Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Mid November

- Διάβασα μια ιστορία που με συγκίνησε πολύ. Είναι η ιστορία του ζαχαροπλάστη κου. Μασαγιούκι Κιμούρα, ο οποίος έχασε τα πάντα στις 11 Μαρτίου όταν το τσουνάμι χτύπησε την πόλη του αφήνοντας στο πέρασμα του συντρίμμια και πληγές. Ο κος. Κιμούρα έχασε τα πάντα, όχι μόνο το κατάστημα του αλλά και το αρχείο από συνταγές παραδοσιακών γλυκών έτσι όπως τις έμαθε από τους γονείς του. Δειλά δειλά και με την παρότρυνση των συμπολιτών του, οι οποίοι μάλλον είχαν πεθυμήσει τα γλυκά του,  ξεκίνησε να στήσει ξανά την επιχείρηση του. Μετέτρεψε ένα βαγόνι για μεταφορά φορτίου σε ....ζαχαροπλαστείο κι η ζωή στην πόλη Rikuzentakata αρχίζει σιγά σιγά να γλυκαίνει. Ανάμεσα στα συντρίμμια η ζωή συνεχίζεται, οι κάτοικοι γεύονται πάλι τα αγαπημένα τους παραδοσιακά γλυκά. Πολλοί , δοκιμάζοντας τα, θα θυμηθούν μέρες, πρόσωπα, στιγμές.... πριν.... - η γεύση, η όσφρηση διεγείρουν κι ανακινούν τη μνήμη μας, τις αναμνήσεις μας...




-Έμαθα ότι πέθανε προ ημερών ο εξαιρετικός γευσιγνώστης και γαστρονομικός δημοσιογράφος Αλέξανδρος Γιώτης. Μέγας γνώστης του αντικειμένου του αλλά πάντα χαμηλών τόνων, με ωραία καθαρή γραφή, διόλου φλύαρη, ήταν από τις μεγάλες μου συμπάθειες. Θυμάμαι τον είχε πρωτοδεί σε κάποιες εκπομπές μαγειρικής στην κρατική τηλεόραση και παρότι με τρόμαζε λίγο με το αυστηρό του ύφος -μου θύμιζε έναν καθηγητή Φυσικής που είχα στο λύκειο!- δεν τις έχανα. Όχι τυχαία , τα περισσότερα αποκόμματα από γαστρονομικά περιοδικά που έχω είναι δικές του συνταγές. Εδώ θα βρείτε κάποια στοιχεία επιπλέον που αφορούν και την βιβλιογραφία του.

5 σχόλια:

  1. Όταν βγαίνει από το φούρνο ένα ταψί γλυκό, η ζωή φαίνεται ότι μπορεί να συνεχιστεί.


    Σε ευχαριστούμε
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πωπω Crispy, δεν το είχα ακούσει για τον κύριο Γιώτη, σοκαρίστικα, πολύ λυπάμαι! Και εγώ τον διάβαζα στην Ελλαδα.. Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όμορφη η ιστορία! Thanks που τη μοιράστηκες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η πρώτη ιστορία πολύ συγκινητική... η δύναμη της θέλησης, η αγάπη για τη ζωή και τα πράγματα που μας εκφράζουν... με γέμισε σκέψεις και συναισθήματα.
    Η δεύτερη με στενοχώρησε... δεν το γνώριζα, από σένα το έμαθα... κρίμα... θα μου λείψει το ιδιαίτερο στιλ του...
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Τσαλαπετεινός
    Ω ναι, συνεχίζεται και τι γλυκιά που είναι!



    @Eri
    Κι εγώ όταν το έμαθα τα έχασα. Ήταν εξαιρετικός, είχε ποιότητα κι εύρος γνώσεων κάτι που λείπει από αρκετούς νέους γαστρονομικούς δημοσιογράφους.



    @Δέσποινα
    Είναι όντως μια από εκείνες τις ιστορίες από τις οποίες πρέπει να διδαχτούμε και την οποία πρέπει να έχουμε ως παράδειγμα.



    @Ερμιόνη
    Κι εμένα το ίδιο, αυτή η ιστορία με γέμισε με πολλές σκέψεις- ίσως μας κάνει να αναλογιστούμε πιο ψύχραιμα για όσα μας συμβαίνουν αλλά και να εμπνευστούμε από αυτή.
    Όντως ήταν πολύ ιδιαίτερο το στυλ του κου. Γιώτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή