Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

Naschmarkt (εντός κι εκτός)

Για έναν επισκέπτη, η Βιέννη είναι κλασική μουσική, Όπερα, μουσεία, Stefansplatz, Museums Quartier, Albertina, υπέροχα ιστορικά καφέ, sacher torte, αναμονή στην ουρά για ένα κομμάτι sacher torte (ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω), Prater, Belvedere, αμέτρητες γκαλερί κι αίθουσες τέχνης, "Ο τρίτος άνθρωπος" (σινεφίλ αναφορά), σνίτσελ, Schönbrunn, Ringstrasse, όμορφες διαδρομές με τραμ, Δούναβης, "An der schönen blauen Donau", υπέροχες πρωτοχρονιάτικες συναυλίες της Wiener Philharmoniker (απίστευτη η φετινή) κι άλλα πολλά, όμορφα και μαγευτικά.





Για έναν γκουρμέ η Βιέννη είναι κάτι παραπάνω από σνίτσελ και sacher torte και για να ανακαλύψεις την γαστρονομική ταυτότητα της πόλης (αλλά και της ίδιας της Αυστρίας) δεν έχεις παρά να επισκεφτείς την εκπληκτική αγορά του Naschmarkt.

To Naschmarkt είναι μια υπαίθρια αγορά που εκτείνεται σε μήκος πάνω από ένα χιλιόμετρο ανάμεσα στις λεωφόρους Linke Wienzeile και Rechte Wienzeile. Η αρχή της είναι πολύ κοντά στην Karlsplatz που σημαίνει ότι είναι ένα 10λεπτο ποδαρόδρομος από την Stefansplatz (το τουριστικό κέντρο της πόλης) ή διαφορετικά παίρνεις το -πολύ αποτελεσματικό- μετρό για μία στάση μέχρι την Karlsplatz.



Τι θα δεις στο Naschmarkt. Η αγορά, όπως έγραψα, εκτείνεται σε μήκος πάνω από ένα χιλιόμετρο και διαθέτει δύο παράλληλους διαδρόμους, όπου στον έναν υπάρχουν τα μαγαζιά και ντελικατέσσεν και στον άλλον βρίσκει κανείς τα μπιστρό, καφέ μπαρ, εστιατόρια και μπυραρίες.



Καταστήματα και ντελικατέσσεν πουλούν όλα τα καλά του κόσμου. Είναι όπως όλες οι αγορές που βλέπουμε στο εξωτερικό, όπου βρίσκεις τα πιο απίθανα -μερικά εντελώς άγνωστα- φρούτα και λαχανικά. Συναντά κανείς καταστήματα με προϊόντα από διάφορες κουζίνες του κόσμου, χρώματα κι αρώματα σε τυλίγουν, οι φωνές των πωλητών να σε προσκαλούν να δεις, να δοκιμάσεις (όλο και κάποιος θα σε δελεάσει με ένα κέρασμα)


Αν όμως αναζητά κανείς γεύσεις από την Αυστρία δεν έχει παρά να επισκεφτεί τα ντελικατέσσεν της αγοράς όπως εκείνα των Urbanek, Roni's (από τα οποία ψωνίσαμε διάφορες νοστιμιές) κλπ. Απίστευτη ποικιλία αλλαντικών και τυριών, ψωμί αλλά και γλυκά. Και φυσικά κρασιά. Η Αυστρία παράγει όμορφα, ευγενικά κρασιά που αξίζει κανείς να δοκιμάσει. Grüner Veltliner και Riesling οι πιο συχνές ποικιλίες που συναντάμε στα λευκά, Blaufränkisch και Zweigelt εκείνες που αφορούν τα κόκκινα κρασιά. Λίγο πριν έρθει η ώρα να κλείσουν τα μαγαζιά, τα περισσότερα ντελικατέσσεν γίνονται αυτοσχέδια μπιστρό όπου σερβίρεται κρασί με τη συνοδεία εδεσμάτων από τα καταστήματα. Εν τω μεταξύ, στα καφέ μπαρ κι εστιατόρια της δίπλα σειράς γίνεται το αδιαχώρητο. Υπάρχουν εστιατόρια για όλα τα γούστα, από fish restaurants μέχρι μπυραρίες και εστιατόρια με πολυεθνική κουζίνα, όπως το Neni όπου γίνεται το αδιαχώρητο, κυρίως από νέους, τα απομεσήμερα. 





Αν ποτέ επισκεφτείτε το Naschmarkt θα παρατηρήσετε ότι τα ντέλι πουλούν ένα γλυκό που ονομάζεται mohnzelten. Είναι ένα γλυκό, κλειστή μικρή ταρτούλα ας το πούμε, του οποίου η ζύμη φτιάχνεται με πατάτα κι έχει αυτήν την απίστευτα νόστιμη γέμιση από παπαρουνόσπορο, μέλι, ρούμι και βανίλια. Κυκλοφορεί και σε παραλλαγές, nusszelten με καρύδι και apfelzelten με μήλο. Είναι ένα παραδοσιακό γλυκάκι της περιοχής του Waldviertel, βόρεια-βορειοδυτικά της Βιέννης κι αποδεικνύει ότι η αυστριακή ζαχαροπλαστική είναι άκρως ενδιαφέρουσα. 



Εκατέρωθεν -κι εκτός- της αγοράς του Naschmarkt:

Εκεί περίπου που ξεκινά η αγορά, στην γωνία των οδών Linke Wienzeile & Getreidemarkt, βρίσκεται το wein&co ένα κομψό wine bar- κατάστημα, στο οποίο μπορείτε να απολαύσετε αυστριακά κρασιά υπό τους ήχους τζαζ μουσικής -τις Δευτέρες είχε και live- αλλά και να κάνετε τις αγορές σας, αν ενδιαφέρεστε να αγοράσετε κρασιά.







Από την άλλη μεριά τώρα, στην Rechte Wienzeile (και προς το τέλος της αγοράς), στον αριθμό 15 συγκεκριμένα, στη γωνία με την Schleifmülgasse, υπάρχει ένα όμορφο ημιυπόγειο εστιατόριο, από αυτά που ξεχειλίζουν coziness κι οικειότητα, το amacord café. Εκεί μπορεί να φάει κανείς συμπαθέστατη αυστριακή -αλλά όχι αυστηρά μόνο αυστριακή- κουζίνα. Προσωπική αδυναμία, τα αυστριακού τύπου ραβιόλι από την Καρίνθια. 

Λοιπόν, αν ποτέ βρεθείτε στη Βιέννη, μην παραλείψετε μια βόλτα στην Naschmarkt. Και θα περάσετε καλά, και θα φάτε και θα πιείτε καλά. Και φτάνοντας στο τέλος της αγοράς, γυρίστε προς την Linke Wienzeile και θα δείτε αυτό το υπέροχο κτήριο, με την art nouveau πρόσοψη:




Σημείωση: Η Βιέννη είναι γεμάτη υπέροχα κτίρια, μπορείς να περάσεις μέρες ολόκληρες βολτάροντας στους δρόμους της πόλης, χαζεύοντας τις προσόψεις μόνο! Μια μαγεία οπτική!
Θέλω όμως, αντί επιλόγου, να σταθώ σε κάτι που μου έκανε -πολύ καλή- εντύπωση κι ας ήμουν κατά κάποιο τρόπο παθούσα. Βρεθήκαμε στην πόλη την εβδομάδα των Χριστουγέννων. Την παραμονή, επισκεφτήκαμε ένα μουσείο και βγήκαμε από αυτό κατά τη 1:30. Όλα τα καταστήματα ήταν ήδη κλειστά! Ήδη γνώριζα ότι αρκετά εστιατόρια δεν θα λειτουργούσαν εκείνη την ημέρα ή θα έκλειναν νωρίτερα. Αλλά δεν περίμενα ότι τα καταστήματα θα έκλειναν τόσο νωρίς. Το θέμα ήταν, ότι μέναμε σε επιπλωμένο διαμέρισμα και δεν είχαμε ψωνίσει τίποτα για το βράδυ- ως κλασικοί Έλληνες, συνηθισμένοι να κλείνουν τα καταστήματα παραμονή Χριστουγέννων στις 8. Τρέξαμε στη Naschmarkt κι ευτυχώς είχε μείνει το ντέλι Roni's ανοιχτό κι έτσι λύθηκε το θέμα. Με εξέπληξε ευχάριστα το γεγονός. Σκεφτόμουν. ότι την ίδια ώρα οι υπάλληλοι των καταστημάτων εδώ στην Ελλάδα, θα σχόλαγαν στις 8, θα έφταναν σπίτι στις 9; 9:30; εξουθενωμένοι, σκέψου εκείνες ή εκείνους που θα έπρεπε να ετοιμάσουν και βραδινό. Μου άρεσε που σε μια άκρως τουριστική πόλη σαν την Βιέννη (και στην υπόλοιπη χώρα φαντάζομαι), κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Όπως παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, όλοι βρίσκονται νωρίς στο σπίτι. 





Ακόμα και τα φαρμακεία έχουν όμορφες προσόψεις!


Για κρασί : wein&co Linke Wienzeile 4
Για φαγητό: amacord café  Rechte Wienzeile 15

18 σχόλια:

  1. Θα ταξιδευα ως εκει μονο και μονο για αυτη την μεγαλη αγορα. Ακομα κι αν δεν ειχε τιποτ'αλλο να δω. Δεν εχω παει ποτε Βιεννη και το θελω πολυ.

    Πολυ σημαντικο αυτο που διαπιστωσες για τα μαγαζια. Εδω αν μπορουσαν να ειναι ανοιχτα μεχρι παρα πεντε (δωδεκα εννοειται) θα το εκαναν. Εχω υπαρξει παθουσα και ξερω τι σου λεω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρυσαυγή δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι με το σχόλιο σου! Γιατί ουσιαστικά έγραψα αυτήν την ανάρτηση, κυρίως για να αναφερθώ στο -πραγματικά- εορταστικό ωράριο των καταστημάτων εκεί!
      Σήμερα το πρωί έπιασα κουβέντα με υπάλληλο σε κατάστημα στο Σύνταγμα, ήταν χαρούμενη που πέρασαν επιτέλους οι γιορτές γιατί θα γύριζε στα κανονικά ανθρώπινα ωράρια! Κατά τη διάρκεια των εορτών σπάνια σχολάει στην ώρα της! Μεχρι και τις 3 το πρωί, μου έλεγε, ότι καθόταν κάποιες μέρες, όπως την παραμονή των Χριστουγέννων!!!

      Η Βιέννη είναι χάρμα σε πολλά επίπεδα. Την αγάπησα την πρώτη φορά, τη λάτρεψα τώρα τη δεύτερη φορά!

      Διαγραφή
    2. Κοιτα, θα τολμισω να πω οτι οπως σε ολα τα θεματα οι Ελληνες δεν εχουν μετρο, ετσι συμβαινει και με το εορταστικο ωραριο. Στιβουν τον εργαζομενο ως εκει που δεν παει. Εχω δουλεψει στο παρελθον 12 ωρα χωρις φαγητο και χωρις να παω τουαλετα. Χωρις διαλειμμα ενος λεπτου να καθησω. Και αυτο συνεχομενα ολες τις γιορτες χωρις ρεπο. Τι να λεμε τωρα;
      Γιορτες για σκλαβους και μη!

      Διαγραφή
    3. Μα ειλικρινά όπως το λες: Δεν έχουμε μέτρο ως λαός. Μες την υπερβολή είμαστε, σε όλα. Ελάττωμα της φυλής φαντάζομαι ή απλά συμπτώματα κόμπλεξ ενός λαού που θέλει να το παίζει "πολιτισμένος", "προχωρημένος" αλλά του λείπει η καλλιέργεια κι η παιδεία.
      Ελάττωμα σε αυτή τη χώρα είναι κι οι εργασιακές σχέσεις, κυρίως γιατί όταν σου καταπατούν κάθε δικαίωμα ως εργαζόμενος, δεν μπορείς αν βρεις πουθενά το δίκιο σου. Θα αρχίσουν οι εκβιασμοί, οι απολύσεις ίσως, τα γνωστά.

      Διαγραφή
    4. Μα ειλικρινά όπως το λες: Δεν έχουμε μέτρο ως λαός. Μες την υπερβολή είμαστε, σε όλα. Ελάττωμα της φυλής φαντάζομαι ή απλά συμπτώματα κόμπλεξ ενός λαού που θέλει να το παίζει "πολιτισμένος", "προχωρημένος" αλλά του λείπει η καλλιέργεια κι η παιδεία.
      Ελάττωμα σε αυτή τη χώρα είναι κι οι εργασιακές σχέσεις, κυρίως γιατί όταν σου καταπατούν κάθε δικαίωμα ως εργαζόμενος, δεν μπορείς αν βρεις πουθενά το δίκιο σου. Θα αρχίσουν οι εκβιασμοί, οι απολύσεις ίσως, τα γνωστά.

      Διαγραφή
    5. Νομίζω είμαστε πολύ κομπλεξικοί. Αυτό και τίποτα άλλο.
      Ζούμε και αναμασάμε τον πολιτισμό των προγώνων μας χωρίς να έχουμε να επιδείξουμε τίποτα στο σήμερα. Και δεν λέω για τα παιδιά - επιστήμονες ή καλλιτέχνες (λαμπρά μυαλά) που ζουν και παράγουν έργο στο εξωτερικό. Μιλάω αποκλειστικά και μόνο για τους εγχώριους. Θλήψη. Τίποτα αλλο. Νιώθουμε ότι όλη η υφήλιος κάτι μας χρωστάει, κάτι μας ωφείλει. Ασε... μεγάλη κουβέντα ανοίξαμε κάτω από ένα τόσο όμορφο άρθρο όσο αυτό της Βιέννης! χαχαχα

      Διαγραφή
    6. Έτσι!! Τα ίδια λέω και ξαναλέω και τα λέω παντού! Βαρέθηκα αυτό το αναμάσημα του πόσο υπέροχοι είμαστε, πόσα μας χρωστάνε, πόσο μάγκες και καπάτσηδες είμαστε και πόσο άχρηστη είναι η υπόλοιπη υφήλιος και μπλα μπλα μπλα. Άσε, μεγάλη κουβέντα, θα μπορούσα να γράφω για ώρες αλλά θα μου βγει το όνομα: η γκρινιάρα food blogger!!! Δεν θα πλησιάζει κανείς στο μπλογκ!!

      Εμένα βέβαια μου αρέσουν αυτές οι κουβέντες, άλλωστε αυτός είναι ο στόχος μου, οι αναρτήσεις, το φαγητό απλά η αφορμή να γίνεται κουβέντα!

      Διαγραφή
  2. Δεν έχει τυχει να πάω! Η παρουσίαση όμως με δελέασε αρκετα!
    Καλη χρονιά, καλό Σαββατόβραδο!
    Φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριάδνη εύχομαι όλα τα καλά για τη νέα χρονιά! Πάντα και πάνω απ'όλα με υγεία!

      Ελπίζω να καταφέρεις να πας κάποτε στη Βιέννη. Είναι τόσο πολλά που μπορεί να δει και να απολαύσει κανείς εκεί! Άσε που είναι πρώτη στη λίστα με τις πόλεις με την υψηλότερη ποιότητα ζωής! Τυχεροί οι Βιεννέζοι!

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα. Έχω πάει μια φορά μόνο στη Βιέννη για πολύ λίγες μέρες, δεν ενθουσιάστηκα (οκ, έχει απίθανα κτήρια αλλά δεν κατάφερα να βρω πού χτυπάει ο παλμός της πόλης) και κατέληξα να πηγαίνω κάθε μέρα για πολλές ώρες στη Naschmarkt, τον παράδεισό μου που ευτυχώς ανακάλυψα από την πρώτη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλεομένη, εσύ το ανακάλυψες με την πρώτη! Εγώ κοιμόμουν όρθια την πρώτη φορά ή απλά είχα παρασυρθεί χαζεύοντας κτίρια και τις προσόψεις τους (ίσως απωθημένο γιατί ήθελα να σπουδάσω αρχιτεκτονική!) αλλά ευτυχώς τη δεύτερη το πέτυχα. Χαίρομαι που είσαι το ίδιο ενθουσιασμένος με το naschmarkt κι εγώ περνούσα κάθε μέρα από εκεί (έμενα κοντά βέβαια) και βολτάριζα πόσην ώρα πάνω κάτω- ευτυχώς είχε καλό καιρό.

      Διαγραφή
  4. Πήγες Βιέννη!!! Τι ωραία!!
    Είναι αγαπημένη πόλη. Στο εξωτερικό δεν έχω ταξιδέψει αλλά η μόνη φορά που ταξίδεψα ήταν στη Βιέννη. Χριστούγεννα το 1995!!! Πολύ πίσω ;)
    Είναι απίστευτα όμορφη. Φτάσαμε με λίγο χιόνι, το είχε στρώσει λίγο. Στην Ναschmarkt δεν θυμάμαι αν είχα πάει... είχε θυμάμαι μια υπαίθρια χριστουγεννιατικη αγορά .. ίσως να ήταν αυτή. Ειχα πάρει αλλαντικά και σκεφτόμουν πως θα τα κουβαλάω στο αεροπλάνο..και κρασί εχω πάρει το οποίο δεν έχω ανοίξει (!!!). Είναι υπέροχη πόλη. Θα ήθελα να ξαναπάω γενικά στην Αυστρία. Είχαμε πάει και Σάλτσμπουργκ.
    Αυτό με το ωράριο των καταστημάτων τις γιορτές είναι ένα θέμα. Κι εγώ νομίζω πως δεν έχει και νόημα να υπάρχει τόσες μερες εορταστικό ωράριο.
    Συμφωνώ απόλυτα με όσα είπατε πιο πάνω με την Χρυσαυγή.

    Καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάριον καλημέρα.

      Δεν είδαμε καθόλου χιόνι, το αντίθετο, είχε κάτι απίθανες ηλιόλουστες μέρες! Θα ήθελα όμως να την δω κάποτε και με χιόνι!

      Χριστουγεννιάτικες αγορές είχε σε αρκετές πλατείες, με καλύτερη κατ'εμέ εκείνη στην Karlsplatz. Είχε και σόου τα βράδια και γινόταν χαμός.

      Καλά με άφησες άφωνη με το κρασί!! 20 χρόνια και δεν έχει ανοιχτεί!!

      Ευχαριστώ και για την άποψη σου για το εορταστικό ωράριο -άλλωστε αυτός ήταν ο λόγος που έγραψα την ανάρτηση- και χαίρομαι που συμφωνούμε!

      Διαγραφή
  5. Κρίμα που όταν πήγα εγώ στην Βιέννη κοιμόμουν όρθια και ήξερα μόνο να ζητάω ζεστή σοκολάτα. ήταν περίπου πρίν 8 χρόνια. Θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα πάω πάλι να δω όσα έμαθα αργότερα ότι μπορούσα να δω. Αυτό με το εορταστικό ωράριο με στεναχωρεί πολύ και φροντίζω από αντίδραση να μην κάνω ποτέ τα ψώνια μου τελευταία στιγμή και ποτέ την Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νότα καλημέρα.

      Την πρώτη φορά που πήγα, πέρασα σχεδόν απ'έξω από την αγορά και δεν την πήρα χαμπάρι!!! Εσύ ζητούσες σοκολάτα, εγώ ζητούσα εντυπωσιακά κτίρια κια προσόψεις!! Πάντως μια ζεστή σοκολάτα είναι το ιδανικό ρόφημα στην Βιέννη- αν και φτιάχνουν καταπληκτικό καφέ. Όπου κι αν ήπια ήταν εξαιρετικός!

      Κι εγώ κάθε Κυριακή που ανοίγουν τα καταστηματα, δεν πηγαίνω να ψωνίσω. Λες κι είμαστε καμιά υπεραναπτυγμένη χώρα όπου το χρήμα ρέει άφθονο και δεν ξέρουμε πώς να το καταναλώσουμε. Έλεος!!

      Διαγραφή
    2. Μια και μιλάμε για μαγαζιά έχεις δει Mr Selfridge?

      Διαγραφή
    3. Νότα, όχι δεν το έχω δει. Κάτσε τώρα να σου γράψω τι έχω δει τελευταία: Unforgotten, London spy, Mozart in the jungle, And then there were none (mini series), Τον πρωτοχρονιάτικο Sherlock, Broen, Les revenants, Black mirror, Inside No.9, και το υπερ-ξεκαρδιστικό Father Ted το οποίο είναι παλιό αλλά απίθανα αστείο!

      Διαγραφή
  6. ΑΑΑ Πόσες νέες προτάσεις. Θα μου στέλνεις κανένα mail που και που με νεότερα. Το Broen μου άρεσε πάρα πολύ, η μία τρελούλα βρήκε τον άλλον τρελούλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή