Αφορμή για την ανάρτηση δεν είναι μόνο η καλοκαιρινή saga του blog με τίτλο ''Πιπεριές, πιπεριές, πιπεριές...'' -ναι η σημερινή συνταγή περιέχει ΚΑΙ πιπεριές, καλά το μαντέψατε! Αφορμή είναι επίσης και μια απορία που εκφράζουν κατά καιρούς πολλοί. Κι ατυχώς γι'αυτούς, όταν γκουγκλάρουν την συγκεκριμένη απορία, οι μηχανές αναζήτησης των υπολογιστών τους τους ρίχνουν σε τούτο το ταπεινών προθέσεων μεν, περιθωριοποιημένο και δακτυλοδεικτούμενο δε food blog- που να' ξεραν.... Απάντηση δεν παίρνουν, αλλά αυτή τη φορά για καλή τους τύχη η Crispy έχει κέφια κι είπε να συνεχίσει τον συμβουλευτικό ρόλο που ανέλαβε στην προηγούμενη ανάρτηση!
Λοιπόν μιας κι η σημερινή συνταγή περιέχει ΚΑΙ λεμόνι , αποφασίσαμε να απαντήσουμε στην εξής απορία κάποιων από εσάς: ''Τι είναι το ακέρωτο λεμόνι''.
Που λέτε, ακέρωτο είναι το λεμόνι εκείνο του οποίου η εξωτερική επιφάνεια - η φλούδα ντε!- δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία - τουτέστιν ψεκασμό με κερί (ή παραφίνη). Συνήθως κερώνουν τα λεμόνια που πρόκειται να εξαχθούν ή....που πρόκειται να εισαχθούν! Κερωμένα λεμόνια εμφανίζονται κυρίως το καλοκαίρι κι είναι εισαγόμενα -κυριότερες χώρες εισαγωγής είναι η Ιταλία κι η ...μακρινή Αργεντινή. Παραδόξως κι εμείς εξάγουμε κερωμένα λεμόνια -τώρα γιατί εξάγουμε ενώ εισάγουμε , όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση, σηκώνω τα χέρια ψηλά με τους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Έχετε υπόψη ότι το κέρωμα γίνεται για καθαρά προστατευτικούς λόγους, έτσι ώστε το εσπεριδοειδές να αντέξει περισσότερο καιρό. Συνήθως είναι λεμόνια πολύ όμορφα εμφανισιακά, πολύ γυαλιστερά και πολύ ..ομοιόμορφα σε μέγεθος . Δυστυχώς όμως -κι αυτό να έχετε υπόψη- το ξύσμα αυτών των λεμονιών ΔΕΝ μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. Ο χυμός ναι, κανένα πρόβλημα. Αλλά αν τυχόν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε ξύσμα ή ολόκληρα λεμόνια , θα προτιμάτε πάντα κι αυστηρά ΜΌΝΟ ακέρωτα. Πώς θα τα εντοπίσετε; Έχετε υπόψη ότι τα κερωμένα εμφανίζονται κυρίως το καλοκαίρι όταν πέφτει η εσωτερική παραγωγή. Αν είναι εισαγόμενα το πιθανότερο να είναι κερωμένα. Αν ψάχνετε απεγνωσμένα ακέρωτα τρέξτε σε μανάβη που εμπιστεύεστε ή στη γειτόνισσα που έχει στον κήπο της λεμονιά. Ψάξτε για κακομούτσουνα κι όχι απαραίτητα κατακίτρινα λεμόνια. Πρασινωπά, με λεκέδες, μικρά , ατσούμπαλα, δεν μας πειράζει, αρκεί να είναι ακέρωτα κι αρκεί να μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε στο μαγείρεμα. Όπως στην συνταγή που ακολουθεί!
Υλικά για 4 άτομα
400 γρ ταλιατέλες (ή paglia e fieno , δηλαδή ταλιατέλες μισές πράσινες μισές άσπρες!)
4 πιπεριές ( 2 κόκκινες και 2 κίτρινες)
1 κουταλάκι κάπαρη την οποία θα έχετε ξαρμυρίσει
≈20 ελιές καλαμών (οι δικές μας ήταν ευγενική προσφορά από το esti )
1 λεμόνι οπωσδήποτε ακέρωτο και πλυμένο καλά ! Το μισό λεμόνι θα το κόψετε σε 6 μικρά κομμάτια.
1 σκελίδα σκόρδο κομμένη στα δύο
1 κουταλάκι μπούκοβο
λάδι
αλάτι
πιπέρι
Πλένετε και σκουπίζετε τις πιπεριές. Τις τρυπάτε με το πιρούνι σε διάφορα σημεία και τις βάζετε να ψηθούν στο γκριλ του φούρνου στους 180 βαθμούς. Θα τις γυρίζετε συχνά και μόλις πάρουν χρώμα κι αρχίσουν να μαυρίζουν τις βγάζετε. Τις αφήνετε να κρυώσουν λίγο και μετά τις ξεφλουδίζετε, βγάζετε τα σπόρια και τις κόβετε σε λεπτές λωρίδες. Τις βάζετε σε ένα μπολ με την κάππαρη και τις ελιές από τις οποίες θα έχετε αφαιρέσει το κουκούτσι και θα έχετε ψιλοκόψει. Προσθέτετε πολύ λίγο λάδι κι ανακατώνετε. Βάζετε αλατισμένο νερό να βράσει. Μόλις βράσει ρίχνετε τις ταλιατέλες και τις μαγειρεύετε al dente. Πριν τις σουρώσετε κρατήστε μισό φλιτζάνι από το νερό στο οποίο βράζουν. Εν τω μεταξύ σε ένα μεγάλο τηγάνι ζεσταίνετε λίγο λάδι στο οποίο σοτάρετε το σκόρδο και το μπούκοβο. Μόλις πάρει χρώμα το σκόρδο το αφαιρείτε και προσθέτετε τα κομματάκια του λεμονιού. Το σοτάρετε καλά μέχρι να πάρει χρώμα. Αφαιρείτε το τηγάνι από το μάτι και ρίχνετε σε αυτό τις ταλιατέλες, το μείγμα πιπεριές-κάππαρη-ελιές και το λίγο νερό που φυλάξατε. Προσθέτετε το χυμό του μισού λεμονιού που έμεινε, άφθονο φρεσκοτριμμένο πιπέρι ανακατεύετε καλά και σερβίρετε αμέσως συνοδεύοντας το με ένα όμορφο, δροσερό, ελληνικό λευκό κρασί!
UPDATE: Η Eri μας έδωσε μια πολύ χρήσιμη πληροφορία για το πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από το κερί των κερωμένων λεμονιών! Δείτε στο σχόλιο που έχει αφήσει στην ανάρτηση! Thanks Eri!
Λοιπόν μιας κι η σημερινή συνταγή περιέχει ΚΑΙ λεμόνι , αποφασίσαμε να απαντήσουμε στην εξής απορία κάποιων από εσάς: ''Τι είναι το ακέρωτο λεμόνι''.
Που λέτε, ακέρωτο είναι το λεμόνι εκείνο του οποίου η εξωτερική επιφάνεια - η φλούδα ντε!- δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία - τουτέστιν ψεκασμό με κερί (ή παραφίνη). Συνήθως κερώνουν τα λεμόνια που πρόκειται να εξαχθούν ή....που πρόκειται να εισαχθούν! Κερωμένα λεμόνια εμφανίζονται κυρίως το καλοκαίρι κι είναι εισαγόμενα -κυριότερες χώρες εισαγωγής είναι η Ιταλία κι η ...μακρινή Αργεντινή. Παραδόξως κι εμείς εξάγουμε κερωμένα λεμόνια -τώρα γιατί εξάγουμε ενώ εισάγουμε , όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση, σηκώνω τα χέρια ψηλά με τους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Έχετε υπόψη ότι το κέρωμα γίνεται για καθαρά προστατευτικούς λόγους, έτσι ώστε το εσπεριδοειδές να αντέξει περισσότερο καιρό. Συνήθως είναι λεμόνια πολύ όμορφα εμφανισιακά, πολύ γυαλιστερά και πολύ ..ομοιόμορφα σε μέγεθος . Δυστυχώς όμως -κι αυτό να έχετε υπόψη- το ξύσμα αυτών των λεμονιών ΔΕΝ μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. Ο χυμός ναι, κανένα πρόβλημα. Αλλά αν τυχόν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε ξύσμα ή ολόκληρα λεμόνια , θα προτιμάτε πάντα κι αυστηρά ΜΌΝΟ ακέρωτα. Πώς θα τα εντοπίσετε; Έχετε υπόψη ότι τα κερωμένα εμφανίζονται κυρίως το καλοκαίρι όταν πέφτει η εσωτερική παραγωγή. Αν είναι εισαγόμενα το πιθανότερο να είναι κερωμένα. Αν ψάχνετε απεγνωσμένα ακέρωτα τρέξτε σε μανάβη που εμπιστεύεστε ή στη γειτόνισσα που έχει στον κήπο της λεμονιά. Ψάξτε για κακομούτσουνα κι όχι απαραίτητα κατακίτρινα λεμόνια. Πρασινωπά, με λεκέδες, μικρά , ατσούμπαλα, δεν μας πειράζει, αρκεί να είναι ακέρωτα κι αρκεί να μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε στο μαγείρεμα. Όπως στην συνταγή που ακολουθεί!
Ταλιατέλες σε σος λεμονιού με ψημένες πιπεριές, ελιές & κάπαρη.
Υλικά για 4 άτομα
400 γρ ταλιατέλες (ή paglia e fieno , δηλαδή ταλιατέλες μισές πράσινες μισές άσπρες!)
4 πιπεριές ( 2 κόκκινες και 2 κίτρινες)
1 κουταλάκι κάπαρη την οποία θα έχετε ξαρμυρίσει
≈20 ελιές καλαμών (οι δικές μας ήταν ευγενική προσφορά από το esti )
1 λεμόνι οπωσδήποτε ακέρωτο και πλυμένο καλά ! Το μισό λεμόνι θα το κόψετε σε 6 μικρά κομμάτια.
1 σκελίδα σκόρδο κομμένη στα δύο
1 κουταλάκι μπούκοβο
λάδι
αλάτι
πιπέρι
Πλένετε και σκουπίζετε τις πιπεριές. Τις τρυπάτε με το πιρούνι σε διάφορα σημεία και τις βάζετε να ψηθούν στο γκριλ του φούρνου στους 180 βαθμούς. Θα τις γυρίζετε συχνά και μόλις πάρουν χρώμα κι αρχίσουν να μαυρίζουν τις βγάζετε. Τις αφήνετε να κρυώσουν λίγο και μετά τις ξεφλουδίζετε, βγάζετε τα σπόρια και τις κόβετε σε λεπτές λωρίδες. Τις βάζετε σε ένα μπολ με την κάππαρη και τις ελιές από τις οποίες θα έχετε αφαιρέσει το κουκούτσι και θα έχετε ψιλοκόψει. Προσθέτετε πολύ λίγο λάδι κι ανακατώνετε. Βάζετε αλατισμένο νερό να βράσει. Μόλις βράσει ρίχνετε τις ταλιατέλες και τις μαγειρεύετε al dente. Πριν τις σουρώσετε κρατήστε μισό φλιτζάνι από το νερό στο οποίο βράζουν. Εν τω μεταξύ σε ένα μεγάλο τηγάνι ζεσταίνετε λίγο λάδι στο οποίο σοτάρετε το σκόρδο και το μπούκοβο. Μόλις πάρει χρώμα το σκόρδο το αφαιρείτε και προσθέτετε τα κομματάκια του λεμονιού. Το σοτάρετε καλά μέχρι να πάρει χρώμα. Αφαιρείτε το τηγάνι από το μάτι και ρίχνετε σε αυτό τις ταλιατέλες, το μείγμα πιπεριές-κάππαρη-ελιές και το λίγο νερό που φυλάξατε. Προσθέτετε το χυμό του μισού λεμονιού που έμεινε, άφθονο φρεσκοτριμμένο πιπέρι ανακατεύετε καλά και σερβίρετε αμέσως συνοδεύοντας το με ένα όμορφο, δροσερό, ελληνικό λευκό κρασί!
UPDATE: Η Eri μας έδωσε μια πολύ χρήσιμη πληροφορία για το πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από το κερί των κερωμένων λεμονιών! Δείτε στο σχόλιο που έχει αφήσει στην ανάρτηση! Thanks Eri!
