Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Τρώμε καλά (;)

Τις προάλλες ήμουν στο λεωφορείο όρθια, πίσω από τον οδηγό ο οποίος είχε πιάσει κουβέντα με έναν φίλο του που βρισκόταν δίπλα του. Ο οδηγός έλεγε στο φίλο του ότι ο αδερφός του είχε πάει στα Χανιά κι είχε βρεθεί μπροστά στο φρικτό θέαμα να βλέπει Έλληνες να τρώνε, όλο κι όλο (άκουσον, άκουσον), μια χωριάτικη σαλάτα μοιρασμένη στα δύο!! Βέβαια το "ζουμί" της συζήτησης ήταν για το πώς μας έχει καταντήσει η κρίση, εμάς τους Έλληνες τους κιμπάρηδες, τους big spenders, τους...καλοφαγάδες που αν δεν παραγγείλουμε όλο το μενού δεν σταματάμε, που θεωρούμε ύψιστο χρέος όταν στρωνόμαστε στο τραπέζι να το γεμίσουμε με πιάτα που στο τέλος θα μείνουν ανέγγιχτα. "Άντε πάλι τα ίδια" σκέφτηκα, "άντε πάλι με τον Έλληνα που θεωρείται καλοφαγάς επειδή τρώει τον αγλέουρα". Είπα να επέμβω και να πω κάτι του στυλ "και τι έγινε που έτρωγαν μια σαλάτα στα δύο, τόσο ήθελαν ή τόσο είχαν να πληρώσουν, τόσο έφαγαν", αλλά δίπλα μου βρισκόταν μια 60άρα ρατσίστρια που είχε ξεχάσει να πλύνει την μασέλα της εν τω μεταξύ, κι ωρυόταν κι έβριζε τις γυναίκες πρόσφυγες που περνάνε "ζωή και κότα" στο Ελληνικό και δεν μαζεύουν τα σκουπίδια παρά γυρνούν οι σουρλουλούδες στολισμένες και μακιγιαρισμένες (;) πάνω κάτω την παραλιακή! Κι είχε κίνηση. Πολλή κίνηση.

Λοιπόν, επειδή τρώμε πολύ, και καμαρώνουμε που παραγγέλνουμε ό,τι έχει και δεν έχει το εστιατόριο- κι ας μην τα φάμε, ας δει η διπλανή παρέα πόσο large είμαστε κι ας σκάσει αυτή από τη ζήλια της κι εμείς από το φαγητό- αυτό, αγαπητοί αναγνώστες, ΔΕΝ σημαίνει ότι είμαστε καλοφαγάδες. Πολυφαγάδες ναι. Επιπόλαιοι ναι. Αλλά η πολυφαγία δεν είναι ένδειξη, ούτε καν απόδειξη για κάποιον ότι είναι καλοφαγάς, ότι είναι γκουρμέ, ψαγμένος γαστρονομικά, ότι το φαγητό είναι πολιτισμός γι'αυτόν, ότι έχει γαστρονομική παιδεία, ανοιχτό ουρανίσκο. Και φυσικά για να το κλείσει ο "Έλλην καλοφαγάς" το τσιμπούσι, παραγγέλνει παγωμένη μπύρα σε παγωμένο ποτήρι (γιατί αν η μπύρα δεν έχει γίνει σορμπέ δεν πίνεται, σύμφωνα πάντα με τον Έλληνα καλοφαγά) και κρασί μόνο χύμα γιατί το πίνουμε με το λίτρο- και ρίχνουμε λίγη κόκα κόλα στο κρασί να'ουμ, για την χώνεψη! Μάλιστα.

Λοιπόν, για να μην πολυλογώ και γνωρίζοντας ότι έχω αφήσει μέτωπο ανοιχτό, προχωρώ στο φαγητό της σημερινής ανάρτησης.





Οι μακαρονοσαλάτες είναι ιδανικές για τα ζεστά βράδια του αθηναϊκού καλοκαιριού. Έφτιαξα αυτήν που ακολουθεί, ψήνοντας πρώτα τα δύο λαχανικά που χρησιμοποίησα, τοματίνια και κόκκινες πιπεριές και το ψήσιμο αυτό έδωσε στην σαλάτα μια ιδιαίτερη γεύση που ενισχύθηκε με την παρουσιά ελιών.

Μακαρονοσαλάτα με ψημένα τοματίνια και κόκκινες πιπεριές.



Για 4 άτομα

300 γρ ζυμαρικά τύπου κοχυλάκια
250 γρ τοματίνια
3 μεγάλες πιπεριές Φλωρίνης
2 σκελίδες σκόρδο κομμένες σε λεπτές φέτες
λίγο θυμάρι, ρίγανη, δεντρολίβανο
2 μπάλες μοτσαρέλα
10-15 ελιές (μαύρες /ή/και πράσινες)
ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
λίγα φύλλα βασιλικού

Βράζουμε τα ζυμαρικά αυστηρά al dente σε αλατισμένο νερό, τα στραγγίζουμε και τα βάζουμε σε ένα μπολ ανακατεύοντας τα  με λίγο ελαιόλαδο. Τα αφήνουμε να κρυώσουν

Κόβουμε τα τοματίνια στα δύο. Πλένουμε, σκουπίζουμε τις πιπεριές και τις κόβουμε σε μικρά κομμάτια. Σε ένα ρηχό ταψί απλώνουμε αντικολλητικό χαρτί. Βάζουμε τα τοματίνια με τις πιπεριές, τα αρωματικά, αλάτι, πιπέρι, λάδι κι ανακατώνουμε με τα χέρια. Ψήνουμε για μισή ώρα περίπου στους 200 βαθμούς. Προσέχουμε να μαλακώσουν καλά τα λαχανικά αλλά όχι να μαυρίσουν. Τα βγάζουμε από το φούρνο όταν είναι έτοιμα και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Τη μισή ποσότητα από τα ψημένα λαχανικά την περνάμε από το μπλέντερ μέχρι να γίνει κρεμώδης.

Εν τω μεταξύ, βγάζουμε το κουκούτσι από τις ελιές και τις κόβουμε στα δύο. Μπορούμε να διαλέξουμε ό,τι είδος ελιά μας αρέσει περισσότερο.

Ρίχνουμε στα ζυμαρικά το μείγμα τοματίνια-πιπεριές που έχουμε περάσει από το μπλέντερ. Ανακατώνουμε. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα λαχανικά, τις ελιές και την μοτσαρέλα που θα έχουμε κόψει σε κύβους. Σερβίρουμε ρίχνοντας λίγο φρέσκο ελαιόλαδο και φύλλα βασιλικού από πάνω.





Απολαμβάνουμε με ένα ελληνικό ροζέ. Εμείς προτιμήσαμε την υπέροχη ΙΕΡΕΙΑ του οινοποιείου Μποσινάκη.

6 σχόλια:

  1. Μα κι εσύ μόνο μια μακαρονοσαλάτα;;
    Πριν ένα μήνα ήμουν σε κάποιο νησί, με ρώτησαν κάποιοι από την παρέα τι φάγαμε και πόσα πληρώσαμε σε κάποιο καλό εστιατόριο που πήγαμε. Στη σύγκριση με τα δικά τους μα λένε πως γίνεται κι εμείς πληρώσαμε περισσότερα, όταν άρχισαν να μετράνε πιάτα χάσαμε το λογαριασμό. Δεν ξέρω βέβαια κι αν τα έφαγαν όλα ή έμειναν στο τραπέζι.
    Είμαστε πολύ large στην παραγγελία και όχι στην ποιότητα αυτού που τρώμε.
    Επειδή όταν ρωτάω τι να φάμε στο σπίτι παίρνω μονίμως την απάντηση, πάστα, θα φτιάξω τη σαλάτα σου.
    Καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξανθή καλημέρα!

      Ακριβώς αυτό που λες: Large στην ποσότητα κι όχι την ποιότητα! Σε κάτι τέτοιες "κόντρες" για το ποιος πλήρωσε περισσότερα είμαστε πρώτοι!!

      Είναι πολύ ωραία, πολύ νόστιμη, πολύ καλοκαιρινή!

      Διαγραφή
  2. Να γι αυτο τον λόγο αποφευγω τα ΜΜΜετακινησης.

    Παντως αυτες τις μερες που ημουν στην Τζια διακοπες, δεν ειδα κανεναν ελληνα να τρωεει μονο μια χωριατικη. Και οι ταβερνες ειχαν λιγο ξεφυγει στις τιμες τους. Χωρις να σερβισουν κατι το ιδιαιτερο.

    Σαλατα μακαρόνι τελεια! Θα ητν τιμησω τωρα με τις ζεστες... μαζι με μπιριτσα σε κρύο ποτηρι χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. BF καλημέρα!

      Τα ΜΜΜ είναι μεγάλη σχολή! Οι κοινωνιολόγοι, αν θέλουν να πιάσουν τον σφυγμό της κοινωνίας, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να μπαινοβγαίνουν σε λεωφορεία!!

      Για την Τζια το έχω ξανακούσει ότι ...ξεφεύγει λίγο στις τιμές όσον αφορά το φαγητό!

      Με μπύρα ναι, να την τιμήσεις τη σαλάτα αλλά όχι σε ...κρύο ποτήρι!!!!!

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα. Θα συνεχίσω λίγο στο ύφος της εισαγωγής, αναφερόμενος όμως στη συνταγή. Ωρυόμενος λοιπόν φωνάζω ότι ΔΕΝ υπάρχει μακαρονοσαλάτα. Μπορεί να είναι τέλεια (που η συγκεκριμένη είναι από τις καλύτερες που έχω δει και πολύ μου άρεσε που έψησες τα λαχανικά), μπορεί να έχει λίγα, περισσότερα ή και πάρα πολλά λαχανικά αλλά αυτό δεν την κάνει σαλάτα. Κρύα μακαρονάδα ναι, ωραία ναι ακόμα και κρύα (καλύτερη κρύα με τα υλικά που έχει) αλλά όχι σαλάτα.
    Ο γεροπαράξενος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλεομένη καλημέρα!

      Θα συμφωνήσω μαζί σου! Δεν μου αρέσει καν ο όρος, κι αν τον χρησιμοποιώ είναι ως μετάφραση του αμερικάνικου pasta salad. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι σαλάτα. Άσε που όταν γράφω τη λέξη πάντα την γραφω λάθος! Αλλού τα "ο" αλλού τα "α"!!

      Διαγραφή