Καλοκαιρινές έξοδοι

Πάνε κι έρχονται καταιγίδες, καύσωνες, lake-effect φαινόμενα (το ζήσαμε κι αυτό), χώρες φεύγουν, υστερία κυριεύει το σύμπαν, η Μέγαιρα δείχνει τα δόντια της, εν τω μεταξύ εδώ, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, κοτσάνες εκτοξεύονται με ιλαρή διάθεση και το σύμπαν ξεχνά για λίγο την υστερία και ξεσπά σε γέλια. Τι Ιούνιος κι αυτός!

Μετά από αυτόν τον μονόλογο-εισαγωγή ας πάμε στα θέματα που μας ενδιαφέρουν άμεσα.

Πριν λίγες μέρες διάβαζα σε ένα ιταλικό περιοδικό για την Anna Del Conte. Η εν λόγω κυρία μέσω του έργου της, μια σειρά κλασικών πια βιβλίων μαγειρικής, είναι εκείνη που γνώρισε στους Βρετανούς την Ιταλική Κουζίνα. Η περίφημη Nigella Lawson πίνει νερό στο όνομα της. Δεν την γνώριζα την κα. Del Conte, για να είμαι ειλικρινής, αλλά εντάξει, μου φτάνει ο ενθουσιασμός της Nigella.
Κάτω από την παρουσίαση της κας. Del Conte υπήρχε μια συνταγή της που μου τράβηξε την προσοχή. Σπαγγέτι με πράσα, κάρυ, κρέμα γάλακτος και παρμεζάνα. Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα αλλά ελάχιστα "ιταλική" και περισσότερο βρετανικών προθέσεων. Εν τω μεταξύ, στο μυαλό μου δεν καθόταν καλά η παρουσία της κρέμας γάλακτος. Μα ούτε της παρμεζάνας. Κάτι μου έλεγε να αντικαταστήσω τα δύο αυτά υλικά με γιαούρτι. Το δοκίμασα. Και ναι, πέτυχα διάνα! Βγήκε μια σούπερ σπαγγετάδα που τρώγεται άνετα και το καλοκαίρι (γιατί τέθηκε τέτοιο θέμα). Την λάτρεψα! Τα τρία βασικά υλικά, πράσο, κάρυ, γιαούρτι ταίριαξαν θαυμάσια!

Σπαγγέτι με πράσο, κάρυ και γιαούρτι

Υλικά για 4 πιάτα

400 γρ σπαγγέτι
3 μεγάλα πράσα ψιλοκομμένα
2 κουταλάκια κάρυ (λίγο περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα τα γούστα μας)
2 κεσέδες γιαούρτι (προσωπικά προτιμώ να χρησιμοποιώ στο φαγητό στραγγιστό 2%) τα οποία θα έχουμε αφήσει εκτός ψυγείου για μισή ωρίτσα
1 ποτήρι ζωμό της αρεσκείας (λαχανικών, κότας, βοδινού)
ελαιόλαδο
αλάτι


Σε ένα μεγάλο τηγάνι με παχύ πάτο ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο. Τη φωτιά την έχουμε σε μέτρια ένταση. Μόλις ζεσταθεί το λάδι ρίχνουμε τα πράσο και σοτάρουμε για 5-10 λεπτά μέχρι να μαλακώσει. Ρίχνουμε στο τηγάνι το κάρυ, 2/3 του ζωμού, αλάτι, ανακατώνουμε, σκεπάζουμε κι αφήνουμε το πράσο να σιγομαγειρευτεί για 20 λεπτά τουλάχιστον χαμηλώνοντας ένα βαθμό τη φωτιά. Πότε πότε ρίχνουμε μια ματιά να σιγουρευτούμε ότι υπάρχει ακόμα ζωμός. Αν όχι συμπληρώνουμε με το υπόλοιπο. Καλό είναι στο τέλος, να έχουν βράσει καλά τα υλικά και να έχει μείνει λίγος ζωμός.

Βράζουμε αλατισμένο νερό στο οποίο ρίχνουμε τα σπαγγέτι και βράζουμε al dente.

Εν τω μεταξύ, σε ένα μπολ ρίχνουμε τα δύο γιαούρτια κια ανακατεύουμε ζωηρά έτσι ώστε να γίνει κρεμώδες και να ζεσταθεί λίγο.

Στραγγίζουμε τα ζυμαρικά και τα ρίχνουμε στο τηγάνι με τα πράσα, Ανακατώνουμε. Ρίχνουμε από πάνω το γιαούρτι κι ανακατώνουμε πάλι.

Σερβίρουμε αμέσως.

Συνοδέψαμε την συγκεκριμένη σπαγγετάδα με μια Ionian Pilsener της κερκυραϊκής Royal Ionian, μια πολύ ενδιαφέρουσα μπύρα της οποίας τα αρώματα κι η γεύση ταίριαξαν εξαιρετικά με το συγκεκριμένο πιάτο.

Οι φόροι που έχουν επιβληθεί στην μπύρα (και το κρασί) έχουν ανεβάσει, δυστυχώς, τις τιμές. Οι  Έλληνες μικροζυθοποιοί, των οποίων οι μπύρες είναι εκ των πραγμάτων πιο ακριβές από εκείνες των κολοσσών, αναγκάζονται να αυξήσουν τις τιμές. Ας τους υποστηρίξουμε όσο μπορούμε. Αρκετοί από αυτούς παράγουν διαμαντάκια κι είναι κρίμα να σταματήσει η παραγωγή αυτών των μπυρών εξαιτίας της παρανοϊκής οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Βασιλικό καλοκαίρι

Δεν ξέρω αν σας αρέσει η πασίγνωστη σάλτσα pesto genovese, αυτή που μοσχοβολάει βασιλικό κι είναι ιδανική για καλοκαιρινές σπαγγετάδες- κι όχι μόνο! Προσωπικά την λατρεύω και δεν χάνω ευκαιρία να την φτιάχνω όσο πιο συχνά μπορώ. Το καλοκαίρι εννοείται, όταν οι βασιλικοί είναι...οι βασιλιάδες των αρωματικών φυτών! Φέτος το καλοκαίρι την έχω φτιάξει ήδη τρεις φορές κι αυτό χάρη στους ζωηρούς βασιλικούς μου οι οποίοι έχουν τρελά κέφια κι εγώ δεν έχω παρά να εκμεταλλευτώ την αλλέγκρα διάθεση τους.

Δοκίμασα προ ημερών μια σπαγγετάδα με βάση την pesto genovese προσθέτοντας δυο-τρία υλικά ακόμα και προέκυψε μια κομψότατο πιάτο καλοκαιρινών προδιαγραφών βεβαίως, βεβαίως, μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι οσονούπω μας επισκέπτεται ο Σκιπίωνας  (αν αρχίσαμε να δίνουμε ονόματα και σε κύματα καύσωνα, τότε...καήκαμε!), που σημαίνει ότι είναι ιδανικό για πολύ ζεστές βραδιές που ζητούν ελαφρύ φαγητό!

Λινγκουίνι σε σάλτσα πέστο τζενοβέζε, ρικότα & ελιές Καλαμών

Υλικά για 4 άτομα

400 γρ λινγκουίνι ή σπαγγέτι
σάλτσα pesto genovese (συνταγή εδώ)
4 κουταλιές ρικότα
μερικές (~10) σφιχτές ελιές Καλαμών
2-3 κουταλιές φρεσκοκομμένο βασιλικό
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο

Φτιάχνουμε την pesto όπως έχει δοθεί σε προηγούμενη συνταγή (δες link πιο πάνω)

Ψιλοκόβουμε τις ελιές.

Σε μια κατσαρόλα βράζουμε αλατισμένο νερό. Ρίχνουμε τα λινγκουίνι και τα μαγειρεύουμε αυστηρώς al dente.

Εν τω μεταξύ ανακατεύουμε την pesto (1 φλιτζάνι περίπου) και την ρικότα καλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα και να αποκτήσει κρεμώδη υφή. Ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο αν μας φαίνεται σφιχτό. Προσοχή, όχι πολύ ελαιόλαδο, έχει ήδη η pesto. Προσθέτουμε τις ελιές και τον μαϊντανό και λίγο πιπέρι αν θέλουμε.

Στραγγίζουμε τα ζυμαρικά, τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ, προσθέτουμε τη σάλτσα, ανακατεύουμε και σερβίρουμε με ένα ελληνικό λευκό κρασί στη σωστή θερμοκρασία. Εμείς το συνοδέψαμε με το εξαιρετικό ΚΑΛΛΙΣΤΩ του Κτήματος Μερκούρη κι οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο συνδυασμός προέκυψε απολαυστικός!

Προσοχή στον κο. Σκιπίωνα λοιπόν, ο οποίος μας επισκέπτεται με καυτές διαθέσεις! Κι όταν με το καλό φύγει θα επιστρέψουμε με άλλη, εξίσου ενδιαφέρουσα σπαγγετάδα!

Στα γρήγορα!

Στα γρήγορα θα δώσουμε μια συνταγή που γίνεται στα γρήγορα! Βιαζόμαστε βλέπετε, έχουμε πολλά να κάνουμε, να προετοιμάσουμε, περιμένουμε πράματα και θάματα, η ανάπτυξη έρχεται, βγαίνουμε στις αγορές, το υπόσχεται ΚΑΙ αυτή η κυβέρνηση!

Εν τω μεταξύ, (εκεί που περίμενα την ανάπτυξη και τις ανοιχτές αγορές) είχα αγοράσει κάτι ωραιότατα κολοκυθάκια κι αναρωτιόμουν τι να τα κάνω.
Έκανα αυτό. Μια συνταγή με ελάχιστα υλικά, ελάχιστη φασαρία, και -πιστέψτε με- θα χρειαστείτε ελάχιστο χρόνο για να εξαφανίσετε τούτες τις λεπτές φέτες κολοκυθιού ψημένες με παρμεζάνα! Τόσο απλά, τόσο γρήγορα!

Φέτες κολοκυθιού ψημένες στο φούρνο με παρμεζάνα.

Υλικά

Για δύο άτομα

2 μέτρια προς μεγάλα κολοκυθάκια είναι αρκετά
παρμεζάνα φρεσκοτριμμένη
πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο
ελαιόλαδο
αλάτι (προαιρετικά)

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Στρώνουμε με αντικολλητικό χαρτί ένα μεγάλο ρηχό ταψί.

Πλένουμε τα κολοκυθάκια, τα σκουπίζουμε και κόβουμε τις δύο άκρες. Τα κόβουμε σε λεπτές φέτες, περίπου 3-5 mm ('νταξ δεν χρειάζεται να πάρετε και χάρακα) με την βοήθεια του μαντολίνου.
Απλώνουμε τις φέτες στο ταψί, μπορούμε να τις στριμώξουμε έτσι κι αλλιώς θα συρρικνωθεί λίγο το λαχανικό στο ψήσιμο. Αλείφουμε την επιφάνεια τους με λίγο ελαιόλαδο. Πάνω σε κάθε κολοκυθάκι βάζουμε λίγη παρμεζάνα και πιπέρι. Συν λίγο αλάτι αν θέλουμε.

Ψήνουμε για 15-20 λεπτά μέχρι να ψηθούν ωραία στην επιφάνεια.

Τρώγεται σαν ορεκτικό Ά-ΜΕ- ΣΑ! 

Τρίπτυχο αφιέρωμα στον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση. Μέρος 3ο: Επιδόρπιο

Σε συνέχεια του αφιερώματος μας στον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση από τις εκδόσεις Τερζόπουλος,  σήμερα έχουμε το 3ο και τελευταίο μέρος που είναι αφιερωμένο στο επιδόρπιο.

Πριν προχωρήσουμε στη συνταγή, να πούμε ότι το βιβλίο πέρασε στην τελική φάση της ψηφοφορίας για τα βραβεία βιβλίων Public Awards στην κατηγορία ΕΥ ΖΗΝ! Είναι πια ένα από τα 10 βιβλία που διεκδικούν τον τίτλο στην συγκεκριμένη κατηγορία. Για να ψηφίσετε ακολουθήστε το link : εδώ.

Πάμε τώρα στην συνταγή μας, που ήταν μια απολαυστική έκπληξη!

Από το κομμάτι που είναι αφιερωμένο στα γλυκά και τα επιδόρπια δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Από την αρχή είχα αποφασίσει ότι θα έφτιαχνα κάτι με φρούτο μιας και λατρεύω τα γλυκά με φρούτα. Ψάχνοντας από εδώ κι από εκεί έφτασα στο κεφάλαιο με τις κρέπες κι εκεί ανακάλυψα τις κρεπ νορμαντ! Αμέσως κατάλαβα από το όνομα ότι είχαν σχέση με μήλο κι όντως έτσι ήταν.
Αν τις φτιάξετε, που εννοείται ότι θα τις φτιάξετε, μια ωραία ιδέα είναι να τις συνοδέψετε  με λίγο παγωτό βανίλια. Οι κρέπες βγαίνουν από το φούρνο ζεστές ζεστές κι ο συνδυασμός με το παγωτό κάνει ένα αχτύπητο επιδόρπιο!

Κρεπ Νορμαντ

(συνταγή από τον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση "Μαγειρική & Ζαχαροπλαστική", εκδ. Τερζόπουλος)

Για 10 κρέπες

115 γρ σκληρό αλεύρι
ελάχιστο αλάτι
1 κουταλιά ζάχαρη
3 αυγά
340 γρ γάλα
ξύσμα από ένα λεμόνι
1 κουταλιά μπράντι
2 κουταλιές λιωμένο βούτυρο
βούτυρο για το τηγάνισμα

Για τη γέμιση
5 μεγάλα μήλα
2 κουταλιές βούτυρο
110 γρ ζάχαρη
1 ξυλάκι κανέλας
2-3 γαρύφαλλα
110 γρ χυμό πορτοκαλιού
ξύσμα από ένα πορτοκάλι
λιωμένο βούτυρο για το άλειμμα
ζάχαρη για πασπάλισμα.

Ετοιμάζουμε τις κρέπες:

Αναμειγνύουμε το αλεύρι με αλάτι και ζάχαρη σε μπολ. Χτυπάμε τα αυγά σε μεγάλο μπολ και προσθέτουμε το γάλα, λίγο ξύσμα και το μπράντυ. Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το μείγμα αλευριού. Ανακατεύουμε το χυλό μέχρι να γίνει λείος, το σκεπάζουμε με πετσέτα κουζίνας και τον αφήνουμε κατά μέρος για 2 ΄ωρες.
Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι διαμέτρου 16 εκ. και το αλείφουμε με βούτυρο. Ρίχνουμε 4 κουταλιές από τον χυλό στο τηγάνι, το γέρνουμε να απλωθεί.
Ψήνουμε την κρέπα για ένα λεπτό. Την αναποδογυρίζουμε και την αφήνουμε να ψηθεί για ένα λεπτό ακόμη..
Ψήνουμε το υπόλοιπο χυλό σε δόσεις, βουτυρώνοντας ελαφρά το τηγάνι πριν από κάθε κρέπα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Κόβουμε τα μήλα σε λεπτές φέτες. Βάζουμε τις φέτες σε κατσαρόλα με το βούτυρο, την ζάχαρη, το ξυλάκι κανέλας, τα γαρύφαλλα και τον χυμό και το ξ΄σμα πορτοκαλιού. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και βράζουμε τα μήλα μέχρι να απορροφήσουν το σιρόπι.
Μοιράζουμε το μείγμα του μήλου στις κρέπες και τις διπλώνουμε με τρόπο ώστε να πάρουν σχή,α φακέλου. Βάζουμε τις κρέπς σε ταψί τις αλείφουμε με βούτυρο και τις πασπαλίζουμε με ζάχαρη
Ψήνουμε τις κρέπες για 12 λεπτά και σερβίρουμε αμέσως.

Τρίπτυχο αφιέρωμα στον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση. Μέρος 2ο: Κυρίως πιάτο

Σε συνέχεια του αφιερώματος μας στον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση από τις εκδόσεις Τερζόπουλος, σήμερα έχουμε το 2ο μέρος που είναι αφιερωμένο στο κυρίως πιάτο.

Ξεφυλλίζοντας τον τόμο ανακάλυψα ότι έχει ένα καταπληκτικό κεφάλαιο αφιερωμένο σε πίτες και τάρτες. Δυσκολεύτηκα λίγο να διαλέξω τι θα έφτιαχνα αλλά επειδή η αγκινάρα είναι της εποχής κι επειδή το μπλογκ (δηλαδή η αυτού ταπεινότης Crispy) αγαπά τόσο πολύ το σπουδαίο αυτό λαχανικό όσο και τις πίτες, διάλεξα τελικά να φτιάξω την αγκιναρόπιτα που προτείνει. Άλλωστε το είχα άχτι τόσα χρόνια να βάλω μια τέτοια πίτα στο μπλογκ! Κι είναι απίστευτη! Όσοι είστε φίλοι της αγκινάρας δοκιμάστε την οπωσδήποτε!

Αγκιναρόπιτα

(συνταγή από τον τόμο μαγειρικής της Χρύσας Παραδείση "Μαγειρική & Ζαχαροπλαστική", εκδ. Τερζόπουλος)

Υλικά:

8 μεγάλες αγκινάρες
τον χυμό από ένα λεμόνι
μερικά φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
2 κουταλιές βούτυρο
αλάτι & πιπέρι
μερικά κλωνάρια μαϊντανό ψιλοκομμένα
110 γρ. τριμμένη κεφαλογραβιέρα
200 γρ. ανθότυρο
λάδι για άλειμμα
350 γρ φύλλο κρούστας
σουσάμι για πασπάλισμα (προαιρετικά)

Για τη σάλτσα μπεσαμέλ:

1 γεμάτη κουταλιά βούτυρο
4 κοφτές κουταλιές αλεύρι
αλάτι & πιπέρι
225 γρ γάλα
2 αυγά ελαφρά χτυπημένα
τριμμένο μοσχοκάρυδο ή πάπρικα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς
Καθαρίζουμε τις αγκινάρες, αποκόβουμε μέχρι 2 δάχτυλα από τις άκρες των φύλλων και αφαιρούμε το χνούδι από την καρδιά με κουτάλι. Τις ρίχνουμε αμέσως σε μπωλ με νερό και τον χυμό λεμονιού για να μην μαυρίσουν.
Σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια σε τηγάνι με το βούτυρο μέχρι να μαραθούν.
Κόβουμε τις αγκινάρες σε τέταρτα και τις προσθέτουμε στα κρεμμυδάκια. Τα σοτάρουμε όλα μαζί για μερικά λεπτά. Ρίχνουμε λίγο αλάτι και πιπέρι, αρκετό μαϊντανό και μερικές κουταλιές νερό. Αφήνουμε τις αγκινάρες να σιγοβράσουν μέχρι να μαλακώσουν και να μείνουν με το βούτυρο.
Ετοιμάζουμε τη σάλτσα μπεσαμέλ. Ζεσταίνουμε το βούτυρο σε μεγάλη κατσαρόλα και ρίχνουμε το αλεύρι και λίγο αλάτι και πιπε΄ρι. Ανακατεύουμε το μείγμα, ενώ προσθέτουμε σταδιακά το γάλα, τα αυγά κι ελάχιστο μοσχοκάρυδο ή πάπρικα. Όταν πήξει αποσύρουμε την σάλτσα από την φωτιά.
Ρίχνουμε τις αγκινάρες στην σάλτσα μπεσαμέλ. Προσθέτουμε την κεφαλογραβιέρα και το ανθότυρο.
Λαδώνουμε ένα ταψί ορθογώνιο (23x37εκ) ή στρογγυλό (διαμέτρου 30 εκ) και στρώνουμε μέσα τα 2/3 των φύλλων κρούστας, αλείφοντας κάθε φύλλο με λάδι.
Βάζουμε μέσα το μείγμα από τις αγκινάρες και το σκεπάζουμε πρώτα με τα φύλλα που εξέχουν από το ταψί και κατόπιν με τα υπόλοιπα φύλλα αλείφοντας πάντα κάθε φύλλο με λάδι.
Αλείφουμε την επιφάνεια με λάδι, χαράζουμε και ραντίζουμε με νερό. Πασπαλίζουμε με σουσάμι αν θέλουμε. Ψήνουμε περίπου για 40 λεπτά ή μέχρι να ροδίσει.