Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιαούρτι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιαούρτι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Ιουνίου 2017

Καλοκαιράκι χωρίς κολοκυθάκι γίνεται;

Αμ, δε γίνεται! Τουλάχιστον στη δική μας γειτονιά δε γίνεται. Γιατί λατρεύουμε το καλοκαιρινό κολοκυθάκι και τούτο το, ταπεινών προθέσεων, μπλογκ το έχει αποδείξει πολλάκις.

Αρκετές οι νέες συνταγές με κολοκυθάκι που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής αυτό το καλοκαίρι, αυτή όμως που τιμάται πιο συχνά από την ταπεινή σας υποφαινόμενη είναι της σημερινής ανάρτησης.
Την βρήκα στο food section της ΝΥΤ και την αποθήκευσα στο recipe box μου (αμέ έχουμε και τέτοια στην NYT!) μόλις είδα στα υλικά υπήρχε κολοκύθι ΚΑΙ κάρυ! Όμως της άλλαξα τα φώτα της συνταγής, της έδωσα μια λεζερετέ, στοιχείο που το καλοκαιρινό τραπέζι έχει ανάγκη, και νομίζω, μάλλον πιστεύω ότι η δική μου εκδοχή είναι καλύτερη, ναι σόρρυ κιόλας ΝΥΤ.

Οι αλλαγές που έγιναν είναι οι εξής: Κόβω το στήθος κοτόπουλου σε κομμάτια και δεν το χρησιμοποιώ ολόκληρο, δεν προσθέτω κρεμμύδι (αυτό προέκυψε  από αφηρημάδα, δεν είχα προσέξει ότι η συνταγή είχε ΚΑΙ κρεμμύδι, αλλά τελικά η εκδοχή χωρίς κρεμμύδι μου άρεσε περισσότερο και το καθιέρωσα και τέλος, το καλύτερο όλων, αντί για κρέμα γάλακτος βάζω γιαούρτι που πιστεύω ταιριάζει πολύ καλύτερα.


Κοτόπουλο και κολοκυθάκι με κάρυ



Υλικά για δύο πιάτα

2 στήθη κοτόπουλου (στο μέγεθος αυτών που είναι σε πακέτο)
4 κολοκυθάκια (μέτρια σε μέγεθος)
2-3 κουταλιές κάρυ (εξαρτάται πόσο πικάντικο θέλετε το πιάτο)
1/2 ποτήρι ζωμό κοτόπουλου
1/2 κεσέ γιαούρτι στραγγιστό 2%
ελαιόλαδο



Κόβουμε το κρέας σε φέτες. Το τοποθετούμε σε ένα μπολ με λίγο ελαιόλαδο και το κάρυ κι ανακατώνουμε με τα δάχτυλα.
Καθαρίζουμε και κόβουμε σε φέτες, όχι πολύ ψιλές, τα κολοκυθάκια. Βάζουμε κι αυτά στο μπολ με το κοτόπουλο κι ανακατώνουμε.
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο. Βάζουμε το κρέας να τηγανιστεί καλά κι από τις δύο πλευρές, βγάζουμε, το απλώνουμε σε ένα αντικολλητικό ταψί και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (όχι ψηλή θερμοκρασία, περίπου 100 βαθμοί είναι καλά, απλά το θέλουμε ζεστό). Στο ίδιο τηγάνι, τηγανίζουμε τα κολοκυθάκια μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν χρώμα, τα βγάζουμε και τα βάζουμε στο ταψί με το κολοκύθι.
Ξύνουμε τον πάτο του τηγανιού και ρίχνουμε τον ζωμό. Μόλις μειωθεί στο μισό, βγάζουμε 2-3 κουταλιές και το ανακατώνουμε με το γιαούρτι*. Μόλις μείνει πια 1/3 από τον ζωμό στο τηγάνι, ρίχνουμε το γιαούρτι κι ανακατώνουμε. Μοιράζουμε κοτόπουλο και κολοκυθάκια στα πιάτα κι από πάνω περιχύνουμε με την σάλτσα από γιαούρτι.

*Όσον αφορά το γιαούρτι, εφόσον το χρησιμοποιήσουμε για σάλτσα, καλό είναι:
1) Να είναι σταγγιστό 2% (το καλύτερο για τέτοια περίπτωση)
2) Να το έχουμε βγάλει από το ψυγείο λίγη ώρα πριν ξεκινήσουμε το μαγείρεμα.
3) Να το έχουμε ανακατώσει σε ένα μπολ έτσι ώστε να έχει αποκτήσει κρεμώδη υφή.
4) Να μην το φέρνουμε ξαφνικά σε επαφή με άλλο υλικό πολύ πιο ζεστό, γι'αυτό προτιμότερο είναι να ρίχνουμε λίγο λίγο από αυτό -το ζεστό υλικό- και να ανακατώνουμε συγχρόνως το γιαούρτι.

Ακολουθώντας αυτούς τους κανόνες θα φτιάξετε υπέροχες σάλτσες με γιαούρτι.

Και πριν κλείσουμε για σήμερα, αγαπητοί φίλοι αναγνώστες, να σας πω ότι το συγκεκριμένο πιάτο ταιριάζει πάρα πολύ όμορφα με μια Ρομπόλα!

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016

Ψήσε με

Χθες βράδυ κοιτούσα την κουζίνα (την συσκευή) και σκεφτόμουν ότι απ'όλες τις ηλεκτρικές συσκευές του σπιτιού είναι η πιο παλιά κι, ευτυχώς, δεν δείχνει σημάδια γήρανσης. Οι υπόλοιπες συσκευές έχουν αντικατασταθεί προ πολλού αλλά η κουζίνα όχι, επιμένει να είναι πιστή παρόλο που έχει περάσει δύσκολες στιγμές με την μαγείρισσα-αφεντικίνα που της έλαχε. Την κοιτούσα και σκεφτόμουν αυτόν τον παράξενο "δεσμό" που αναπτύσσεται. Ξέρω ότι ακούγεται περίεργο αλλά αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι όσοι μαγειρεύουμε πολύ, δενόμαστε με την συγκεκριμένη συσκευή, της έχουμε αδυναμία. Θυμάμαι τη μητέρα μου που προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να κρατήσει τις κουζίνες της. "Να πάρουμε καινούργια", "Όχι", αναφωνούσε η συνήθως ήρεμη κα. Κυριακή, κι έβαζε τον πατέρα μου να την φτιάξει. Επέμενε σθεναρά. Τις αγαπούσε και τις αγαπά- την παρατηρώ πώς τις κοιτά! Γι'αυτό και δεν έχει αλλάξει πολλές. Τρεις όσο θυμάμαι εγώ (και θα ήταν δύο αν η δεύτερη δεν είχε βγει σκάρτη από την αρχή).

Θα μπορούσα να την είχα αλλάξει. Θα μπορούσα να είχα αγοράσει μια υπερσύγχρονη με μαγικά κουμπάκια, φωτάκια, εντυπωσιακή, ό,τι τελευταίας τεχνολογίας κυκλοφορεί. Αλλά δεν θέλω. Την αγαπώ (ναι, ακούγεται παρανοϊκό), την ξέρω, την εμπιστεύομαι, μου αρέσει που αποκτούμε μαζί τις ρυτίδες μας 😄, περνάμε ώρες μαζί.

Σηκώθηκα, την χάιδεψα, την καληνύχτισα. Σήμερα το πρωί σηκώθηκα και μαζί, η κουζίνα κι εγώ, ψήσαμε ένα από τα ωραιότερα κέικ μήλου που βγήκαν ποτέ από την Crispy κουζίνα! Θρίαμβος!





Και θέλουμε να "ψήσουμε" κι εσάς και την κουζίνα σας 😊 να ψήσετε αυτό το υπέροχο, το τόσο κατάλληλο για την εποχή αυτή κέικ!

Ψήστε κι απολαύστε!


Κέικ μήλου με γιαούρτι



Για στρογγυλό ταψί για κέικ διαμέτρου 20 εκ.

Υλικά

2-3 μήλα βάρους + 500 γρ (έτσι ώστε όταν καθαριστούν το βάρος να είναι ~500γρ)
250 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 μεγάλα αυγά
1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό (το στραγγιστό 2% είναι ιδανικό, όμως σε καμία περίπτωση μην χρησιμοποιήσετε απλό γιαούρτι 2%)
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο
2/3 φλιτζάνι καστανή ζάχαρη + 1 κουταλάκι γλυκού επιπλέον
χυμός ενός λεμονιού
1/2 κουταλάκι γλυκού μοσχοκάρυδο
1 κουταλάκι γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
1 κουταλάκι κοφτό κανέλα
1 γεμάτο κουταλάκι baking powder
1/2 κουταλάκι μαγειρική σόδα
μία πρέζα αλάτι
1 κουτάλι σούπας βούτυρο





Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170º C

Καθαρίζουμε και κόβουμε τα μήλα σε μικρά κομμάτια (~1-1,5 εκ) και τα βάζουμε σε ένα μπολ με τον μισό χυμό λεμονιού

Βάζουμε το βούτυρο στο ταψί και το τοποθετούμε στον φούρνο για μερικά λεπτά.

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατώνουμε το αλεύρι με το baking powder, σόδα, αλάτι, την μισή κανέλα και μοσχοκάρυδο.

Βγάζουμε από τον φούρνο το ταψί κι απλώνουμε το λιωμένο πια βούτυρο σε όλο το εσωτερικό τοίχωμα. Στη βάση ρίχνουμε με ένα κουταλάκι λίγη ζάχαρη και την μισή κανέλα.

Σε ένα άλλο μεγάλο μπολ τοποθετούμε ζάχαρη, γιαούρτι, αυγά, ελαιόλαδο, τον μισό χυμό λεμονιού και την βανίλια. Χτυπάμε με χτυπητήρι χεριού για λίγα λεπτά καλά μέχρι να αποκτήσουμε ένα ομοιογενές χυλό. Σε αυτό ρίχνουμε τα μήλα. Ρίχνουμε σιγά σιγά το μείγμα αλευριού ανακατώνοντας αυτήν φορά με σπάτουλα. Μόλις είναι έτοιμη η ζύμη μας την ρίχνουμε στο ταψί και ψήνουμε για ~50 λεπτά. Μόλις πάρει καλό χρώμα από πάνω σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο μέχρι την ολοκλήρωση του ψησίματος. Προς το τέλος με την μέθοδο του μαχαιριού τσεκάρουμε αν έχει ψηθεί και στο εσωτερικό καλά.

Βγάζουμε από το φούρνο κι αφήνουμε να ηρεμήσει για 15 λεπτά περίπου πριν το βγάλουμε από το ταψί. Αν θέλουμε ρίχνουμε λίγη ζάχαρη άχνη από πάνω.


Δευτέρα 29 Αυγούστου 2016

Ζουμ στο Ζα'αταρ #2

Ολοκληρώνουμε σήμερα το μικρό αφιέρωμα στο ζα'αταρ αυτό το θαυμάσιο μείγμα αρωματικών φυτών και μπαχαρικών που μας έρχεται από την Μέση Ανατολή. Την προηγούμενη φορά είχαμε φτιάξει μια αγγουροσαλάτα δροσερή κι ελαφριά, της οποίας η σος, φτιαγμένη με γιαούρτι, ταχίνι & ζα'αταρ, είναι σκέτη απόλαυση! Σήμερα πάμε στο κυρίως πιάτο. Πάλι με ζα'αταρ, αυτή τη φορά μαρινάρουμε μπούτια κοτόπουλου:


Ψημένα μπούτια κοτόπουλου μαριναρισμένα με ζα'αταρ + ντιπ γιαουρτιού με πιπέρι καγιέν




Για ένα πακέτο μπούτια κοτόπουλου (~1/2 κιλό)

Για τη μαρινάδα:

χυμός ενός μεγάλου λεμονιού
2 κουταλιές ζα'αταρ
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
1-2 κουταλιές ελαιόλαδο

Για το ντιπ:

1 κεσέ γιαούρτι στραγγιστό 2 %
2 κουταλιές ελαιόλαδο
2 κουταλιές λεμόνι
1 - 1 1/2 κουταλάκι γλυκού πιπέρι καγιέν
αλάτι

Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά της μαρινάδας. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατώνουμε καλά το κοτόπουλο με την μαρινάδα έτσι ώστε να πάει παντού, σκεπάζουμε κι αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 3 ώρες. Όσο περισσότερο χρόνο μαριναριστεί το κοτόπουλο τόσο το καλύτερο.

Όταν είμαστε έτοιμοι, ανοίγουμε το γκριλ του φούρνου, βάζουμε το κρέας σε μια σχάρα που ακουμπά σε ταψί, χύνουμε από πάνω την μαρινάδα που έχει περισσέψει και ψήνουμε 5-7 λεπτά από κάθε πλευρά.

Για το ντιπ:

Ανακατώνουμε καλά όλα τα υλικά μαζί. Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε τα υλικά ανάλογα με το γούστο μας. Προσωπικά το προτιμώ καυτερό και ξινούτσικο πράγμα που σημαίνει ότι το "πατάω" σε λεμόνι και πιπέρι καγιέν.


Σημείωση: Κι όπως είπαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, μπορούμε να φτιάξουμε δικό μας ζα'αταρ.
(δείτε link στην εκτέλεση της προηγούμενης συνταγής)





Τελευταία ανάρτηση του καλοκαιριού προφανώς. Τα λέμε από...φθινόπωρο! 😉 ☔