Bella Pasta

Για την συμπαθέστατη γερμανική ταινία Bella Martha είχα γράψει πριν από 2,5 χρόνια περίπου (καλέ πώς περνά ο καιρός;) και μάλιστα σε εκείνη την ανάρτηση την είχα συγκρίνει με το αμερικάνικο σίκουελ της (μην χάσουν οι Αμερικανοί) No reservations . Η αμερικάνικη βερσιόν είναι ελαττωματική, σε αντίθεση με την γερμανική ταινία που αποδίδει πιο όμορφα και πιο ουσιαστικά την προσωπικότητα της μοναχικής, ιδιότροπης chef Μάρτα που όλη της η ζωή στρέφεται αποκλειστικά και μόνο γύρω από τη δουλειά της. Μέχρι που ένα δυσάρεστο επεισόδιο θα αλλάξει πολλά στη ζωή της. Ο θάνατος της αδερφής της την υποχρεώνει να υιοθετήσει τη μικρή της ανιψιά, η οποία διόλου δε συγκινείται από τα γκουρμέ εδέσματα της θείας της και προτιμά να μένει νηστική. Στη δουλειά τα πράγματα παίρνουν περίεργη τροπή όταν η ιδιοκτήτρια του εστιατορίου στο οποίο εργάζεται προσλαμβάνει έναν παλαβιάρη Ιταλό για sous chef, κάτι που εξαγριώνει την Μάρτα. Ένα βράδυ έχει πάρει την ανιψιά της στο εστιατόριο.

 Ο Ιταλιάνο, βλέποντας ότι η μικρή είναι θεονήστικη αποφασίζει να της ετοιμάσει μια σπαγγετάδα για να την δελεάσει και να την πείσει επιτέλους να αρχίσει να τρώει. Τι της ετοιμάζει; Μια μακαρονάδα που παρά την απλότητα των υλικών της, κρύβει όλη τη φρεσκάδα και τον ήλιο της καλοκαιρινής Μεσογείου! Μια μακαρονάδα στην οποία δεν αντιστέκεται κανείς:

Σπαγγέτι με σάλτσα ντομάτας και βασιλικό!

(Από την ταινία ''Bella Martha'')

2012: Gourmet cinema

Ιούνιος

Για τη συγκεκριμένη μακαρονάδα δε χρειάζεστε παρά:

Ντομάτες υπέροχα ωριμασμένες κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο (6-7 μεγαλούτσικες για 4 πιάτα)
Φύλλα (πολλά) από τους υπέροχους βασιλικούς του μπαλκονιού ή του κήπου σας
4-5 σκελίδες σκόρδο
ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι

Πλένετε και τρίβετε τις ντομάτες στον τρίφτη. Ψιλοκόβετε τα φύλλα του βασιλικού.
Καθαρίζετε και κόβετε στη μέση τις σκελίδες του σκόρδου. Σε ένα τηγάνι με παχύ πάτο ζεσταίνετε αρκετό λάδι. Ρίχνετε το σκόρδο και το 1/3 των φύλλων βασιλικού. Σωτάρετε μέχρι να αρχίσουν να σκουραίνουν οι σκελίδες αλλά όχι να μαυρίσουν. Τις αφαιρείτε. Ρίχνετε την ντομάτα αλατοπιπερώνετε, ρίχνετε άλλο  1/3 από τα φύλλα βασιλικού και χαμηλώνετε λίγο τη φωτιά. Αφήνετε τη σάλτσα να σιγοβράσει μέχρι να πιει όλα τα υγρά της. Προσθέτετε τον υπόλοιπο βασιλικό , λίγο ακόμα πιπέρι και...
...σερβίρετε με εκείνο το ωραίο ροζέ για το οποίο μιλούσαμε στην προ-προηγούμενη ανάρτηση!

-Κοριτσάκι τι σκέφτεσαι;
-Το μνημόνιο....
-Λίγη μακαρονάδα θες;
- Ε δεν ξέρω , την εγκρίνει η Τρόικα;
-Έχει βασιλικό.
-Το απαίτησε η Μέρκελ;
-Κι ολόφρεσκη ντομάτα.
-Το ΔΝΤ το ξέρει; ....Αχχχχχχχ
-Τι έπαθες πάλι;
-Τι καλοκαίρι κι αυτό....

Η ανάρτηση είναι η 6η στα πλαίσια του αφιερώματος σε πιάτα από τον κινηματογράφο. Δείτε εδώ τις 5 προηγούμενες.

A hell of a summer

Χάρη στο 30% του 60% τούτης της κατά τα άλλα ταπεινής χώρας, το καλοκαιράκι, το γνωστό ταπεινό ελληνικό καλοκαιράκι -ξέρετε τώρα ''λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και το αγόρι μουυυυυυυ'' - έγινε εφιάλτης! Φανταστείτε τη σκηνή: Εκεί που ετοιμάζετε τη βαλίτσα σας, εκεί που μόλις έχετε βάλει σε αυτήν τα μπανιερά και τα αντηλιακά, χτυπά το κουδούνι και δεν είναι άλλος από τον ταχυδρόμο που ήρθε να σας παραδώσει το νιοστό χαράτσι της χρονιάς. Εκτός κι αν είστε κάτοικος της Εκάλης, θα φέρετε τη βαλίτσα στο κεφάλι του ταχυδρόμου.
Αλλά αγαπητοί/ αγαπητές μου η χώρα είναι γεμάτη παραλίες. Και μέχρι να τις ξεπουλήσουν κι αυτές, ορμίστε στα γαλανόλευκα νερά της, διασκεδάστε με τα λίγα που έμειναν και μην ξεχνάτε να μαγειρεύετε πεντανόστιμες, κατακαλοκαιρινές μακαρονάδες. Η σημερινή διαθέτει όλα τα αρώματα της Μεσογείου. Κι είναι και ...μνημονιακή, δηλαδή φθηνή - αν βέβαια εξαιρέσει κανείς την τιμή του τόνου η οποία κοντεύει να φτάσει εκείνη του χαβιαριού! Αχ, μνημόνιο εσύ μας μάρανες- για να παραφράσω τον μέγα Τζίμη!!

Arriba muchachos!

Linguini με τόνο αλά niçoise   

Υλικά για 4 άτομα

400 γρ linguini

1 μεγάλη κονσέρβα τόνο σε νερό

100 γρ φασολάκια φρέσκα

2 κουταλιές κάππαρη ξαρμυρισμένη

1 αντζούγια ξαρμυρισμένη και ψιλοκομμένη

4-5 τομάτες λιαστές σε λάδι + 3-4 κουταλιές από το λάδι αυτό

λίγες ελιές - πράσινες ή μαύρες είναι δική σας επιλογή. Απλά βγάλτε τα κουκούτσια!

2-3 κουταλιές ελαιόλαδο

2-3 φύλλα βασιλικού

χυμός ενός λεμονιού

αλάτι

πιπέρι

Βάλτε σε μια κατσαρόλα άφθονο αλατισμένο νερό να βράσει. Μόλις βράσει ρίξτε τα ζυμαρικά. Εν τω μεταξύ βάλτε σε μια μικρή κατσαρόλα νερό να βράσει και μαγειρέψτε τα φασολάκια.

Κόψτε στα τέσσερα τις ελιές και ρίξτε τις σε ένα μπολ, προσθέστε την αντζούγια και την κάππαρη καθώς και τον τόνο τον οποίο θα έχετε στραγγίξει. Κόψτε τις λιαστές τομάτες σε λωρίδες και προσθέστε κι αυτές. Σε ένα άλλο μπολ χτυπήστε καλά το λάδι από τις λιαστές τομάτες, το ελαιόλαδο, το χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι. Μόλις βράσουν τα φασολάκια, στραγγίξτε τα και κόψτε τα στα τρία. Στραγγίξτε και τα ζυμαρικά, φέρτε τα πάλι στην κατσαρόλα, προσθέστε τα υλικά, τη σος, τα φασολάκια, ανακατώστε, διορθώστε αλάτι, λεμόνι και πιπέρι και σερβίρετε.... με εκείνο το ωραιότατο ροζέ που λέγαμε τις προάλλες!

A bit of black & a sip of pink

Αν σταχυολογήσει κανείς όλα όσα γράφτηκαν τον τελευταίο καιρό για το τι θα προκύψει την επαύριο των εκλογών, θα έχει σχηματίσει πια την εντύπωση ότι στις 18 του μήνα θα έρθει η συντέλεια του κόσμου! Ε εντάξει, όχι όλου του κόσμου αλλά τουλάχιστον για τη μικρή μας χώρα η οποία υποτίθεται  ότι ακόμα κι από το χάρτη θα εξαφανιστεί! Οι Κασσάνδρες ένωσαν τις δυνάμεις τους και τρίβουν τα χέρια από τη χαρά τους. Κι ο πλέον αισιόδοξος πολίτης αυτής της χώρας παρέδωσε τα όπλα του.

Δεν είναι όλα μαύρα σε αυτή τη χώρα. Η οποία βγάζει εξαιρετικό κρασί κι ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τα πάντα για να προωθήσουν τους εξαιρετικούς ελληνικούς οίνους : Δείτε εδώ για παράδειγμα. Επίσης υπάρχουν πολλοί που το ψάχνουν ενδελεχώς το θέμα, κι ανακαλύπτουν διαμαντάκια από μικροπαραγωγούς. Όπως τα παιδιά του Oinoscent , ένα από τα αγαπημένα spot του κέντρου. Εκεί το blog μας ανακάλυψε πέρσι -ευτυχώς με την επιμονή των παιδιών- ένα εκπληκτικό ροζέ κρασί το οποίο είναι σχετικά άγνωστο : 9 Μούσες του Κτήμα Μουσών από την Άσκρη Βοιωτίας, εκεί στους πρόποδες του Ελικώνα. Στη σοδειά του 2011 στη βασική ποικιλία με την οποία φτιάχνεται το ροζέ αυτό, τη Syrah, προστέθηκε και λίγο από μια σχετικά άγνωστη ποικιλία το Μούχταρο. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό τουτέστιν απολαυστικότατο! Δίνει αφορμή στο blog να συνεχίσει να επιμένει ότι από τους ελληνικούς αμπελώνες βγαίνουν εξαιρετικά ροζέ!

Μέχρι στιγμής δοκιμάστηκε με αυτό το πιάτο.
Επίσης με αυτό. Επίσημα πια η Rachel (Αγγλίδα που έχει την τύχη να ζει στη Ρώμη) είναι η αγαπημένη food blogger τούτου του blog. Γράφει υπέροχα κείμενα!
Και στην επόμενη ανάρτηση θα πούμε με ποιο άλλο πιάτο τιμήσαμε τις 9 Μούσες!

Πριν φύγετε σημειώστε την ελκυστικότατη τιμή του: 6,5 ευρώ! (Eχχχμμμμ, δυστυχώς σε δραχμές ....δε γνωρίζω ακόμη πόσο κάνει!!!!!)

Sweet & sour

''Life is just a bowl of cherries''......Χμμμμ, έτσι λες εσύ αγαπητή μου Doris -πολύ ωραίο το τραγούδι παρεμπιπτόντως. Όμως ξέρεις, στη δική μου χώρα, εκείνη της φαιδράς πορτοκαλέας, λέμε κάτι άλλο:  ''Όπου ακούς για πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι''.

Που λες Doris μου, σε λίγες μέρες, εδώ στη μικρή τσαντισμένη και τραμπούκα χώρα μου -να μας συγχωράς, τα νεύρα μας είναι κάπως τσιτωμένα τον τελευταίο καιρό- θα γίνουν εκλογές. Εκεί να δούμε τι κεράσια και γενικώς τι φρούτα θα μας προκύψουν. Ελπίζω αυτή τη φορά να είναι πιο ...ώριμα- γιατί τα προηγούμενα μας προέκυψαν ξινά και δεν τρώγονταν με τίποτα! Έχουμε λίγες μέρες ακόμα οπότε ας γλυκάνουμε κάπως τα πράγματα. Εσύ συνέχισε να τραγουδάς κι εγώ θα ψήσω ένα ....

Cherry clafoutis

Υλικά

300 γρ κεράσια από τα οποία θα έχουμε αφαιρέσει το κουκούτσι
60 γρ αλεύρι
3 αυγά
50 γρ ζάχαρη + 1 κουτάλι ζάχαρη
300 ml γάλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού baking powder
1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
λίγο βούτυρο - 1 κουτάλι ίσα να βουτυρώσουμε το ταψί μας.
ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160 βαθμούς. Σε ένα μίξερ χτυπάμε μαζί τα εξής υλικά: Αλεύρι, baking powder, γάλα, αυγά, ζάχαρη (τα 50 γρ ) και το εκχύλισμα βανίλιας, μέχρι να πάρουμε έναν ομοιογενή χυλό. Τον αφήνουμε να ηρεμήσει για μισή ώρα περίπου.
Πλένουμε και βγάζουμε τα κουκούτσια από τα κεράσια. Τα απλώνουμε στο βουτυρωμένο ταψί μας (διαμέτρου 22 εκ περίπου), τα ραντίζουμε με την υπόλοιπη ζάχαρη (1 κουταλιά) και τα βάζουμε στο φούρνο για 5 λεπτά.
Απλώνουμε τον χυλό πάνω από τα κεράσια μέχρι να καλυφθούν τα φρούτα και ψήνουμε για μισή ώρα μέχρι το γλυκό να αποκτήσει όμορφο, χρυσό χρώμα. Πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη και το σερβίρουμε χλιαρό. Αν και θεωρείται επιδόρπιο γλυκό είναι ιδανικό για πρωινό! Άλλωστε το clafoutis δεν είναι παρά μια χοντρή κρέπα ψημένη στο φούρνο!

To catch a.... quiche!

Η γαλλική ριβιέρα είχε την τιμητική της τις τελευταίες μέρες. Από τη μια οι αγώνες της Φόρμουλα 1 - félicitations στον συμπατριώτη κι ομορφόπαιδο -να τα λέμε αυτά!!- Mark Webber- από την άλλη είχαμε ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών με θριαμβευτή τον σπουδαίο Αυστριακό σκηνοθέτη Μίκαελ Χάνεκε - félicitations Μίκαελ!
Σε εκείνα τα μέρη λοιπόν, στη γαλλική ριβιέρα, ο μέγας μετρ του τρόμου , ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, είχε γυρίσει μια από τις πιο  -ας πούμε- ανάλαφρες ταινίες του ''To catch a thief'' (ελ.τίτλος: ''Το κυνήγι του κλέφτη'') .

 Έχοντας ως πρωταγωνιστικό δίδυμο δύο από τους πλέον αγαπημένους του ηθοποιούς , τον Κάρι Γκραντ και την Γκρέις  Κέλλυ, στήνει μια ιστορία στην οποία αποθεώνεται περισσότερο η ομορφιά του τοπίου παρά η όποια μυστηριώδης πλοκή η οποία έχει ως εξής:

 Στην Κυανή Ακτή πέφτει επιδημία κλοπών κοσμημάτων πλουσίων γυναικών κι οι υποψίες στρέφονται στη ''Γάτα'' , τον Τζον Ρόμπι , ο οποίος κάποτε υπήρξε διαβόητος κλέφτης κοσμημάτων αλλά τώρα πια έχει αποσυρθεί.  Ο Τζον προσπαθεί να βρει τον πραγματικό ένοχο και στο δρόμο του συναντά μια πανέμορφη Αμερικανίδα η οποία τον ερωτεύεται και επίσης έναν συμπαθέστατο Άγγλο, υπάλληλο της ασφαλιστικής εταιρίας Lloyds , ο οποίος αποφασίζει -για το καλό της εταιρίας-  να συνεργαστεί με ένα πρώην κλέφτη για να πιάσει τον νυν κλέφτη.

 Όταν συναντιούνται ο Τζον Ρόμπι με τον υπάλληλο της Lloyds στη βίλα του πρώτου για να συζητήσουν πώς θα πιάσουν τον κλέφτη, η καλή του οικονόμος έχει ετοιμάσει μεταξύ άλλων κι ένα πιάτο Quiche Lorraine. ''Δοκίμασε'' , λέει ο Τζον στον Άγγλο, ''Η Ζερμαίν φτιάχνει το καλύτερο quiche''. Δοκιμάζει ο Άγγλος κι αναφωνεί ''Όντως ....η ζύμη του είναι πανάλαφρη''

Λοιπόν, έψαξα στα κιτάπια μου και σας παρουσιάζω σήμερα μια quiche lorraine κλασική, γαλλικότατη , όπως εμφανίζεται στην ταινία και της οποίας η ζύμη είναι ....as light as air!

Quiche Lorraine

(Από την ταινία ''To catch a thief'')

2012: Gourmet cinema

Μάιος 

Υλικά

Για τη ζύμη (Pâte brisée)*

200 γρ αλεύρι
1 πρέζα αλάτι
90 γρ βούτυρο πολύ κρύο, κομμένο σε κομμάτια
1 αυγό
20 ml πολύ κρύο νερό


Για τη γέμιση

200 γρ λαρδί (ή καπνιστό μπέικον μιας και το λαρδί δεν συνηθίζεται στα μέρη μας)
3 αυγά
250 ml γάλα
200 ml κρέμα γάλακτος
150 γρ τυρί εμεντάλ τριμμένο
αλάτι
πιπέρι
μοσχοκάρυδο (1 πρέζα)

Προετοιμασία της ζύμης
Σε μια λεκάνη ανακατεύετε το αλεύρι με το αλάτι. Προσθέτετε το βούτυρο (κομμένο σε κομμάτια αλλά πάντα πολύ κρύο. Αν θέλετε μπορείτε να το κόψετε και να το βάλετε στο ψυγείο για λίγα λεπτά ακόμη πριν το χρησιμοποιήσετε). Ζυμώνετε με την άκρη των δακτύλων πολύ απαλά μέχρι το μίγμα να αποκτήσει τη μορφή θρυμμάτων. Προσθέτετε το αυγό το οποίο θα έχετε ήδη χτυπήσει καλά με το κρύο νερό. Ζυμώνετε μέχρι να αποκτήσετε μια ομοιογενή ζύμη- όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό τόσο το καλύτερο. Τυλίγετε τη ζύμη με μεμβράνη και την βάζετε στο ψυγείο για μία ώρα τουλάχιστον. Αφού περάσει ο ενδεδειγμένος  χρόνος, σε αλευρωμένη επιφάνεια και με τη βοήθεια του πλάστη ανοίγετε τη ζύμη σε φύλλο ομοιογενούς πάχους.

 Απλώνετε το φύλλο σε ταψί καλά βουτυρωμένο, αφαιρείτε ό,τι περισσεύει από τα άκρα, τρυπάτε τη βάση με ένα πιρούνι και βάζετε το ταψί στο ψυγείο για μισή ώρα τουλάχιστον. Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 160 βαθμούς.  Βγάζετε από το ψυγείο το ταψί με τη ζύμη, την οποία σκεπάζετε με αντικολλητικό χαρτί . Πάνω στο χαρτί βάζετε  ξερά φασόλια (ή...γίγαντες αν έχετε ξεμείνει από φασόλια!) και ψήνετε για μισή ώρα περίπου. Αφού τη βγάλετε από το φούρνο αφήστε την αν κρυώσει λίγο πριν τη γεμίσετε.

mama quiche & baby quiche ready to be baked!

ΥΓ: Αν σας μείνει ζύμη, μην την πετάξετε , φτιάξτε mini quiches!

Προετοιμασία της γέμισης
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι σοτάρετε καλά αλλά χωρίς λάδι το κομμένο σε κομμάτια μπέικον (ή λαρδί). Σε μια γαβάθα θα ανακατέψετε πολύ καλά το γάλα, την κρέμα και τα αυγά. Προσθέτετε το τυρί κι έπειτα το μπέικον , το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. Ανακατεύετε.

Ρίχνετε τη γέμιση πάνω στην ήδη ψημένη ζύμη και την απλώνετε ομοιόμορφα. Όση ζύμη περισσεύει προς το χείλος, αφαιρέστε την. Η ζύμη κι η γέμιση πρέπει να έχουν το ίδιο ύψος. Ψήνετε για 30 λεπτά περίπου μέχρι να αποκτήσει η quiche ένα πανέμορφο χρυσό χρώμα.

*Η συγκεκριμένη pâte brisée είναι η καλύτερη, η ευκολότερη κι η πιο ανάλαφρη που έχω φτιάξει. Την βρήκα σε βιβλίο που αγόρασα από πρόσφατο ταξίδι στο Παρίσι κι ονομάζεται ''Atelier tartes , salé + sucré''. Η συγγραφέας Catherine Kluger άφησε τη δικηγορία κι άνοιξε τη δική της boulangerie στο 3ο arrondissement του Παρισιού όπου κάνει αυτό που αγαπούσε πάντα: Να ψήνει τάρτες!


Καλό καλοκαίρι από αύριο!

Η ανάρτηση είναι η 5η στα πλαίσια του φετινού αφιερώματος σε πιάτα από τον κινηματογράφο. Εδώ οι 4 προηγούμενες αναρτήσεις του αφιερώματος.