαρτίου. Americano pamplemousse: Η πικράδα του γκρέιπφρουτ διακριτική αλλά κυρίως μεθυστική. Κι αυτό θα το απολαμβάνετε μέχρι τις 25 Μαρτίου.

Επίσης φαντάζομαι ότι ο καθένας μας που επισκέπτεται το Παρίσι ''κολλά'' με κάποια από τις γειτονιές της πόλης. Για κάποιο λόγο έχω κολλήσει με το ένατο διαμέρισμα - arrondissement , και μάλλον υποπτεύομαι ότι έχει να κάνει με το γεγονός ότι είναι βολικό και λιγότερο τουριστικό σε σχέση με άλλα διαμερίσματα. Στο 9ο διαμέρισμα λοιπόν βρίσκεται ένας πολύ αγαπημένος δρόμος τον οποίο πάντοτε διασχίζω όταν ανεβαίνω προς την γειτονιά της Montmartre , η Rue des Martyrs . Είναι ένας δρόμος γεμάτος από epiceries, boulangeries, fromageries, pâtisseries, και φυσικά restaurants. 

Ένας δρόμος γεμάτος από μικρά παραδοσιακά καταστήματα που πωλούν όλα τα καλούδια του κόσμου (ναι ναι, υπάρχει και μαγαζάκι που πουλά ελληνικές λιχουδιές!).  

Αν σας βγάλει ο δρόμος στην Rue des Martyrs επισκεφτείτε οπωσδήποτε το ζαχαροπλαστείο του Sebastien Gaudard στο νο. 22 της οδού. Ο εν λόγω pâtissier έχει μαθητεύσει στον Pierre Hermé κι είναι και....εχχχχμμμμ... ...κούκλος!!! Δυστυχώς δεν τον γνωρίσαμε από κοντά αλλά είχαμε την τύχη να δοκιμάσουμε κάποιες από τις δημιουργίες του.

Θεϊκές! Ιδιαίτερα η τάρτα με το αχλάδι ήταν μια αξέχαστη απόλαυση καθώς το φρούτο έλιωνε γλυκά στο στόμα!

Τέλος στην Rue des Martyrs βρίσκεται ένα εστιατόριο το οποίο επισκέπτομαι πάντα όταν βρίσκομαι στο Παρίσι. Το παράδοξο είναι ότι θα σας παρουσιάσω ένα ...ιταλικό εστιατόριο του Παρισιού! Αλλά από παραδοξότητα άλλο τίποτα σε τούτο το ταπεινών προθέσεων blog! Και πρέπει να ανεχτείτε την ιδιορρυθμία της υποφαινόμενης να δειπνεί σε ιταλικά εστιατόρια σε όποια πόλη επισκέπτεται! Βίτσιο κι αυτό! Αλλά ας πάμε στο...

Fuxia

When in Paris do as the...Italians do!  Όταν πας σε ιταλικό εστιατόριο στο Παρίσι και διαπιστώνεις ότι στο διπλανό τραπέζι κάθονται Ιταλοί τότε ξέρεις ότι δεν έχεις κάνει λάθος! Στην Rue des Martyrs 25 βρίσκεται το Fuxia ένα από τα πιο γνωστά στέκια για ιταλικό φαγητό στην Πόλη του Φωτός.  Απλός διάκοσμος , μικρά τραπέζια - διαλέξτε αυτά που κοιτάζουν προς το δρόμο. Το μενού είναι αξιοπρεπέστατο και πολύ ισορροπημένο ανάμεσα σε antipasti, primi & secondi.  Ενίοτε υπάρχουν και πιάτα ημέρας. Οι σαλάτες είναι απλές ως προς τα υλικά αλλά πληθωρικές και φρεσκότατες. Τα antipasti το ίδιο, δοκιμάστε οπωσδήποτε τα beignets de mozzarella. Στα ζυμαρικά ό,τι δοκιμάσαμε ήταν πολύ καλά φτιαγμένο και σωστά βρασμένο. Ωραιότατη η pesto rosso. Απ'ότι έχω διαπιστώσει πολύ δημοφιλή είναι και τα lasagna. Υπάρχουν διαφόρων ειδών. Στα δεύτερα κυριαρχούν τα scaloppine τα οποία είναι περισσότερο ....escalope ως προς το μέγεθος! Πολύ δημοφιλή επίσης,  βλέπεις σχεδόν σε όλα τα τραπέζια scaloppine. Ενδιαφέρον πιάτο τα scaloppine με τρούφα κι αγκινάρα, συνδυασμός που ξενίζει στο άκουσμα του αλλά γευστικά στέκει μια χαρά. 
Η κάβα είναι καλά εξοπλισμένη με αποκλειστικά ιταλικά κρασιά από διάφορα μέρη της Ιταλίας. Οι τιμές τους κυμαίνονται κατά μέσον όρο από 20 - 35 ευρώ. Το πιο ακριβό, Barolo, στα 65 ευρώ.
Στα επιδόρπια θα συναντήσετε τα κλασικά ιταλικά αλλά και μερικά ημέρας, όπως πχ τάρτα σύκου που ήταν εξαιρετική.
Το μαγαζί είναι ανοιχτό τα μεσημέρια αλλά για το βράδυ η κουζίνα ανοίγει πάλι στις 7. Γεμίζει σχετικά γρήγορα και μέχρι τις 8:30 είναι γεμάτο. Το προσωπικό νεανικό και φιλικό και για όσους έχουν άγχος με τα Γαλλικά τους κυκλοφορεί και μενού στα Αγγλικά.
Για δύο άτομα με 1 ορεκτικό, 2 πρώτα ή δεύτερα και κρασί το ...addition έρχεται περίπου στα 60 ευρώ. Σημειώνω ότι στα γαλλικά εστιατόρια ΔΕΝ υπάρχει χρέωση για κουβέρ και το ΦΠΑ είναι 7% (για το αλκοόλ 19,6 %) .  Η αναφορά  στο ΦΠΑ γίνεται για τον απλούστατο λόγο ότι είναι ακατανόητο το δικό μας...23%!
Και τέλος , όπως γράφει στην κάρτα μέσα στην οποία έρχεται ο λογαριασμός :

Fuxia
25, Rue des Martyrs
9e arrondissement
Paris


Περισσότερες πληροφορίες στο site τους.

Furin Kazan

Η οδός Απόλλωνος ( Σύνταγμα, παράλληλη της Μητροπόλεως) και τα πέριξ , είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση όσον αφορά την αθηναϊκή εστίαση. Δεν έγινε ποτέ της μόδας, δεν ήταν ποτέ hype, a hit, in or whatever. Εν τούτοις είναι από τα ελάχιστα σημεία του κέντρου που θυμίζουν αμυδρά μια ευρωπαϊκή πόλη. Στο πάνω μέρος της οδού, στο τμήμα ανάμεσα στην Νίκης και τη Βουλής κυρίως, υπάρχουν αρκετά εστιατόρια με εθνικές κουζίνες κι οι μυρωδιές που απλώνονται στο δρόμο για λίγο σε ταξιδεύουν αλλού*.

Ένα από τα πρώτα εστιατόρια που άνοιξαν στο δρόμο αυτό και μάλλον θεωρείται η ναυαρχίδα της τοπικής εστίασης, είναι το Furin Kazan. Ένα ιαπωνικό εστιατόριο με κλασικά πιάτα της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου που φυσικά σερβίρει sushi. Από ότι φαίνεται το εν λόγω ιαπωνικό έδεσμα - που τυγχάνει να ...τρομάζει πολύ κόσμο (!)- είναι ιδιαίτερα αγαπητό. Το βράδυ που το επισκεφτήκαμε δεν έλειπε από κανένα τραπέζι, ακόμα κι Ιάπωνες επισκέπτες το απολάμβαναν!  Για όποιον θέλει να δοκιμάσει για πρώτη φορά,  το Furin Kazan είναι το ιδανικό μέρος να αρχίσει να εντρυφεί  στη λιχουδιά αυτή! Πολύ καλής ποιότητας και σε εξίσου καλές τιμές. Και το καλύτερο, μπορείτε να παραγγείλετε μισή μερίδα!
Πίσω στο εστιατόριο τώρα. Ο χώρος είναι πολύ απλός και λιτός, σχετικά μικρός σε διαστάσεις με λίγα τραπέζια κι ανοιχτή κουζίνα. Εκτός από sushi υπάρχει και maki και sashimi. Υπάρχουν διάφορα yakisoba -πιάτα με ιαπωνικό ζυμαρικό-, υπάρχουν και chahan, πιάτο με ρύζι που έχει τηγανιστεί με αυγό και σερβίρεται σε διάφορες εκδοχές, πάντα όμως με τη μορφή...βουνού. Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι η αλήθεια! Υπάρχουν βέβαια και tempura , το ιαπωνικό ραφινάτο τηγανητό. Γεύσεις νόστιμες, οικείες που δεν ξενίζουν. Όλα απλά κι όμορφα. Για ποτό υπάρχει και sake, υπάρχουν και οι γνωστές ιαπωνικές μπύρες: Asahi, Sapporo. Υπάρχει και κρασί όμως είναι λίγες, μάλλον ελάχιστες, οι επιλογές.
Το εστιατόριο, ένα βράδυ μεσοβδόμαδα ήταν συνεχώς γεμάτο. Έλληνες κι αρκετοί ξένοι, παρέες και ζευγάρια κυρίως τριαντάρηδων, hipsters, κουστουμάτοι, όλοι απολάμβαναν την τίμια κουζίνα του Furin Kazan. Το σέρβις είναι πολύ ευγενικό (κι υπομονετικό!) και ....εντάξει, μπορεί να σας τρομάζει το sushi αλλά ο λογαριασμός σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σας τρομάξει! Αν είστε ζευγάρι, υπολογίστε 30-40 ευρώ το πολύ.

Furin Kazan (Ιαπωνική κουζίνα)
Απόλλωνος 2
Σύνταγμα

* Όταν περπατήσεις πιο κάτω την Απόλλωνος θα πέσεις πάνω στα καταστήματα που ετοιμάζουν τις χρυσοποίκιλτες ενδυμασίες των εκπροσώπων της επίσημης θρησκείας της χρεοκοπημένης χώρας μας και τότε έρχεσαι στα συγκαλά σου και συνειδητοποιείς ότι δεν ήσουν στο Soho του Λονδίνου!!!!

Svejk

Από σήμερα ξεκινούν αναρτήσεις που θα αφορούν εστιατόρια τα οποία επισκέπτεται η υποφαινόμενη. Δεν πρόκειται περί ''κριτικής εστιατορίων'' , δεν διαθέτουμε τα απαραίτητα προσόντα -όποια κι αν είναι αυτά. Απλά κάθε φορά θα γράφονται λίγα λόγια για εστιατόρια τα οποία επισκεπτόμαστε ξανά ή επισκεπτόμαστε για πρώτη φορά και μας ενθουσιάζουν. Δεν θα δουν το φως της δημοσιότητας (!) κείμενα για εστιατόρια που μας δυσαρέστησαν ή μας άφησαν παγερά αδιάφορους!
Αυτά για εισαγωγή και ξεκινώ με την πρόσφατη επίσκεψη μου στο....

Svejk

Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο μέρος από τον παλιό καλό μας Svejk, για να περάσει κανείς μια ωραία, κρύα- μα πολύ κρύα!- χειμωνιάτικη βραδιά απολαμβάνοντας πληθωρική και κυρίως τίμια κεντροευρωπαϊκή κουζίνα. Σταθερή αξία της αθηναϊκής εστίασης (όλο και λιγότερα εστιατόρια αντέχουν στο χρόνο) , χωμένο σε μια γειτονιά του Νέου Κόσμου, ο ''καλός μας στρατιώτης'' ήταν εκείνος που μας πρωτοεισήγαγε στην τσεχοσλοβάκικη κουζίνα -όταν άνοιξε το εστιατόριο οι δύο χώρες ήταν ενιαίες. Όταν περάσει κανείς την είσοδο του όμορφου δίπατου οικήματος, αμέσως διακτινίζεται στα στενά δρομάκια της βροχερής και πανέμορφης Πράγα. Το σκηνικό ξετυλίγει το μύθο του ''καλού στρατιώτη''. Πανέμορφες τοιχογραφίες σκορπισμένες στα πέντε δωμάτια που συγκροτούν το εστιατόριο διηγούνται την ιστορία του Svejk. Και σε ένα δώμα μια πανέμορφη τοιχογραφία της περίφημης γέφυρας του Καρόλου που κοσμεί την τσέχικη πρωτεύουσα.
Αν και τα ορεκτικά είναι δελεαστικά σας συνιστώ οπωσδήποτε να δοκιμάσετε μία από τις σαλάτες που θα βρείτε στο μενού. Όσες έχω δοκιμάσει είναι ωραιότατες , ξεχωρίζει η σαλάτα με παντζάρι , ξινόμηλο και γιαούρτι! Την τελευταία φορά δοκίμασα τη σλοβάκικη σαλάτα στην οποία πρωταγωνιστούσε το αγγουράκι τουρσί, χαρακτηριστική κεντροευρωπαϊκή λιχουδιά!
Στα κύρια πιάτα ο κατάλογος είναι χωρισμένος ανάλογα με το είδος του κρέατος. Υπάρχουν αρκετά σνίτσελ για όλα τα γούστα, ωραιότατες ζουμερές καπνιστές μπριζόλες που συνοδεύονται με ξινολάχανο (το οποίο είναι γνωστό κι ως...σάουερκραουτ, σουκρούτ κλπ) και κνεντλίκι , χαρακτηριστικό τσέχικο ψωμί το οποίο δεν ψήνεται αλλά μαγειρεύεται στον ατμό. Υπέροχο, πληθωρικό γκούλας που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε, όπως επίσης και τις μπουκιές χοιρινού κρέατος σε πατατοτηγανίτα. Πολλές φορές υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα πιάτα κι εκτός καταλόγου. Μην τα αγνοήσετε! Και μην αγνοήσετε το γεγονός ότι οι μερίδες είναι γιγαντιαίες!
Υπάρχουν αρκετά επιδόρπια όπως ...εκείνο της καλόγριας κι ένα μεσαιωνικό! Δεν έχουν δοκιμαστεί για τον απλό λόγο ότι οι θηριώδεις μερίδες των κυρίως πιάτων συνήθως  αποτρέπουν την απόλαυση ενός επιδορπίου.
Η λίστα κρασιών είναι συμπαθητική, περιλαμβάνει και κάποια ουγγρικά κρασιά για όσους επιμένουν κεντροευρωαϊκά. Εννοείται βέβαια ότι υπάρχουν και τσέχικες μπύρες, pils βέβαια με την ευχάριστη πικράδα τους.
Λίγο πριν φύγετε, αν είστε δύο άτομα και δεν έχετε πιει κρασί αλλά μπύρα, υπολογίστε ότι θα αφήσετε περί τα 50 ευρώ.

Svejk
Tσέχικη (και κεντροευρωπαϊκή) κουζίνα
Ρουμπέση 8
Ν. Κόσμος (πολύ κοντά στη στάση του μετρό)