Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Catch me if you can...

....cook as fast as I can!
Όπως έχετε διαπιστώσει , μού αρέσει να παίζω με τους τίτλους διαφόρων ταινιών. Έτσι χρησιμοποίησα τον τίτλο τούτης της πολύ ωραίας ταινίας του Steven Spielberg για να εκδηλώσω τον ενθουσιασμό μου για μια πολύ νόστιμη αλλά κυρίως πολύ γρήγορη συνταγή.
Ήταν μεσημέρι και με πίεζε ο χρόνος . Σε 45 λεπτά έπρεπε να φύγω αλλά πεινούσα και δεν ήθελα να φύγω νηστική - διότι όταν πεινάω , εκνευρίζομαι και τότε μού φταίνε όλοι! Εν τω μεταξύ είχα βαρεθεί τα σαντουιτς ή τις ομελέτες ή...τις σοκολάτες (όχι , αυτές δεν τις έχω βαρεθεί αλλά είναι ελαφρώς ανθυγιεινό να τρως σοκολάτα για ...μεσημεριανό!). Ήθελα κάτι πρωτότυπο , ελαφρύ και νόστιμο. Εκεί που ''έσπαγα'' το κεφάλι μου , σπάζοντας καρύδια για να έχω τουλάχιστον κάτι να τρώω , θυμήθηκα ότι κάπου είχα δει μια συνταγή για pesto sauce...με καρύδια. Κι ευτυχώς, παρότι δεν είχα κάνει bookmark, θυμήθηκα αμέσως ότι είχα δει την συνταγή στο πολύ όμορφο blog μιας Αγγλίδας που ζει στη Ρώμη! Η συνταγή απαιτούσε ελάχιστα υλικά που τύχαινε να τα έχω όλα στην κουζίνα! Φόρεσα γρήγορα γρήγορα την made in Norwich αγαπημένη μου ποδιά , έβαλα μια κατσαρόλα με μπόλικο  νερό να βράζει , έσπασα κι άλλα καρύδια , έτριψα μπόλικη παρμεζάνα , μπόλικο πιπέρι  , χρησιμοποίησα έξτρα παρθένο ελαιόλαδο εκ της Μεσσηνίας ορμώμενο (ευχαριστώ navarino-s !  ) κι ιδού! Σε λιγότερο από μισή ώρα είχα ένα πεντανόστιμο πιάτο που μού έφτιαξε τη διάθεση !
Πριν προχωρήσω στη συνταγή να σας πω ότι στη μαγειρική* είμαι της ...μεσογειακής μεθόδου. Οι ποσότητες των υλικών ''παίζουν'' με το μάτι και τη διάθεση. Ποτέ δεν κάθομαι να μετρήσω ποσότητες όταν μαγειρεύω. Αντίθετα οι Αγγλο-Αμερικανοί είναι της απόλυτης ακρίβειας , ζυγίζοντας ακόμα και σε γραμμομόρια αν χρειαστεί!!!
Θα σας δώσω την ποσότητα των υλικών έτσι όπως είναι στη συνταγή αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπήκα στον κόπο να μετρήσω καρύδια και παρμεζάνες. Ό,τι  μού άρεσε περισσότερο στη γεύση έβαζα!

Λινγκουίνι με pesto καρυδιού
(Συνταγή ελαφρώς διασκευασμένη από το blog ''Rachel eats'')


Yλικά (για 2 άτομα):
100 γρ καρύδια
50 γρ παρμεζάνα
λίγο λάδι (η συνταγή απαιτεί ...4 κουταλιές!)
αλάτι
μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι
βούτυρο ( περίπου όσο το μέγεθος ενός καρυδιού αλλά εγώ έβαλα όσο το μέγεθος ενός φουντουκιού. Σας τα λέω αυτά εμπιστευτικά και sotto voce μην μάθει τίποτα ο σύντροφος S ότι χρησιμοποίησα βούτυρο!).
1/2 πακέτο λινγκουίνι ή ταλιατέλες.
Βάζετε μια κατσαρόλα με νερό να βράσει. Εν τω μεταξύ περνάτε τα καρύδια από τη μουλινέτα , προσθέτετε το βούτυρο και ξαναχτυπάτε για λίγο. Προσθέτετε την παρμεζάνα, το μισό λάδι , χτυπάτε ,αλάτι , πιπέρι , το υπόλοιπο λάδι και χτυπάτε για μια τελευταία φορά.
Όσο βράζουν τα ζυμαρικά , κρατάτε μισό ποτήρι από το νερό βρασίματος.
Στραγγίζετε τα ζυμαρικά , τα ανακατεύετε με την pesto και το νερό που έχετε κρατήσει. Σερβίρετε με επιπλέον πιπέρι ή παρμεζάνα , ό,τι σας αρέσει περισσότερο!



Υ.Γ.: Είναι γνωστή η αδυναμία μου στις σάλτσες pesto!

Υ.Γ.2: Ήταν μια καλή ευκαιρία να πάρει πάλι μπρος η ετικέτα ''mid-week pasta sessions'' που δεν είναι τίποτε άλλο από μια λίστα εύκολων και γρήγορων πιάτων με ζυμαρικά!

*Στη ζαχαροπλαστική αντίθετα κρατώ ευλαβικά τις ποσότητες. Όσες φορές επιχείρησα να αυτοσχεδιάσω αλλάζοντας ποσότητες σε υλικά , το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό!

13 σχόλια:

Kameleon είπε...

Βρε καλή μου Crispy, μην κάνεις τέτοια post αυτή την ώρα.

Δε μας λυπάσαι καθόλου?

Foteini είπε...

Α) θέλω ένα ποστ με την made in Norwich ποδιά (εκεί γνώρισα την αγγλική κουζίνα, την αγγλική ύπαιθρο, ένα μεγάλο έρωτα και πολλές μικρές απογοητεύσεις)
Β) η συνταγή ακούγεται τέλεια, απλή και πεντανόστιμη! Καλή ιδέα!!

crispy είπε...

kameleon δεν μπορώ να σου απαντήσω τώρα γιατί έχω αρχίσει και πεινάω!!!
Υ.Γ.: Το lifo είχε ραπόρτο από την συναυλία του Ρακιντζή και σε θυμήθηκα!





foteini ok , θα ετοιμάσω μια τέτοια ανάρτηση! Εν τω μεταξύ μπορείς να πάρεις μια ιδέα πώς είναι, από μια παλιότερη ανάρτησή μου: http://ascrispasitgets.blogspot.com/2009/05/ravili-miei.html
Τώρα τελευταία παρατηρώ πώς σε αρκετά αγγλικά προϊόντα γράφουν πχ. made in sheffield ή proudly made in wiltshire κοκ!!!
Έχω σκεφτεί στο επόμενο ταξίδι στην Αγγλία να περάσω από Norwich. Εκεί έχεις σπουδάσει;

Foteini είπε...

Ναι! Και παρόλο που όσο ήμουν εκεί μου φαινόταν σαν ένα... κεφαλοχώρι, το αγάπησα τελικά πάρα πολύ! Έχεις ξαναπάει; ΑΝ όχι να περάσεις, είναι μόλις 2 ώρες από Λονδίνο και είναι πολύ όμορφο και γραφικό. Μπορείς να πας και Ipswich που έχει μια (αγγλικού τύπου) παραλία. Και να ανεβάσεις πολλές πολλές φωτο!
χχχ

Vipera Lebetina είπε...

Crispy και εγώ έχω δοκιμάσει και μαγειρική και ζαχαροπλαστική, αλλά μετά από αρκετές άσκοπες προσπάθειες αποφάσισα πως καλύτερα είναι να δοκιμάζεις το φαγητό από το να μαγειρεύεις!
Ένα έχω να σου πω, όλοι οι σεφ με λατρεύουν, ανεξαιρέτως, γιατί δεν πρόκειται να τους πάρω ποτέ τη δουλειά!
Ci vediamo!

Blackened είπε...

θα δοκιμαστεί παραυτα! πανευκολη και για τα δικά μου δεδομένα που είμαι άσχετος από μαγειρική

crispy είπε...

foteini δεν έχω πάει στο Norwich, αλλά σκοπεύω! Εκτός Λονδίνου έχω πάει Bath (υπέροχη πόλη!) & Brighton (για ...αγγλικού τύπου παραλία όπως λες!).





vipera ένας λόγος που λατρεύω την μαγειρική είναι διότι είναι η μοναδική φάση στην οποία πιάνω τον εαυτό μου να πειθαρχεί , να είναι 100% συγκεντρωμένη σ'αυτό που κάνει, να αποκτά αυτοπεποίθηση,...να κυριαρχεί. Όπως έχω ξαναπεί η κουζίνα είναι..το βασίλειό μου.




blackened πανεύκολη και νόστιμη . Κάτι διαφορετικό για μια καθημερινή μακαρονάδα!

Pansofix είπε...

καλησπερα και καλως σε βρηκα!!! και τα λινγκουινι απολαυση!!!

crispy είπε...

pansofix καλημέρα και καλωσόρισες! Τα λινγκουίνι ήταν όντως απολαυστικά ( ή μπορεί απλά να πείναγα πολύ εκείνη την ημέρα!!!).
Έρχονται οσονούπω κι άλλα καλούδια οπότε...stay tuned!

zekia είπε...

η αλήθεια είναι πως η ζαχαροπλαστική είναι πολύ αυστηρή με τις ποσότητες και τις αναλογίες. Δε βλέπεις τον Παρλιάρο που είναι αγκαλιά με τη ζυγαριά συνέχεια;
Βέβαια ένα καλό γλυκό ξεπερνά κατά πολύ ένα καλό φαγητό επομένως ίσως να αξίζει η φασαρία!

crispy είπε...

zekia όσες φορές πήρα την ''πρωτοβουλία'' να κάνω του κεφαλιού μου , βρέθηκα να οδύρομαι πάνω από κατεστραμμένες ζύμες και κρέμες! Έχεις δίκιο για τον Παρλιάρο , γενικά μού φαίνεται πολύ αυστηρός αλλά τα γλυκά του είναι to die for!!!

ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΚΟΚΚΑΛΗ είπε...

Καλά, το ήξερα ότι θα βρω διαμάντια σε παλαιότερες αναρτήσεις σου!!!!

Λατρεύω το καρύδι στα φαγητά και λατρεύω τις μακαρονάδες, οπότε έχει μπει στα άμεσα μαγειρικά σχέδια!!!

crispy είπε...

Εμμανουέλα είναι πανεύκολη κι ό,τι πρέπει για μια μακαρονάδα στο πόδι!