Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Καλοκαίρι με κολοκυθάκι και καμπύλες!

Στα 10 χρόνια που λειτουργεί το blog δεν έχει περάσει καλοκαίρι χωρίς να έχει αναρτηθεί συνταγή με κολοκυθάκι! Είναι μία από τις ακλόνητες σταθερές που το διακατέχουν και το φετινό καλοκαίρι δεν θα αποτελέσει εξαίρεση. Μπορεί τώρα τελευταία το blog να μοιάζει ξεχασμένο, παραμελημένο, αφημένο (ή και αφηρημένο 😖) , αλλά οι σταθερές παραμένουν σταθερές κι ως εκ τούτου, με μια καλή αφορμή που θα συζητήσουμε αμέσως, επιστρέφουμε με μία φοβερή καλοκαιρινή κολοκυθένια συνταγή!

Πριν λίγες μέρες μου έστειλε μήνυμα μία αναγνώστρια όπου με ρωτούσε απορημένη πώς και τρώω τόσο πολλές μακαρονάδες το καλοκαίρι! Η απορία της δεν ήταν άνευ λόγου. Σχεδόν όλες οι αναρτήσεις που έχω κάνει τελευταία στη σελίδα fb του blog αφορούν κατά 99% πιάτα με ζυμαρικά. Φαντάζομαι ότι η αναγνώστρια δεν είναι η μόνη που θα αναρωτιέται αν μαγειρεύω, τώρα το καλοκαίρι, γεμιστά, μπριάμ, φασολάκια, μπάμιες κι άλλες κλασικές ελληνικές καλοκαιρινές νοστιμιές! Πώς, πώς, μαγειρεύω και τρώω τέτοια πιάτα, όμως κάθε δεύτερη μέρα έχει ζυμαρικά- αδυναμία είναι αυτή!

Λοιπόν, ξεκίνησα την απάντηση μου στην αναγνώστρια με την περίφημη ρήση της Σοφία Λόρεν. Αυτή:




Τουτέστιν, είναι αποδεδειγμένο ότι με τα ζυμαρικά χτίζεις κορμάρα!! 😃
Από την άλλη, μια χαρά τρώγονται τα ζυμαρικά το καλοκαίρι. Με τη βοήθεια των υπέροχων λαχανικών της εποχής, φτιάχνουμε απίστευτα νόστιμες σάλτσες για σπαγγετάδες. Και, ας μην ξεχνάμε, με κάποια ζυμαρικά μπορούμε να φτιάξουμε ωραιότατες σαλάτες, που προφανώς είναι το ιδανικό πιάτο για την πιο καυτή εποχή.

Εδώ και πολύ καιρό είχα βρει μία συνταγή του Yotam Ottolenghi, για μία σαλατα με ζυμαρικά και κολοκυθάκι. Αποθηκεύτηκε κι όταν ήρθε ο καιρός- ο καιρός των καλοκαιρινών κολοκυθιών εννοώ-  την έφτιαξα. Με αρκετές αλλαγές όμως, όπως θα δούμε παρακάτω.

Καταρχήν ο γνωστός σεφ προσθέτει edamame, τα οποία δεν έχω δοκιμάσει ποτέ και τα οποία, φαντάζομαι, κάπου θα πουλιόνται στην Αθήνα, σίγουρα όμως όχι στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς, ούτε στη λαϊκή! Οπότε αντί για τα χαριτωμένα γιαπωνέζικα φασολάκια, απλά αύξησα την ποσότητα των κολοκυθιών. Τα οποία, αγαπητέ μου Yotam, γιατί τα τηγανίζεις; Γιατί δεν τα ψήνεις στο γκριλ, όπου και πιο νόστιμα θα γίνουν και πιο...light θα είναι; Είπαμε, είναι καλοκαίρι, προσέχουμε τη σιλουέτα- λέμε τώρα.
Επίσης πρόσθεσα κουκουναρόσπορο και το "πάτησα" λίγο στο ξίδι. Πάμε να δούμε πώς:

Καλοκαιρινή σαλάτα ζυμαρικών με κολοκυθάκι
(παραλλαγή συνταγής του Yotam Ottolenghi)





Για 4 άτομα

400 γρ. πέννες
4 κολοκυθάκια μέτρια προς μεγάλα
2 κουταλιές καλό κόκκινο ξίδι (από σταφύλι, μην χρησιμοποιήσετε μηλόξιδο)
ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι φρέσκα φύλλα βασιλικού
1 φλιτζάνι μαϊντανό
αλάτι
πιπέρι
2 κουταλιές κάπαρη (σε άλμη, όχι σε ξίδι)
1 κουταλιά κουκουναρόσπορο
1 μπάλα μοτσαρέλα ή πακέτο με μικρά μπαλάκια


Βάζουμε άφθονο νερό με αλάτι να βράσει.
Ανάβουμε το γκριλ του φούρνου. Σε ένα μεγάλο ρηχό ταψί, στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί.
Πλένουμε και καθαρίζουμε τα κολκυθάκια και τα κόβουμε σε λεπτές ροδέλες, περίπου 1/3-1/2 εκ. σε πάχος.
Απλώνουμε στο ταψί τις μισές ροδέλες, τις αλείφουμε με ελαιόλαδο και τις ψήνουμε για λίγα λεπτά. Μόλις πάρουν χρώμα, σε 5-10 λεπτά, τις γυρίζουμε και ψήνουμε ένα 2λεπτο ακόμα. Τις βγάζουμε, τις τοποθετούμε σε ένα μπολ και συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες ροδέλες. Μόλις τελειώσουμε με τις ροδέλες, τις τοποθετούμε όλες στο μπολ όπου ρίχνουμε το ξίδι κι ανακατεύουμε ελαφριά. Αφήνουμε στην άκρη.
Εν τω μεταξύ, βάζουμε τα ζυμαρικά να βράσουν αυστηρά al dente.

Σε ένα μούλτι βάζουμε τον μαϊντανό, τον βασιλικό, αλάτι, πιπέρι  κι ελαιόλαδο, περίπου 4 κουταλιές. Χτυπάμε μια δυο φορές καλά. δοκιμάζουμε και διορθώνουμε το αλάτι. Αν είναι πηχτό, προσθέτουμε 1 κουταλιά ελαιόλαδο ακόμα.

Μόλις βράσουν τα ζυμαρικά, τα στραγγίζουμε και τα περνάμε για λίγο κάτω από κρύο νερό, να κρυώσουν. Τα τοποθετούμε σε ένα μεγάλο μπολ.

Στο  ίδιο μάτι της κουζίνας όπου έβρασαν τα ζυμαρικά, βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι τον κουκουναρόσπορο και τον ψήνουμε για λίγο, ίσα να πάρει χρώμα. Βγάζουμε το τηγάνι από το μάτι.

Στο μπολ των ζυμαρικών, προσθέτουμε το κολοκυθάκι, την κάπαρη, τον κουκουναρόσπορο, την σάλτσα βασιλικό-μαϊντανό και την μοσταρέλα κομμένη σε μικρά κομμάτια. Ανακατεύουμε απαλά. Δοκιμάζουμε για αλάτι και ξίδι και διορθώνουμε ανάλογα.

Η σαλάτα συνοδεύεται αυστηρά με ελληνικό λευκό ποικιλιακό: Βιδιανό, Μοσχοφίλερο, Μαλαγουζιά. Αφήστε το να κρυώσει καλά στο ψυγείο και κανονίστε να είναι στη σωστή θερμοκρασία όταν σερβίρετε την σαλάτα!!

Σας αφήνω με μια άλλη περίφημη ρήση της Σοφία Λόρεν, την οποία ρήση εφαρμόζω ευλαβικά, δεν υπάρχει αμφιβολία!







4 σχόλια:

  1. Γυναικάρα από τις λίγες η Σοφία και ολόσωστη όσον αφορά τις γαστρονομικές της δηλώσεις! Μαζί της 100%! :)
    Τα ιαπωνικά φασολάκια τα έχω δοκιμάσει έξω, σε noodles και για να είμαι ειλικρινής δε βρήκα και μεγάλη διαφορά από τα κοινά, ελληνικά φασολάκια που όλοι ξέρουμε (για να είμαι και απόλυτα ειλικρινής, τα δικά μας μου φαίνονται καλύτερα!). Υπέροχη σαλάτα με συνδυασμό υλικών ταιριαστό και εντελώς μέσα στα γούστα μου, ίσως η παραλλαγή σου να είναι καλύτερη από την αρχική συνταγή!
    Χαίρομαι που σου ξαναγράφω μετά από καιρό, είμαι η Dark Chef - Έφη αν με θυμάσαι, με άλλο όνομα και blog πλέον.
    Καλημέρα και θα τα ξαναλέμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη!!! Πόσο χαίρομαι που ξαναβρισκόμαστε!! Πόσες φορές αναρωτιόμουν πού να είσαι! Κατάλαβα ότι ήσουν εσύ το Παράξενο Πιρούνι, από τις αναφορές στην Κέρκυρα και από τις συνταγές! Τώρα θα μπορούμε να τα λέμε κι από fb και instagram.
      Mου έλυσες την απορία για τα edamame. Αν είναι τόσο άνοστα- εδώ δεν τρελαίνομαι ούτε για τα δικά μας, μόνο τα αμπελοφάσουλα κυνηγάω- τότε μάλλον δεν με ενδιαφέρουν.
      Να ζητήσω συγγνώμη που άργησα να απαντήσω. Έλειπα και το Blogger δεν έχει κάνα app της προκοπής να μπάινω να βλέπω την κίνηση.
      Φιλιά πολλά!!

      Διαγραφή
  2. Τέλειες οι καλοκαιρινές μακαρονάδες! Αναμένω και περισσότερες συνταγές :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ! Οσονούπω θα ανεβάσω νέα συνταγή ...αλλά όχι μακαρονάδα!!

      Διαγραφή